Dumplings (2004) เกี๊ยวโฮมเมดชื่อดังของป้าเหม่ยมีคุณสมบัติต่อต้านวัยอันน่าทึ่งซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่สตรีวัยกลางคน แต่ลูกค้ารายล่าสุดของเธอซึ่งก็คือนักแสดงสาวที่กำลังค่อยๆ หายไป กลับมุ่งมั่นที่จะค้นหาว่าส่วนผสมลับคืออะไร
เกี๊ยวโฮมเมดสูตรเด็ดของป้าเหมยมีคุณสมบัติต้านวัยที่น่าทึ่ง เป็นที่นิยมในหมู่ผู้หญิงวัยกลางคน แต่ลูกค้ารายล่าสุดของเธอซึ่งเป็นนักแสดงสาวที่กำลังร่วงโรย ตั้งใจจะค้นหาว่าส่วนผสมลับคืออะไร
เกี๊ยวโฮมเมดสูตรเด็ดของป้าเหมยมีคุณสมบัติที่น่าทึ่งในการต่อต้านวัยซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่ผู้หญิงวัยกลางคน แต่ลูกค้ารายล่าสุดของเธอซึ่งเป็นนักแสดงสาวที่กำลังหมดความนิยมก็มุ่งมั่นที่จะค้นหาว่าส่วนผสมลับนี้คืออะไร
ไม่ใช่หนังสยองขวัญเสียทีเดียว แต่คนใจเสาะควรหลีกเลี่ยง! ‘Dumplings’ เล่าถึงเรื่องราวของแม่ครัวทำเกี๊ยวในฮ่องกงและนักแสดงทีวีที่รู้สึกว่าตัวเองเริ่มหมดราศี (สามีของเธอมีชู้กับสาววัยรุ่น) ป้าเหมย แม่ครัวทำเกี๊ยว มีสูตรลับที่ช่วยคืนความเยาว์วัยและยืดอายุขัย ผู้ชมจะค่อยๆ รู้ถึงส่วนผสมสุดสยองที่ซ่อนอยู่ ทุก细节ถูกเผยออกมาแบบโหดเหี้ยมยิ่งขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ป้าเหมยยังคงทำตัวเป็นแม่บ้านร่าเริงและสวยปิ๊ง แม้รู้ว่านี่คือหนังที่สะอิดสะเอียน แต่ผู้กำกับยังตอกย้ำความอี๋ให้หนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการสอดแทรกรายละเอียดน่าขนลุกผ่านมอนตาจที่สวยงาม รับรองว่าแค่อ่านถึงตรงนี้ก็รู้แล้วว่าคุณควรหนีหรือรีบหาตั๋วดูต่อ! งานภาพอันสุดประณีต (และความหรูหราของหนัง) มาจากฝีมือคริสโตเฟอร์ ดอยล์ นักถ่ายภาพมือทองแห่งวงการ ผู้อยู่เบื้องหลังภาพยนตร์สวยตราตรึงอย่าง ‘2046’, ‘อินเทอร์นอล แอฟแฟร์ส’, ‘The Quiet American’ และ ‘ในความเหงา หัวใจเราโดดเดี่ยว’ แม้ ‘Dumplings’ จะมีรสนิยมแปลกประหลาด แต่กลับถูกเสิร์ฟมาอย่างงดงามและเฉียบคม โดยความสยองส่วนใหญ่มาจากความน่าเชื่อถือของพล็อตเรื่อง เมื่อหนังจบ คนรอบตัวอาจมองคุณเหมือนปีศาจร้ายเพราะทนดูเรื่องแบบนี้ได้ 90 นาที แต่อย่าลืมว่า…พวกเขาก็ทนดูเหมือนกัน!
มีบางสิ่งที่คุณไม่อยากเชื่อว่าคนเราจะทำได้เพียงเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่สำคัญสำหรับพวกเขา นี่แหละที่ฉันเรียกว่า "ความหลงใหล" แล้วความหลงใหลคืออะไร? ฉันนิยามมันว่าเป็นแรงผลักดันที่ไร้เหตุผลในการทำสิ่งเล็กน้อยหรือกระทำซ้ำๆ โดยไม่สนใจความต้องการของคนอื่น เป็นลักษณะทางจิตใจที่ขัดแย้งกับเหตุผลหรือตรรกะ และนั่นคือสิ่งที่ภาพยนตร์เรื่องนี้พูดถึง: การที่ผู้หญิงคนหนึ่งเดินหน้าหาวิธีรักษาความสาวและความงามด้วยวิธีที่น่าขยะแขยง... ผ่านอาหารอย่างเกี๊ยว ที่จริงแล้วมันไม่ใช่แค่เกี๊ยวธรรมดา! มันทำให้นึกถึง เออร์เซเบ็ท บาธอรี่ เคาน์เตสแห่งทรานซิลเวเนียในศตวรรษที่ 17 ที่เชื่อว่าการอาบน้ำด้วยเลือดหญิงสาวจะทำให้เธอ青春永驻 "Dumplings" เป็นหนังที่ทั้งน่าอึดอัด ขยะแขยง แต่ก็ดึงดูดใจไปพร้อมกัน เรื่องราวของชิงหลี (เมเรียม เยือง) อดีตนักแสดงทีวีที่ก้าวเข้าสู่ความมืดมนของการแสวงหาหนทางรักษาความเยาว์วัย พร้อมสามีที่ทรยศ (โทนี่ เลี่ยง) และพ่อครัวใต้ดินอย่างเหม่ย (ไป๋ ลิง) เรื่องนี้ไม่ได้หยุดแค่ที่เนื้อหาหลัก แต่ยังเสียดสีแรงกระตุ้นของความหลงตัวเองและนโยบายวางแผนครอบครัวในจีน ภายใต้สังคมที่หมกมุ่นกับความฟุ้งเฟ้อ ภาพยนตร์ถักทอความแค้น การทรยศ ความหมกมุ่น และความหงุดหงิดไว้ด้วยกัน พร้อมฉากกราฟิกที่อาจทำลายความรู้สึกของผู้ชมบางกลุ่ม นี่ไม่ใช่แค่หนังที่ต้องการ шокировать แต่ฟรุ๊ต ชาน ผู้กำกับ สร้างผลงานที่สะท้อน fixation ในการรักษาความเยาว์วัยไม่ว่าต้องแลกกับอะไร และทิ้งคำถามในใจผู้ชม: เมื่อมนุษย์มีความหมกมุ่นทางจิตวิทยา เราพร้อมทำทุกอย่างเพื่อเติมเต็ม欲望 นั้น...
ความทะนงตน - บาปหนัก 7 ประการ ภาพยนตร์เรื่องนี้สำรวจความสุดโต่งที่บางคนยอมทำเพื่อความอ่อนเยาว์และความงาม ฉันชอบภาพยนตร์เรื่องนี้มาก ด้านการแสดงทำได้ดี มีมุมกล้องที่ยอดเยี่ยมและเสียงเพลงประกอบที่ดุดัน ทุกอย่างดูน่าขยะแขยงแต่ถูกนำเสนอในแบบที่ดูมีระดับ - แบบประมาณนั้น หากหนังสามารถทำให้ฉันรู้สึกสะเทือนใจได้ นั่นคือสิ่งที่ประทับใจ - บางฉากในหนังเรื่องนี้ทำได้แน่นอน ไม่เหมือนอะไรที่เคยเห็นมาก่อนทั้งที่ฉันเป็นคอหนังสยองขวัญตัวยง แม้ไม่ใช่หนังสยองขวัญ แต่ก็อยู่ในระดับเดียวกันในแง่ความน่าตกใจและสะเทือนใจ แนะนำให้ทุกคนได้ดู แม้เพียงเพื่อประสบการณ์เฉพาะที่ได้รับ ให้ 9 เต็ม 10 (หัก 1 คะแนนเพราะได้เรท CatIII มีฉากเซ็กส์ 3 ครั้งแต่ไม่เห็นหัวนมซักที!)
บางคนชอบทานอาหารหลากหลายกว่าคนอื่น แต่ความหลากหลายก็มีขีดจำกัดของมันเช่นกัน แม้ว่าการบริโภครกเด็กแรกเกิดจะไม่ใช่เรื่องปกติ (แต่ก็ยังมีบางคนทำ) แต่ก่อนจะถึงจุดนั้นได้ ก็มีคนที่อาจลองอาหารเรียกน้ำย่อยที่ไม่น่าทาน—เหมือนที่เราเห็นในหนังเรื่องนี้อันเต็มไปด้วยความน่าหดหู่
หนังเรื่อง 'Dumplings' เล่าเรื่องอดีตแพทย์หญิงที่เปิดร้านเกี๊ยวอยู่ที่บ้าน โดยมีส่วนผสมลับที่ช่วยคืนความเยาว์วัย อดีตนักแสดงที่เลยวัยฉายแล้วออกตามหาอาหารพิเศษของป้าเหม่ย์ เพื่อดึงความสนใจจากสามีนอกใจ ฟรุ๊ต ชาน ไม่ได้พยายามปกปิดหรือบอกเป็นนัยถึงส่วนผสมลับจากผู้ชม แต่เปิดเผยตั้งแต่นาทีแรก พร้อมเพิ่มรายละเอียดกราฟิกตลอดทั้งเรื่อง หนังสำรวจธีมที่น่าหวาดหวั่นแต่เป็นไปได้ โดยเฉพาะการที่คนเราพร้อมทำทุกอย่างเพื่อคืนความเยาว์วัย และค่านิยมสังคมที่ยึดติดกับความอ่อนวัย ผู้กำกับสำรวจผลกระทบจากการตามหาความเยาว์วัย โดยยังคงปล่อยให้ผู้ชมตีความบางส่วนด้วยตัวเอง หนังถ่ายทำได้อย่างยอดเยี่ยม มุมกล้องและระยะใกล้ชมงานภาพสวยงามและการออกแบบฉาก ฟรุ๊ต ชาน สร้างความสมจริงด้วยการวางตัวป้าเหม่ย์ที่เฉยชากับความสิ้นหวังของนางลี้ ไม่เหมาะกับคนใจเสาะหรือขี้กังวล บางคนอาจรู้สึกไม่ดี แต่ถ้าชอบสิ่งที่แตกต่าง หรือเป็นแฟนผลงานของผู้กำกับอย่าง ทาคาชิ มิอิเกะ หรือ พัก ชาน-วูก จะต้องชอบแน่ ผมดูแล้วสนุกมาก
ไม่ใช่แค่หนังสยองขวัญธรรมดา แต่คือเรื่องราวที่สะท้านใจ! เมื่อความอ่อนเยาว์ถูกฟื้นฟูด้วยเกี๊ยวที่ทำจาก 'ส่วนผสมพิเศษ' (ไม่อยากสปอยล์เหตุการณ์ช็อกในตอนเริ่มเรื่อง) นี่คือการเดินทางโหดร้ายผ่านเรื่องเล่าอันสกปรกในฮ่องกง กับการถ่ายภาพโดย คริสโตเฟอร์ ดอยล์ ผู้อยู่เบื้องหลังหนังดังอย่าง 'Last Life in the Universe' และ '2046' ที่ทำให้หนังเรื่องนี้ตระการตาด้วยสีสันสุดจัดจ้าน คมชัดทุกเฟรม แต่ก็แฝงไว้ด้วยแนวคิดสยองและฉากสะอิดสะเอียน ที่เล่าถึงความสุดโต่งเมื่อมนุษย์ไขว่คว้า 'ความสวยความ年轻' การแสดงเด่น เนื้อเรื่องเข้มข้น ไม่มีช่วงน่าเบื่อ ตั้งแต่ต้นจนถึงฉากจบชวนตะลึง คุณจะคาดเดาไม่ได้เลยว่าทุกอย่างจะลงเอยอย่างไร แฟนๆ หนังแนวพิลึกและคนชินความแปลกของหนังเอเชียสุดโต่งต้องถูกใจแน่ แถมยังมีเสียงที่คมชัดจนได้ยินทุกรายละเอียด แม้แต่เสียงนาฬิกาเดิมๆ ก็กลายเป็นสิ่งลึกลับน่าขนลุก สรุปคือหนังทำออกมาเจ๋งมาก... แต่เหมาะเฉพาะคนใจถึงเท่านั้น!
บางครั้งคุณก็เจอภาพยนตร์ที่เนื้อหาตัว事实(ข้อเท็จจริง) กับผลกระทบทางอารมณ์ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง เช่น ใน 'Pulp Fiction' มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรงแบบสุ่มและ 'บังเอิญ' แม้กับคนบริสุทธิ์ แต่การนำเสนอกลับทำให้คุณไม่รู้สึกจริงจังกับมัน เหมือนความรุนแรงในการ์ตูนอย่าง 'ทอมแอนด์เจอร์รี่' ที่กระตุ้นเสียงหัวเราะมากกว่าความรังเกียจ 'Dumplings' ก็เป็นแบบนั้น เรื่องนี้เล่าถึง 'ป้าเหมย์' สาว(ประมาณนั้น)ที่หารายได้จากการทำเกี๊ยวชุบชีวิต ที่ช่วยให้คนกินดูอ่อนวัยลงได้ แถมได้ความเยาว์วัยนิรันดร์หากกินเป็นประจำ แต่ปัญหาอยู่ที่ 'ส่วนผสมพิเศษ' ซึ่งผมจะไม่บอกว่าคืออะไร (แม้จะเดาได้ตั้งแต่ช่วงต้น) แต่มันคือหนึ่งในส่วนผสมที่น่าขยะแขยงที่สุดเท่าที่เคยเห็น/อ่าน/ได้ยินมา สิ่งที่ทำให้หนังเรื่องนี้พิเศษคือการนำเสนอองค์ประกอบสยองขวัญนี้โดยไม่ทำให้หนังกลายเป็นแค่เรื่องน่าขยะแขยง(แบบ 'Braindead') หรือตลกคะนอง(แบบ 'Ichi the Killer') แต่กลับเป็นเรื่องตลกเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเหมย์กับลูกค้า และการพึ่งพาเกี๊ยวของเธอที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่สิ่งที่ทำให้หนังเรื่องนี้มีค่าจริงๆ (สำหรับผม) คือการสะท้อนสังคม มันไม่ใช่แค่ส่วนผสมพิเศษในเกี๊ยว แต่คือความสิ้นหวังของคนที่อยากได้ 'ความเยาว์วัย' จนยอมทำทุกอย่าง ในสังคมที่ยึดติดมาตรฐานภายนอก(ความรวย, ความสวย, ภาพลักษณ์) ไม่แปลกที่มาตรฐานภายใน(กฎหมาย, ศีลธรรม, ความเมตตา) จะเสื่อมสลายและถูกทิ้งไปเหมือนงูลอกคราบ การยึดถือมาตรฐานภายนอกนี้ไม่ถูกตำหนิหรือลงโทษ แต่กลับถูกเสนอว่าเป็นเรื่องธรรมชาติและยอมรับได้ แม้จะเลี่ยงไม่ได้ นี่แหละที่ทำให้หนังเรื่องนี้ทั้งล้ำเส้นและชวนคิดจนคุ้มค่าการดู
นี่เป็นตอนที่ฉันชอบน้อยที่สุดใน 'Three Extremes' แต่เมื่อได้ดูเวอร์ชั่นยาวที่ขยายความมากขึ้นกลับทำให้ฉันสนุกกับมันไม่น้อย ตอนแรกคิดว่าภาพยนตร์สยองขวัญบางเรื่องควรคงความลึกลับไว้บ้างและไม่จำเป็นต้องเปิดเผยทุกอย่าง แต่สำหรับเรื่องนี้ฉันกลับคิดต่าง แม้บางซีนในเวอร์ชั่นขยายอาจจะดูเยิ่นเย้อไปหน่อย แต่ส่วนใหญ่กลับเพิ่มมูลค่าให้เนื้อเรื่องได้ดี มีบทพูดน่าสนใจหลายส่วนที่ถูกตัดไปใน 'Three Extremes' ช่วยให้เราตั้งคำถามเกี่ยวกับความพยายามคงความ年轻ของผู้หญิง เรื่องนี้ยังสอดแทรกประเด็นนโยบายลูกคนเดียวของจีนและตั้งคำถามว่ามนุษย์จะยอมทำลายขีดจำกัดแค่ไหนเพื่อความงาม การถ่ายทำดี นักแสดงก็เล่นได้ดี เนื้อเรื่องสยองขวัญพัฒนาไปอย่างน่าติดตาม แม้ตอนแรกจะไม่มั่นใจกับเวอร์ชั่นขยาย แต่สุดท้ายก็คุ้มค่า เป็นหนังที่ทั้งน่าหนักใจ น่าสนใจ และมีองค์ประกอบเพียบสำหรับแฟนสยองขวัญ 7.6/10
กับข่าวล่าสุดที่ว่าพวกเขาจะปล่อยภาพยนตร์ Rocky ภาคใหม่และภาคต่อของ Basic Instinct มันแทบทำให้คุณหมดหวังเลย แต่ถ้าหนีจากงานเมนสตรีมมาสักหน่อย คุณอาจพบกับเรื่องราวสยองขวัญที่สะท้อนความหลงตัวเองในสังคมสมัยใหม่ได้อย่างเจิดจ้า เรื่องราวพุ่งเป้าไปที่หญิงสาวที่ยังคงสวยงาม แต่ถูกสามีทิ้งให้ร้างราเพราะไปหลงใหลสาวน้อยกว่า เธอที่หวาดกลัวว่าความสวยจะร่วงโรยจนเก็บใจสามีไว้ไม่อยู่ จึงไปหาอาหารพิเศษ ("เกี๊ยว" ในชื่อเรื่อง) จากอดีตแพทย์ที่ถูกขับไกล ผู้หลอกหลอนเธอด้วยคำล่อลวงว่ามีทางรักษาความเยาว์วัยนิรันดร์ ความจริงที่ค่อยๆ เปิดเผยและพลิกผัน的情节เพิ่มความมืดมนขึ้นเรื่อยๆ (ซึ่งจะไม่สปอยล์) แต่เชื่อเถอะว่าคุณคงไม่เจอ satire อำมหิตขนาดนี้ในปีนี้แล้ว การแสดงสุดเจ๋ง บทฉลับเฉียบ ดนตรีประกอบที่ว้าวุ่น ประกอบกันเป็นหนังที่เปิดโลกใหม่ งานกล้องคมกริบ ข้อความทรงพลังแต่ไม่ตื้นเขิน หนังที่ใกล้เคียงที่สุดคงเป็น "Death Becomes Her" (หนังฮอลลีวูดกับ Bruce Willis, Meryl Streep และ Goldie Hawn) แต่โน่นเป็นแนวขำขันมากกว่า ส่วนเรื่องนี้ก็มีอารมณ์ขัน แต่หม่นมืดกว่ามาก แถมยังแตะทั้งสังคมคนรวยและชนชั้นแรงงานอีกด้วย เป็นหนังดีที่แนะนำอย่างสูง!
ในฮ่องกง เจ้าของร้านขนมจีบเล็กๆ ชื่อป้าหมวย (ไป๋หลิง) โด่งดังจากสูตรพิเศษที่ช่วยฟื้นฟูความอ่อนเยาว์ได้อย่างรวดเร็ว นางเอกละครโทรทัศน์อดีตดาวรุ่งอย่างคุณนายลี คือลูกค้าประจำที่หลงใหลในรสชาติและรู้สึก年輕ขึ้นเรื่อยๆ แต่สามีสุดเลวทรามของเธอก็ยังนอกใจไม่เปลี่ยนแปลง อดีตแพทย์ทำแท้งเถื่อนอย่างป้าหมวยซ่อนความลับของสูตรอาหารไว้...และคุณนายลีกำลังจะได้รู้ความจริง! หนังสยองขวัญที่ทั้งโหดร้าย, การแสดงดีเยี่ยม และน่าตกใจ จากฮ่องกง หนึ่งในภาพยนตร์ที่ช็อคที่สุดของเอเชีย ผลงานผู้กำกับ-ตัดต่อ ฟรุ๊ต ชัน คือหนังสุดระคายใจที่แม้ไม่เน้นเลือดสาด แต่ใช้เนื้อหาสยองจนคนดูต้องเขย่าขวัญ มีอารมณ์ขันมืดๆ คั่นกลางบรรยากาศอึดอัด ทำให้หนังเรื่องนี้กลายเป็นประเด็นถกเถียงไม่รู้จบ งานภาพสวยคมชัด ทิศทางการเล่าเรื่องเฉียบแหลม รับรองว่าเมื่อจบแล้ว...จิตใจคุณจะถูกทิ้งไว้กับความยุ่งเหยิง!
นี่เป็นภาพยนตร์ที่แปลกประหลาดด้วยแนวคิดหลักที่ไม่เหมือนใคร ตัวละครหลักทุกตัวถูกแสดงได้ดีและน่าเชื่อถือ แม้จะดูแปลกที่ผู้หญิงที่มีกุญแจสู่ความเยาว์วัยนิรันดร์อาศัยอยู่ในแฟลตเล็กๆ ในย่านยากจน และก็เข้าใจยากว่าทำไมนางหลี่ถึงอยากได้สามีนอกใจกลับมาขนาดนั้น แต่ข้อบกพร่องของตัวละครเหล่านี้ก็มองข้ามได้ไม่ยาก พล็อตเรื่องมีการพลิกผันเล็กๆ น้อยๆ ไม่ได้น่าตกใจมากนัก นี่ไม่ใช่หนังที่สร้างจากความประหลาดใจ แต่เป็นการศึกษาบุคลิกของหญิงผู้กระหายความเยาว์วัยจนยอมทำทุกวิถีทาง มันไม่ใช่หนังที่ทำให้คุณตื่นตะลึง ตื่นเต้น หรือสะเทือนใจ (ยกเว้นคุณจะเป็นคนใจไม่แข็ง) แต่ที่สำคัญคือไม่มีจุดไหนแย่เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ มันคือแนวคิดแปลกที่ถูกต่อยอดอย่างมีตรรกะ พร้อมสไตล์การนำเสนอที่เปี่ยมชั้นเชิง บวกกับการเขียนบทและการกำกับที่ยอดเยี่ยม
เรียกว่าเป็นเรื่องราวที่วุ่นวายจนย่อยไม่ลง! ไม่ใช่เพราะเนื้อเรื่อง แต่เพราะประสบการณ์กับผลงานของฟรุ๊ต ชาน ที่เคยดู 'Public Toilet' ซึ่งเป็นหนังที่ประสบความสำเร็จในสายตาผม มันวาดภาพโลกเปิดกว้างเต็มไปด้วยการเดินทางไม่สิ้นสุด ตัวละครที่หลากหลายเหมือนชีวิตจริง แรงขับเคลื่อนคือความตายที่ถูกเลื่อนออกไปและรีไซเคิล แม้จะมีนางเงือกกินอุจจาระหรือแนวคิดแปลกๆ แต่หนังกลับมีชีวิตชีวา องค์ประกอบต่างๆ เคลื่อนผ่านกันและกัน จนนิยาม 'ชีวิต' ได้ชัดเจน พอรู้ว่าฟรุ๊ต ชาน ทำงานกับ คริสโตเฟอร์ ดอยล์ ผู้กำกับภาพที่สุดปังยุคนี้ ผมก็ตื่นเต้นมาก เพราะดอยล์มีทักษะสร้างการเคลื่อนไหวภายใน กระตุ้นชีพจรในเส้นเลือดของเรตินาผ่านมุมมองของผู้กำกับ...ถ้าเขามีวิสัยทัศน์จริงๆ แต่หนังเรื่องนี้กลับเป็นโลกปิด เนื้อเรื่องเรียบง่าย ไม่เหมือน 'Public Toilet' นอกจากความเหนือจริง ตัวละครหลักมีสาม: สามีเศรษฐี ภรรยาหนุ่มสาว(อดีตนักแสดง) และหมอผีสาวผู้ทำเกี๊ยวย้อนวัย (จริงๆ คือเพิ่มพลังทางเพศ ซึ่งน่าสนใจ) ปัญหาคือเราต้องสนใจตัวละครเหล่านี้ ในเมื่อ 'Public Toilet' ใช้ตัวละครเป็นฟันเฟืองในระบบใหญ่ แต่ที่นี่กลับต้องการให้เราเชื่อมโยงกับเนื้อเรื่อง ซึ่งมันไม่เวิร์ก! หนังมีฉากเซ็กส์ดุดัน 3 ฉาก ฉากทำแท้ง และฉากเกือบจบที่พยายาม шоки้观众 แต่เพราะเราไม่รู้สึกผูกพันกับตัวละคร มันเลยไม่เห็นผล มีเทคนิคเด็ดอยู่นิดนึง: เสียงกัดเกี๊ยวและเสียงร่างกายสัมผัสกันถูก放大จนรู้สึกอึดอัด เป็นการตั้งใจให้观众สนใจเสียงแทนภาพ ซึ่งทั้งสองเสียงคล้ายกันจนเปรียบเทียบได้ว่าเกี๊ยวกับการร่วมเพศคือสิ่งเดียวกัน คะแนน Ted — 2/3: มีบางองค์ประกอบน่าสนใจ
ว้าว! จากหนังทุกเรื่องที่บิดเบี้ยว น่าหวาดเสียว และน่าขยะแขยงที่ฉันเคยดูมา 'เด็มปลิงส์' คืออันดับหนึ่งของฉัน แต่ก็เป็นหนังที่ฉันชอบที่สุดตลอดกาลเช่นกัน! ทำไมหรอ? มาดูกัน...เหตุผลหลักที่คิดว่าหนังเรื่องนี้เจ๋งสุดๆ คือการจัดองค์ประกอบภาพทุกอย่างในฉาก: มุมกล้องที่แปลกตา น่าสนใจ และ 'ไม่เหมือนใคร' แสงสว่างที่ดูประหลาด ลึกลับ และบางครั้งก็วังเวง ส่วนสีสันนั้นสดใสจนคุณจะคิดว่ากำลังดูป่าฝนเขตร้อนในเมือง! การแสดงก็สุดยอดเช่นกัน ตัวละครหลักทั้งสามเปล่งประกายในทุกมิติ ส่วนพล็อตเรื่องนั้นค่อนข้าง... 'ผิดปกติ' แต่เชื่อเถอะ มันคือหนึ่งในหนังที่น่าตื่นเต้นที่สุดที่มาจากเอเชียตะวันออก ฉันรู้สึกว่ามันน่าหวาดหวั่นยิ่งกว่า 'Audition' หรือ 'Bad Guy' เสียอีก—มันไม่ใช่หนังสยองขวัญ แต่เป็นหนังสุดโต่งที่ให้อารมณ์หลอน แบบนี้แหละที่บอกเลยว่าหนังเรื่องนี้คือหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดที่เคยมีมา ดูกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ แม้ว่าทุกครั้งที่ดูจะรู้สึกคลื่นไส้สุดๆ ก็ตาม...
Girl with a Pearl Earring (2003) หญิงสาวกับต่างหูมุก
