Call Boy (2018) หนุ่มตามสายคลายเหงา นักศึกษามหาวิทยาลัย เรียว(Ryo) ทำงานที่บาร์นอกเวลาเพื่อรับเงิน เขาไม่ติดใจกับงานหรือชีวิตของเขา สำหรับเรื่องนี้นั้น เขาได้รับการแนะนำให้รู้จักกับผู้หญิงแม่เล้าคนแรกที่ทดสอบเขาและเมื่อเขาผ่านการทดสอบ เขาเลยได้ถูกจ้างเขาให้เป็นผู้ให้บริการ เรียวทำงานเหมือนเป็ดลงไปในน้ำ และสร้างความพึงพอใจให้กับ ลูกค้าที่หลากหลายของเขา และทำความรู้จักกับความต้องการของลูกค้าของเขา ช่วยให้เรียวเข้าใจตัวเองดีขึ้น จากความเข้าใจจากสิ่งที่เรียนรู้มา และจากการตั้งคำถามเอง
เรียว โมรินากะ นักศึกษามหาวิทยาลัย เริ่มทำงานที่บาร์โฮสต์ของชิซึกะ มิโดะ ตอนแรกเขาอาย แต่กลับพบว่าการเติมเต็มความต้องการของผู้หญิงคือความสุขที่ทำให้ชีวิตเขามีเป้าหมาย
เรียว โมรินากะ นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ทำงานพาร์ทไทม์ในบาร์ ใช้ชีวิตซ้ำซากจนวันหนึ่งเพื่อนสนิทอย่างชินยะ ทาจิมะ พาเจ้าของบาร์โฮสต์อย่างชิซึกะ มิโดะ มาเสนอโอกาสทำงานในบาร์พิเศษสุดเอ็กซ์คลูซีฟ แม้เริ่มต้นด้วยความเขินอาย แต่การได้ดูแลลูกค้าหญิงกลับทำให้เขาค้นพบความหมายของชีวิต
ชอบภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาทำได้ดีในบทบาทนี้ อยากให้ ML ได้พบรักแท้ของตัวเอง
หลังดูจบ ผมต้องไปหาว่าเรตติ้ง NC-17 จริงๆ คืออะไร! มันบอกว่าไม่ใช่สื่อลามก แต่สำหรับผู้ใหญ่! จริงเหรอ? ไม่ลามกไม่โป๊นี่นะ? ตลกมาก! เกือบได้เรต XXX เลยถ้ามีฉายเพิ่มนิดเดียว เรื่องนี้เต็มไปด้วยความวิปริต บางฉากเห็นแล้วลบไม่ออกเลย เพราะเกินจริงสุดๆ ตลกดีที่รีวิวละครญี่ปุ่นมักว่างเปล่า แต่เรื่องนี้มีคนรีวิว พูดได้หลายอย่างเลย... เรื่องยิ่งลงเหวทุกครั้งที่ลูกค้าหญิงสูงอายุแต่ละคนมีรสนิยมวิปริตต่างกัน ตอนจบก็ไม่ชอบเอาเสียเลย
เรียวมองว่าผู้หญิงนั้นน่าเบื่อ และชีวิตของเขาก็ไร้จุดหมาย เขาพบเจอกับผู้หญิงแบบน่าเบื่อๆ ปฏิเสธที่จะสร้างความสัมพันธ์ แล้วก็เดินจากไปทำงานพาร์ทไทม์ที่บาร์ คืนหนึ่ง เพื่อนร่วมงานพาผู้หญิงวัยกลางคนลึกลับเข้ามา เธอสนใจเขาในขณะที่เขาก็ถูกกระตุ้นด้วยความลึกลับของเธอ มีโดะซัง ผู้จัดการคลับเอสคอร์ตชายระดับสูง ต้องการให้เรียวลองทำงานนี้ แม้จะเกือบสอบตกในทดสอบแรก แต่เธอก็รับเขาเข้าทีม และนั่นคือจุดเริ่มต้นของอาชีพเอสคอร์ตชายของเขา "Call Boy" คือมุมมองที่ชวนคิดเกี่ยวกับเพศและบทบาททางเพศในประเทศที่การเสพสุขมักตอบสนองผู้ชายเป็นหลัก ผู้หญิงญี่ปุ่นจำนวนมากที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้แสดงความต้องการของตัวเอง ต้องเก็บปากเก็บคำเพื่อไม่ให้ดูเป็นคนหยาบคาย สื่อเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของผู้หญิงมักถูกเล่าผ่าน trauma หรือฉากผู้หญิงหลายคนแชร์ผู้ชายคนเดียว แต่ที่นี่ ดีไซุเกะ มิมูระ ผู้กำกับ ให้เกียรติและฉายแสงถึงความต้องการที่หลากหลายของผู้หญิงทุกวัย เรียว ตัวละครหลักที่เหมือนผ้าขาวไร้ประสบการณ์ คือดวงตาของผู้ชมที่ค่อยๆ สำรวจโลกใหม่นี้ ทุกฉากถูกถ่ายทอดอย่างละเอียด ตั้งแต่จูบแรกไปจนถึงความสัมพันธ์สุดท้าย ทั้งความวุ่นวายและความงาม ผู้หญิงแต่ละคนต่างกำหนดกฎเกณฑ์เพื่อเพิ่มความสุขให้ตัวเอง หรือฝึกให้เรียวเป็นคู่รักที่ดีขึ้น หนังเรื่องนี้ช็อค! แสดงภาพความจริงของเพศสัมพันธ์ในสังคมที่ชอบเสพความฝันมากกว่าความจริง ต้นตอของเรื่อง (จากนิยายปี 2001 และละครเวทีปี 2016) ปรากฏชัดผ่านฉากที่ถ่ายทำสวยงาม ทั้งห้องนอนมืดๆ แสงรำไร หรือโรงแรมรักในชินจูกุที่สาดแสงกระทบเรือนกาย พร้อมเสียงเพลงแจ๊สและดนตรีเร้าใจ มิมูระไม่หลบหนีความต้องการของมนุษย์ นักแสดงทุ่มทุกอารมณ์เพื่อสื่อว่าความปรารถนาของผู้หญิงคือสิ่งถูกต้อง โทริ มัทสึซากะ (เรียว) หน้าตาดีจนปฏิเสธไม่ได้ การแสดงของเขาค่อยๆ เปลี่ยนจากชายเย็นชาเป็นคนอบอุ่น ส่วนเซย์ มาโตะบุ ในบทแม่ทัพคลับเอสคอร์ต ก็แสดงความขัดแย้งระหว่างความเป็นแม่กับความต้องการได้ดี ผู้หญิงแต่ละคนที่เรียวเจอ ล้วนสะท้อนแง่มุมต่าง ๆ ของผู้หญิงญี่ปุ่นยุคใหม่ แม้หนังจะเร่าร้อนและทำให้หน้าแดงได้ทั้งเรื่อง แต่ก็ควรค่าต่อการชมเพราะพยายามเปิดเผยสิ่งที่สังคมญี่ปุ่นเคยเมินเฉย หนังผสมผสานระหว่างสีสันอันเรียบง่าย ภาพถ่ายอัน сме้าเตี้ยม และการแสดงสุดยอดของนักแสดงทุกเจนเนอเรชัน แนะนำเลย!
ตอนเริ่มเรื่องฉันรู้สึกสับสนนิดหน่อย แต่เหมือนหนังแนวนี้ที่เคยดูมา ทุกอย่างเริ่มต่อกันตอนจบ ชอบที่ตัวละครต่างๆ มีพัฒนาการตลอดเรื่อง โดยเฉพาะทุกรอบที่รโยเจอผู้หญิงแต่ละคน และฉันชอบที่เขาสามารถตอบสนองความต้องการทางเพศของพวกเธอได้! นี่แหละที่ทำให้หนังเรื่องนี้เด็ดจริงๆ! เรื่องเพศนี่แหละจุดขายสำหรับฉัน! เวลาดูหนังที่เน้นเนื้อหาเกี่ยวกับเพศแบบนี้ ฉันชอบเลย! และที่ชอบมากอีกอย่างคือท่ามกลางเรื่องเพศทั้งหมด รโยก็พยายามค้นหาตัวตนของตัวเองไปด้วย! หนังเรื่องนี้ถูกประเมินต่ำไป ต้องดูเลย! ฉันให้คะแนนสูงเพราะแบบนี้แหละ ถ้าคุณกำลังหาดราม่าญี่ปุ่นที่เกี่ยวพันกับเรื่อง เพศ ดราม่า ความลับ หรือช่วงวัย (เพราะรโยยังอายุน้อยตลอดเรื่อง) นี่คือหนังสำหรับคุณ! จริงๆ ฉันมาเจอหนังดีๆ เรื่องนี้เพราะเคยดูซีรีส์รักปี 2018 ของโยชิฮิโระ โมริเรื่อง 'Love and Fortune' ซึ่งก็ต้องดูเหมือนกัน! ทั้งสองเรื่องให้ความรู้สึก 'ฉันคือใคร?' ผ่านตัวละคร แบบนี้แหละที่ชอบ ดูแล้วคุ้มค่าแน่นอน!
เป็นหนังที่น่าประทับใจมาก มีตัวละครที่ยอดเยี่ยมและเรื่องราวที่น่าสนใจ การทำงานสร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้ดีมาก ทั้งการแสดง การผลิต และการกำกับหนังทำได้ดีทั้งหมด ทุกอย่างลงตัวและน่าชื่นชม
จุดแข็งของภาพยนตร์เรื่องนี้ และสิ่งที่ทำให้การรับชมเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม คือสไตล์ที่สง่างามและเป็นเอกลักษณ์ จะทำอย่างไรให้ภาพยนตร์ที่หม่นหมองและเข้มข้นทางเพศโดดเด่นขึ้นมาได้? เพิ่มเพลงแจ๊สสุดยอดเข้าไปสิ!
April Snow (2005) ลิขิตพิศวาส
Mirror Mirror (2012) จอมโจรสโนไวท์กับราชินีบานฉ่ำ
