
The Parades (2024) เดอะ พาเหรด เรื่องราวของผู้หญิงที่พยายามตามหาลูกชายที่หายตัวไปหลังจากภัยพิบัติร้ายแรง จนกระทั่งค้นพบความจริงว่า เธอเองคือผู้เสียชีวิต และติดอยู่ในภพภูมิของวิญญาณที่ยังห่วงหาอาทร

เรื่องราวของแม่ผู้หนึ่งที่ตามหาลูกชายผู้หายสาบสูญหลังเกิดภัยพิบัติร้ายแรง ก่อนจะรู้ตัวว่าเธอได้เสียชีวิตไปแล้วและต้องอยู่ในโลกค้างของวิญญาณที่ไม่สามารถไปสู่สุคติ
เรื่องราวของผู้หญิงที่พยายามตามหาลูกชายที่หายตัวไปหลังจากภัยพิบัติร้ายแรง จนกระทั่งค้นพบความจริงว่า เธอเองคือผู้เสียชีวิต และติดอยู่ในภพภูมิของวิญญาณที่ยังห่วงหาอาทร
หนัง thriller ญี่ปุ่นที่ดีเกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย ที่เกิดในช่วงเวลาของภัยพิบัติฟุกุชิมะ จังหวะเรื่องราวค่อนข้างช้า ตามติดชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งที่ยังเป็นวิญญาณเนื่องจากทำเป้าหมายบนโลกไม่สำเร็จ (อาจเป็นทั้งก่อนหรือหลังความตาย) ตัวละครน่าสนใจ หนังให้ความรู้สึกอ่อนไหว อาจไม่เหมาะกับทุกคน มีเอกลักษณ์แบบสตูดิโอจิบลิ แต่ไม่มีตัวละครน่ารักๆ ภาพถ่ายสวยงาม แต่ไม่ต้องหวังเอฟเฟกต์พิเศษมาแทนที่การเล่าเรื่องธรรมชาติ/เหนือธรรมชาติ ท้ายที่สุดแล้วหนังยังขาดอะไรบางอย่างที่จะทำให้มันโดดเด่นขึ้นไปอีก อาจเป็นเพราะอารมณ์ในบางฉากที่ควรทำให้觀眾รู้สึกสะเทือนใจมากกว่านี้ คะแนนของฉัน: 6.5/10.0/B-
หนังเรื่องนี้ดีมากครับ บางช่วงก็ทำให้น้ำตาไหล ถ้าให้คะแนนส่วนตัวคงให้เต็ม 10 เลยเพราะชอบการวางโครงเรื่องและบทมาก เรียกว่าเป็นผลงานชิ้นเอกจริงๆ ทั้งฉาก สถานที่ และตัวละคร บางทีก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังสอดรู้สอดเห็นชีวิตของพวกเขา แต่ก็สนุกไปกับมันเหมือนกัน หนังสอนบทเรียนชีวิตง่ายๆ ว่าให้รักคนใกล้ตัวและอย่ามองข้ามสิ่งที่มี แต่อย่างไรก็ดี แม้หนังจะดีขนาดนี้ แต่ก็รู้สึกว่ายังขาดอะไรบางอย่างไป อาจเพราะตอนจบที่ดูห้วนๆ และอยากรู้ว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นต่อ เหมือนหนังพาเราไปเห็น 'อนาคต' แค่แวบเดียวแต่ไม่ลงรายละเอียดเลย มันเลยรู้สึกไม่จบแบบที่คาดหวัง นี่แหละที่ทำให้ติดหนึบ สรุปแล้วหนังดีแต่ตอนจบยังขาดความสมบูรณ์ ส่วนนักแสดงแสดงได้ดีมากๆ บทบาทบางทีอาจทำให้คิดว่า 'ทำไมเธอทำแบบนั้น?!' แต่ก็เป็นปฏิกิริยาที่คนทั่วไปคงทำไม่ต่างกัน ถ้าให้คะแนนก็ 8/10 ครับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายมาได้ไม่กี่วันและยังไม่มีบทวิจารณ์ใดๆ เลย ฉันจึงตัดสินใจเขียนเองเพราะอยากแนะนำให้ทุกคนได้ชม ฉันเลือกดูเพราะเพลงประกอบ (เรดวี่มส์คือวงโปรดของฉัน) สามสิบนาทีแรกอาจดูเหมือนการแนะนำตัวละคร แต่หลังจากนั้นเรื่องราวก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเราได้ใช้เวลาร่วมกับตัวละครในกลุ่ม แม้หนังจะยาวแค่สองชั่วโมงแต่ก็ทำให้ฉันรู้สึกผูกพันกับตัวละครแต่ละตัวได้อย่างน่าทึ่ง เป็นหนังที่สะเทือนใจ ทั้งเศร้าและให้ความหวัง ฉันร้องไห้ไปอย่างน้อยห้าครั้ง นี่น่าจะเป็นหนังที่ทำให้ฉันร้องไห้มากที่สุดเท่าที่เคยดูมา ฉันหวังว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้รับการยอมรับมากขึ้น เพราะตอนนี้ยังมีคนโหวตไม่มากบนแพลตฟอร์มนี้ แต่จริงๆ แล้วมันดีมากๆ ฉันชอบตอนจบและเพลงสุดท้ายมาก ลองอ่านเรื่องย่อดูแล้วถ้าสนใจก็ลองหามาดูนะ
แนวคิดมีศักยภาพแต่การดำเนินเรื่องกลับไม่เข้าท่า หนังที่ได้เห็นกลับกลายเป็นการแสดงตลกจอมปลอมที่ดูไม่สมจริง แทนที่จะสร้างความสะเทือนใจตามที่ตั้งใจไว้ น่าจะดีกว่าถ้าตัวละครเป็นคนเป็นที่ตามหาคนรักหรือการไถ่บาป แทนที่จะเป็นวิญญาณที่ต้องกิน สูบบุหรี่ ดื่ม เช็คอินห้องพัก นอนบนเตียง ขับมอเตอร์ไซค์ หรือโบกรถไปมา... เอ้าเดี๋ยวนะ... นั่นมันสิ่งที่คนเป็นทำไม่ใช่หรอ?? การที่ให้พวกเขาเป็นผีดิบไม่ได้เพิ่มอะไรเลยนอกจากความบ้าบอไร้สาระ และไม่มีเหตุผลใดๆ อธิบายได้—นอกจากเป็นเรื่องแต่งที่พิกล—ว่าทำไมวิญญาณเหล่านี้ต้อง 'เดินขบวน' แบบเงียบๆ เดือนละครั้งเพื่อตามหาคนรัก แล้วก็ต้องเดินเป็นกลุ่มใหญ่... ทำไม? แค่เรื่องไร้สาระสุดเหงาที่ไม่เชื่อมโยงกับเนื้อหาหนังเลยทั้งที่ชื่อเรื่องคือ 'The Parades' การแสดงที่เฉื่อยชาของนักแสดงบางคนก็ไม่ช่วยให้ดีขึ้น ประกอบกับบทภาพยนตร์ที่เยิ่นเย้อและดราม่าเกินเหตุจนไม่น่าดึงดูด ตัวละครยังเปลี่ยนบุคลิกและแรงจูงใจอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้สูญเสียเอกลักษณ์และความลึก ชวนให้ผู้ชมหมดความสนใจไปเรื่อยๆ นอกจากนี้ยังมีพล็อตย่อยมากเกินไป แต่ไม่มีเรื่องไหนน่าติดตามจนทำให้ดูเหมือนงานสมัครเล่นที่ขาดความชำนาญ เพิ่มเสียงดนตรีหวานๆ ตลอดเวลาเพื่อ 'บังคับ' ให้ผู้ชมรู้สึกตามช่วงดราม่าก็ยิ่งน่ารำคาญและน่าขยะแขยง ถือเป็นความพยายามที่ยังไม่成熟 ทั้งการเล่าเรื่องและการผลิต ผู้เขียนและผู้กำกับดูหมกมุ่นกับไอเดียแปลกประหลาดและEffectsดราม่าเกินจริง แทนที่จะสร้างภาพยนตร์ที่ดึงดูดให้ผู้ชมหลุดเข้าไปในโลกเรื่องเล่าได้อย่างสมบูรณ์
หนังเรื่องนี้ยอดเยี่ยมมาก ให้มุมมองที่น่าสนใจเกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย ทั้งซาบซึ้งและทำออกมาได้ดีทุกด้าน ผมชอบตอนจบมากและคิดว่าคุ้มค่ากับเวลาที่เสียไป มิชิฮิโตะ ฟูจิ ทำหน้าที่ผู้เขียนบทและผู้กำกับได้อย่างยอดเยี่ยม ฉันรอดูผลงานอื่นของเขาต่อไป นักแสดงในหนังทำได้ดีมาก ดนตรีก็เจ๋งไม่แพ้กัน ถ้ามีโอกาสขอให้ลองดู เตรียมป๊อปคอร์นกับขนมไว้ให้พร้อม และถ้าคุณเป็นคนขี้เหงา อาจต้องมีทิชชู่ติดมือไว้ด้วย นั่งพิงพนักให้สบายแล้วดื่มด่ำไปกับเรื่องราว หนังเรื่องนี้ได้เต็มสิบแน่นอน และดูซ้ำอีกก็ยังได้!
“The Parades” เป็นภาพยนตร์ทรงพลังที่ถูกถ่ายทอดผ่านบทภาพยนตร์และการกำกับที่ยอดเยี่ยม ฉันได้ชมเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นพร้อมซับไตเติลภาษาอังกฤษ และดื่มด่ำกับงานศิลป์ การออกแบบเสียง และการถ่ายทำที่ช่วยให้วิสัยทัศน์ของผู้กำกับปรากฏบนจออย่างสมบูรณ์แบบ เสียงเปียโนประกอบนั้นเหมาะสมอย่างยิ่ง—เข้ามาเหมือนนักแสดงผู้มากประสบการณ์และจากไปโดยไม่ยึดพื้นที่เกินจำเป็น นักแสดงอย่างลิลลี่ แฟรงกี้ สร้างความประทับใจในบทไมเคิล ส่วนมาซามิ นางาซาวะ และเรียวเซย์ โยโกฮามะ ก็โดดเด่นในบทโจรยากูซ่าชื่อโชริ ที่จริงแล้วนักแสดงทุกคนล้วนแสดงได้อย่างยอดเยี่ยม การได้เห็นพัฒนาการของตัวละครแต่ละคนผ่านพื้นที่งานคาร์นิวัลและกระท่อม—ซึ่งเปรียบเสมือนโลกบัดซบที่พวกเขาต้องทบทวนชีวิตและปัญหาที่ยังค้างคา—คือจุดสูงสุดของเรื่อง นอกจากนี้ การเคลื่อนไหวของกล้องที่สอดคล้องกับจังหวะเรื่องยังเพิ่มความน่าดึงดูดให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นอย่างดีเป็นเวลานานที่ฉันดูแต่ภาพยนตร์ธรรมดาที่ขาดความลึกซึ้ง เหมือนอาหารขยะสำหรับสมอง แต่ “The Parades” จะยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันอีกนานขณะที่ฉันพยายามตีความรายละเอียดลึกๆ ในเรื่อง งานศิลป์นั้นแม่นยำจนอยากกลับไปดูอีกครั้งเพื่อเก็บเกี่ยวสิ่งที่อาจพลาดไปรอบแรก แม้ผู้เชี่ยวชาญบางคนอาจไม่ชื่นชอบ แต่พวกเขาคือนักวิจารณ์ ส่วนฉันเป็นเพียงผู้ชมที่หลงรักเรื่องนี้ และหวังว่ายังมีคนอีกมากที่ค้นพบความลึกและความงามของเรื่องเช่นเดียวกับฉันสรุปแล้ว ผู้เขียนบท/ผู้กำกับมิชิฮิโตะ ฟูจิอิ สร้างผลงานชิ้นเอกขึ้นมา นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ชมงานของเขา และเชื่อว่าเขาน่าจะได้รับอิทธิพลจากผู้กำกับนักเขียนบทอย่างอากิระ คูโรซาวะ, จูเซปเป้ ทอร์นาตอเร และโรแบร์โต เบนิญี ผลกระทบจากพวกเขาต่อการเล่าเรื่องและสไตล์ภาพของเขาชัดเจน ทำให้ “The Parades” เป็นสิ่งที่ต้องชมสำหรับคนที่ชื่นชอบภาพยนตร์ที่ผสมผสานแนวคิดลึกซึ้งกับการดำเนินเรื่องอันยอดเยี่ยม
5.8

The Village (2023) หมู่บ้าน
Beautiful Rebel (2024) สาวร็อคหัวขบถ