Jaga Pocong (2018) มิลาเป็นนางพยาบาล ไม่สามารถปฏิเสธได้เมื่อได้รับมอบหมายให้ดูแลสุลาสสตรีที่บ้านของเธอ เมื่อเธอมาถึงบ้านของสุลาสตรี ปรากฎว่าสุลาสตรีเสียชีวิตแล้ว
มิลาเป็นพยาบาล เธอไม่สามารถปฏิเสธได้เมื่อถูกมอบหมายให้ดูแลสุลาสตรีที่บ้านของเธอ เมื่อเดินทางถึงบ้านของสุลาสตรี กลับพบว่าสุลาสตรีเสียชีวิตแล้ว
มิลาเป็นพยาบาล เธอปฏิเสธไม่ได้ว่าได้รับมอบหมายให้ดูแลสุลาสตรีที่บ้านของเธอ เมื่อเธอมาถึงบ้านของสุลาสตรี ปรากฏว่าสุลาสตรีเสียชีวิตแล้ว
Jaga Pocong (2018) เป็นอีกหนังสยองขวัญอินโดนีเซียที่ทำให้ฉันผิดหวัง ตอนเริ่มดูรู้สึกสนใจแต่พอตัวละครหลักเดินเข้าไปใน 'บ้านผีสิงสุดคลิเช' ที่เหมือนมีอยู่ในหนังผีทุกเรื่อง ฉันก็หมดความอยากดูต่อทันที แม้กลางเรื่องจะเบื่อแต่ก็ยังมีเสียงประกอบที่ใช้ได้และการแสดงที่พอเชื่อได้ (แม้บางช่วงที่ตัวละครสติแตกจะออกตลกกว่าเศร้า) ช่วยให้ดูจนจบ งานกล้องก็ไม่แย่ บรรยากาศในบ้านถูกถ่ายออกมาได้ดี มีจุดหักเหในเรื่องที่พยายามสร้างความตื่นเต้นแต่ได้ผลแค่เล็กน้อย โดยเฉพาะฉากที่พระเอกถามว่า 'ทำไมต้องเป็นผม?' แล้วได้คำตอบแบบพยายามให้เท่แต่ดันออกตลกกวนๆ อย่าง 'ก็มันต้องเป็นคุณ!' สรุปคือหนังเฉลี่ยๆ ส่วนตัวแล้วผลงานของ Joko Anwar ยังเป็นหนังผีอินโดนีเซียที่ดูได้กว่าสำหรับฉัน
ไม่มีโครงเรื่อง ไม่มีการพัฒนาตัวละคร เต็มไปด้วยคำถามที่ไม่ตอบ อย่าเสียเวลาดูเลย
หลังจากดูปม转折ตอนจบ คุณอาจจะสงสัยว่า ผีปอคงและปรากฏการณ์ลี้ลับในบ้านที่ยืดเยื้อเกือบชั่วโมงมีไว้เพื่ออะไร? ทั้งหมดไม่เกี่ยวข้องกับปม转折ของเรื่องเลย และหนังก็ไม่ยอมอธิบายจุดประสงค์ใดๆ เอาจริงๆ หนังน่าจะจบภายใน 20 นาทีได้ถ้าตัดสินใจทำแบบเดียวกับตอนจบตั้งแต่ตัวเอกมาถึงบ้านตั้งแต่แรก ดูเหมือนผีปอคงและเหตุการณ์หลอนจะถูกยัดเข้ามาเพื่อให้หนังดูน่ากลัว แต่สำหรับผม มันไม่สยองเลยสักนิด ผีปอคงในเรื่องไม่น่าหวาดเสียว แค่ยืนนิ่งและทำอะไรไม่ได้ มีฉากหนึ่งที่กล้องจับภาพผีปอคงยืนนิ่งชัดเจนนานเกินไป (ราว 30 วินาที) โดยไม่ทำอะไรตัวเอกแม้แต่น้อย ราวกับบอกคนดูว่า 'นี่แค่ตุ๊กตาผีที่ยืนเฉยๆ' นอกจากนี้ยังมีปัญหาตัวละครหลักที่ทำตัวไม่สมเหตุสมผล ซึ่งก็เป็นสูตรเดิมของหนังสยองขวัญ ปม转折ตอนจบถือว่าน่าสนใจ ถ้าหนังโฟกัสไปที่ประเด็นนี้ตั้งแต่ต้นโดยไม่ต้องมีผีปอคงหรือบ้านผีสิง คงจะดีขึ้นมาก
Cuckoo (2024) ลางหลอนหุบเขามรณะ
