
Pretty Woman (1990) ผู้หญิงบานฉ่ำ เอ็ดเวิร์ด ลูอิส (ริชาร์ด เกียร์) นักธุรกิจผู้ร่ำรวย ที่ชำนาญการซื้อกิจการและแบ่งขายออกเป็นส่วนๆ บังเอิญได้พบกับวิเวียน (จูเลีย โรเบิร์ตส์) สาวสวยที่ใช้ชีวิตตามท้องถนน เขาเสนอเงินก้อนหนึ่ง เพื่อให้เธออยู่กับเขาตลอดทั้งสัปดาห์ เพื่อเป็นเพื่อนแก้เหงาและพาออกงานเลี้ยงหรูๆ ในแวดวงสังคมด้วย จากเด็กสาวไร้รสนิยม และไร้ซึ่งมารยาทในการเข้าสังคม วิเวียนได้เรียนรู้ที่จะปรับตัวเองใหม่ ให้เหมาะกับสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย เธอทำมันได้ดีจนทุกคนยอมรับ โดยเฉพาะเอ็ดเวิร์ด ที่เห็นความน่ารัก และความพยายามรวมทั้งความซื่อสัตย์ในตัวเธอจนตกหลุมรักในที่สุด

เอ็ดเวิร์ด นักธุรกิจมหาเศรษฐี จ้างวิเวียน โสเภณีให้มาเป็นเพื่อนเขาในงานสังคมหลายงาน แต่ปัญหาก็เกิดขึ้นเมื่อเขาตกหลุมรักเธอ และพวกเขาต้องพยายามก้าวข้ามความแตกต่างระหว่างโลกของทั้งคู่
เมื่อนักธุรกิจมหาเศรษฐีผู้เก่งกาจทำสัญญาธุรกิจกับโสเภณีฮอลลีวูดอย่างวิเวียน วอร์ด เขากลับเสียหัวใจให้เธอไปโดยไม่รู้ตัว
เอ็ดเวิร์ด ลูอิสต้องการหญิงบริการมาเป็นเพื่อนร่วมงานในงานธุรกิจไม่กี่ครั้ง เขาจ้างวิเวียน วอร์ด แต่แล้วกลับตกหลุมรักเธอโดยไม่คาดคิด หลายคนอาจมองว่าเรื่องนี้ดูไม่สมเหตุสมผล แต่บางคนก็คิดจริงจังกับมันเกินไป แท้จริงแล้วนี่คือเรื่องราวโรแมนติกแฟนตาซีที่สนุกสนาน นำโดยสองนักแสดงสุดประทับใจและหล่อสวยมาก ฉันเข้าใจคำวิพากษ์ที่ว่า 'ถ้าดิสนีย์ทำเรื่องโสเภณี ตัวเอกคงเป็นวิเวียน' แต่นี่คือการพักผ่อนจากโลกจริง ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากถูกเอ็ดเวิร์ดพาไปดินเนอร์สุดหรู? ฉากที่เป็นตำนานคือตอนเข้าร้านเสื้อผ้า หลายคนคงเคยสัมผัสความรู้สึกนี้มาก่อน เวลาเข้าไปในร้านแล้วรู้สึกตัวเล็กๆ แต่งตัวไม่ดี และอึดอัดกับพนักงานที่ดูหรูหรากว่า สำหรับฉัน นี่ยังคงภาพยนตร์ของจูเลีย โรเบิร์ตส์ที่ชอบที่สุด เธอสดใสและเหมาะกับบทวิเวียนมาก ส่วนริชาร์ด เกียร์นั้นไม่ต้องพูดถึง! ฉันยอมดูเรื่องนี้แทนหนัง Marvel แนวๆ ใดก็ตาม และเพลงประกอบก็เข้ากันได้ดีมาก คะแนน 8/10
การผสมผสานของนักแสดงนำที่น่าดึงดูด เคมีระหว่างตัวละครที่ร้อนแรง และเพลงประกอบที่ติดหู ทำให้ 'Pretty Woman' เป็นภาพยนตร์ที่สนุกและน่าประทับใจ เนื้อเรื่องอาจดูเกินจริงบ้าง แต่ใครจะสน? นี่คือหนัง! เราเลือกดูหนังเพื่อความบันเทิงและเรื่องราวดีๆ ซึ่งเรื่องนี้ตอบโจทย์ทั้งสองด้านแบบเต็มเปี่ยม
"สิ่งแย่ๆ มักเชื่อได้ง่ายกว่า คุณเคยสังเกตไหม?" - วิเวียน โอเค หนังเรื่อง Pretty Woman เป็นหนังโรแมนติกที่ดูเชยๆ น้ำเน่า และเห่อเหิม แต่ถ้าคุณมองข้ามสิ่งเหล่านั้นไปได้ นี่คือหนัง特别ที่มีการแสดงที่特别มากๆ จูเลีย โรเบิร์ตส์ ในบท วิเวียน วอร์ด น่ารักมากๆ เรียกได้ว่าเป็นตัวละครที่น่าหลงใหลที่สุดตลอดกาล ส่วนขายาวๆ ของเธอช่วยได้อย่างที่เธอพูด "88 นิ้วแห่งการบำบัดในราคา 3,000 ดอลลาร์" หนังเรื่องนี้มีคำพูดติดหูมากมาย และถ้าคุณตกหลุมรักมันแล้วละก็ คุณจะต้องกลับมาดูซ้ำแล้วซ้ำอีกแน่นอน เรียกได้ว่าเป็นหนังโรแมนติกคอมเมดี้ที่ดีที่สุดในยุค 90s ถึงจะมีหนังหลายเรื่องพยายามลอกเลียนแบบความ charm ของหนังเรื่องนี้ แต่ก็ไม่มีอะไรแทนที่มันได้ในฐานะสุดยอดหนังแนวนี้ และนี่เป็นการชมจากคนที่เกลียดหนังแนวนี้เลยนะ เนื้อเรื่องค่อนข้าง predictable และคล้ายๆ เรื่องซินเดอเรลลา แต่การเล่าเรื่องนั้นสวยงาม และเคมีระหว่าง ริชาร์ด เกียร์ กับ จูเลีย โรเบิร์ตส์ บนจอแรงมาก หนังต้องดูสำหรับแฟนๆ แนวโรแมนติก คอมเมดี้ หนังเบาสมอง หรือคนที่เป็นแฟนตัวยงของจูเลียหรือริชาร์ด ดูหนังเรื่องนี้เลย ให้คะแนน 8/10 สนุกแน่นอน!
เรื่องราวสนุกสนานแบบฮอลลีวูดที่ชาญฉลาดและมาพร้อมทีมนักแสดงระดับเทพ จนกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์น่าประทับใจแห่งยุค 'พริตตี้ วูแมน' คือสุดยอดวัฒนธรรมป๊อป โดย จูเลีย โรเบิร์ตส์ (ในบทบาทที่ทำให้เธอถูกเสนอชื่อชิงออสการ์และกลายเป็นไอคอน) รับบทโสเภณีบนถนนสุดเหี้ยมของลอสแอนเจลิส ที่ได้พบโอกาสเปลี่ยนชีวิตเมื่อเจอนักธุรกิจใจเย็นแต่เหงาอย่าง ริชาร์ด เกียร์ ทั้งสองสร้างสายสัมพันธ์ทันทีและมีคืนแห่งความหลงใหล ก่อนต่อรองเป็นข้อตกลงร่วมงานหนึ่งสัปดาห์โดยเกียร์จ้างโรเบิร์ตส์มาแสดงบทคนรัก (พร้อมเงิน 3,000 ดอลลาร์สหรัฐ) บททดสอบว่า 'โรเบิร์ตส์' สาวใจทองผู้มีพื้นหลังไม่สดใส จะเป็นสิ่งที่เกียร์ขาดหายในชีวิตหรือไม่? เรียกได้ว่าเป็นเวอร์ชั่นผู้ใหญ่ของ 'ซินเดอเรลลา' ที่ถูกปรุงใหม่อย่างเนียนกริบ เรื่องราวคลาสสิกของฮอลลีวูดถูกตีแผ่ผ่านมุมมองของ แกรี่ มาร์แชลล์ (ผู้กำกับที่ทำผลงานยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิต) คู่จิ้นเกียร์-โรเบิร์ตส์ คือคู่ขวัญที่ดูดีที่สุดคู่หนึ่งของวงการ พวกเขาเปล่งประกายเสริมกันและกันได้อย่างน่าประทับใจ ทั้งยังเติมเต็มด้วยการแสดงชั้นยอด เพลงประกอบเริ่ดๆ และสไตล์ยุค 80 ที่ยังสดใส (แม้จะฉายในปี 1990) ทำให้ 'พริตตี้ วูแมน' ยังคงเป็นภาพยนตร์ระดับตำนานที่คว้าคะแนน 4/5 ดาวได้อย่างสมศักดิ์ศรี
หนังเรื่องนี้มีอะไรที่ทำให้มันกลายเป็นสุดยอดฮิตทันทีที่ออกฉาย? ไม่รู้ว่าเพราะเคมีระหว่างริชาร์ด เกียร์ และจูเลีย โรเบิร์ตส์ ที่ร้อนแรง บทพูดที่เฉียบคม หรือโครงเรื่องที่ผสมผสานทุกอย่างเข้าด้วยกัน? แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้มีหนังโรแมนติกคอมเมดี้ดีๆ น้อยมากที่ถูกสร้างออกมา และ 'สวยใสใจเกินร้อย' คือหนึ่งในนั้น ผมชอบทุกฉากทุกตอน ดูมาหลายรอบแล้ว! ยังไม่เคยอ่านรีวิวใน IMDb เลย อยากเขียนความรู้สึกส่วนตัวก่อน หนังเรื่องนี้คือเรื่องราวแสนหวานของความหวังและความรักบริสุทธิ์ที่แท้จริง หลายเรื่องพยายามจะโรแมนติกแต่กลับดูเนียนๆ บังคับๆ ไปหมด ส่วนการแสดงและเนื้อเรื่องของ 'สวยใสใจเกินร้อย' ถึงจะรู้สึกว่าเป็นสไตล์ฮอลลีวุดสุดๆ แต่ก็ลื่นไหลเป็นธรรมชาติ ดูแล้วสนุกทุกนาที! ที่สำคัญคือเป็นหนังโรแมนติกคอมเมดี้ที่ทำถูกทุกอย่าง ตั้งแต่การคัดนักแสดง บทพูด ไปจนถึงทุกรายละเอียด จริงๆ หนังดีที่ไม่ควรพลาด!
ภาพยนตร์เรื่อง Pretty Woman เป็นเรื่องที่ให้ความบันเทิงอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้เขียนแล้ว มันไม่ได้สมบูรณ์แบบทุกประการ บางครั้งบทภาพยนตร์อาจจะพัฒนาได้มากขึ้นอีกเล็กน้อย และตัวเรื่องเองก็รู้สึกยาวเกินไปหน่อย แต่โดยรวมแล้ว นี่คือภาพยนตร์ที่น่าประทับใจและสนุกสนาน ริชาร์ด เกียร์ นำเสนอความหล่อเหลามากในบทนำ และเขาก็ดูมีเสน่ห์ในทุกบทบาทที่เล่น ส่วนจูเลีย โรเบิร์ตส์ ก็ทำได้ดีในบทวิเวียน วอร์ด ผู้หญิงสวยแต่โชคไม่ดี ต้องยอมรับว่าผู้เขียนไม่ใช่แฟนของจูเลีย โรเบิร์ตส์ แต่เธอทุ่มเทให้กับบทนี้อย่างเต็มที่ ซึ่งเห็นได้ชัดจากผลงาน นอกจากนี้ยังประทับใจการแสดงของนักแสดงสมทบอย่าง เจสัน อเล็กซานเดอร์, ราล์ฟ เบลลามี และ เฮกเตอร์ เอลิซอนโด อีกด้วย ด้านเทคนิค การถ่ายทำยอดเยี่ยมและการกำกับที่ตั้งใจดี โดยมีฉากในโรงโอเปร่าที่สวยงาม แสดงเรื่อง La Traviata โอเปร่าเศร้าที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก บทภาพยนตร์แม้บางครั้งจะดูเรียบง่ายและถูกจัดวางไว้บ้าง แต่ก็ยังเต็มไปด้วยอารมณ์ขันและความอบอุ่นใจ โดยรวมแล้วผู้เขียนชอบภาพยนตร์เรื่องนี้จริงๆ มันทำให้รู้สึกดีอย่างที่ตั้งใจ 8/10 โดย เบธานี่ ค็อกซ์
มองย้อนกลับไปในปี 1990 แล้วไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมปี 2017 ถึงเป็นแบบนี้ หนังเรื่องนี้มีความอบอุ่นใจพอสมควรด้วยจูเลีย โรเบิร์ตส์ที่ฉายแววโดดเด่นจนกลายเป็นดาวหนังระดับตำนาน แต่ต้องบอกว่าดูตอนนี้แล้วรู้สึกขนลุก นี่ไม่ใช่เรื่อง Pygmalion (บทละครคลาสสิกเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงชนชั้น) ไม่มีข้อคิดลึกซึ้ง ทุกอย่างดูตื้นเขินจนน่าอึดอัด ตัว heroin ไถ่บาปผ่านการช้อปปิ้งและบัตรเครดิตของพระเอก น่ารักใช่ไหมล่ะ? รู้สึกแปลกๆ จนอาจคิดได้ว่าเรากำลังพัฒนาขึ้น เมื่อคืนดู Pretty Woman กับกลุ่มเพื่อนที่ไม่เคยดูมาก่อน สิ่งที่น่าสนใจคือสาวๆ อนุรักษ์นิยมคริสเตียนชอบมันมาก พวกเธอไม่สนใจข้อความเกี่ยวกับเซ็กส์และเงินทอง ส่วนสาวๆ เสรีนิยมกลับมองว่ามันไร้สาระ น่าตำหนิ และเสน่ห์ของหนังอันตรายจนทำให้เข้าใจผิด พวกเธอออกจากงานก่อนจบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้งนานแล้ว หนังกลายเป็นเอกสารทางประวัติศาสตร์ไปแล้วนะ
ภาพยนตร์ที่ทำให้จูเลีย โรเบิร์ตส์กลายเป็นดาวเด่นและนำความหวังให้โสเภณีทั่วทุกมุมโลก หลายคนวิจารณ์หนังเรื่องนี้ว่าเป็นแฟนตาซีซินเดอเรลล่าที่ไร้ความรับผิดชอบและไม่เหมาะสม ซึ่งก็แค่พิสูจน์ว่าพวกเขาโง่เง่าที่จริงจังกับหนังแบบนี้จนถึงขั้นออกมาประท้วง ถ้าโสเภณีหน้าตาแบบจูเลีย โรเบิร์ตส์จริงๆ ฉันอาจจะอยากลองค้าประเวณีดูบ้างก็ได้ โชคร้ายที่ส่วนใหญ่ดูเหมือนเจสัน อเล็กซานเดอร์มากกว่า เป็นหนังที่ให้ความบันเทิง ไม่มีพิษมีภัย และส่วนใหญ่แล้วก็ลืมได้ง่าย เกรด: B
ภาพยนตร์โรแมนติก เพลงไพเราะ เนื้อเรื่องน่าสนใจ นักแสดงนำหญิงสวยงาม (คุณนายโรเบิร์ตส์) และนักแสดงนำชายหล่อเหลา (มิสเตอร์เกียร์) ในบทบาทหลัก เรื่องราวแห่งความสำเร็จตั้งแต่ต้นเรื่อง แต่ถึงแม้ฉันจะชอบหนังแนวนี้ ฉันก็ไม่ให้คะแนนถึง 9 แต่อย่างใด ความแตกต่าง (และคะแนนเพิ่มเติม) มาจากนักแสดงสมทบอย่าง มิสเตอร์เอลิซอนโด! ฉันเห็นเขาครั้งแรกในหนังดราม่า/คอมเมดี้ที่ค่อนข้างสุดโต่งและโง่เง่าอย่าง 'Young doctors in love' (1982) และก็ประทับใจกับการแสดงของเขามาก ส่วนใน 'สวยสิ้นแดน' เขาคือดาราตัวจริง แม้บทบาทจะได้รับการสนับสนุนจากบทหนัง แต่ความสามารถของเขานั้นเหนือข้อสงสัย
นี่คือตัวอย่างสุดคลาสสิกที่ฮอลลีวูดเชิดชูอาชีพโสเภณีให้ดูสวยงาม (และมีหัวใจดี) ฉันไม่ได้พูดจากประสบการณ์ตรง แต่จากเพื่อนตำรวจหลายคนที่บอกเล่ามาว่า โสเภณีในชีวิตจริงโดยเฉลี่ยนั้นหน้าตาตรงข้ามกับจูเลีย โรเบิร์ตส์ (หรือเมลานี กริฟฟิธ, เอลิซาเบธ ชู และสาวสวยอื่นๆ ในบทแบบเดียวกันที่ฮอลลีวูดเสกขึ้นมา) หนังเรื่องนี้เชยไหม? แน่นอน! แต่ก็ยังเป็นภาพยนตร์สนุกที่สร้างความบันเทิงให้ผู้ชมมานานกว่า 15 ปี จูเลีย โรเบิร์ตส์ และ ริชาร์ด เกียร์ คู่กันได้เหมาะเหมง ส่วน เฮกเตอร์ เอลิซอนโด ที่รับบทเล็กๆ เป็นผู้จัดการโรงแรมชื่อ "บาร์นีย์" กลับโดดเด่นจนเกือบแย่งซีนหลักไปได้ เขาคือตัวละครขำขันที่สุดของเรื่อง นี่คือหนังโรแมนติกคอมเมดี้ชวนฝันที่ประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวง แค่โปรดอย่าหลงเชื่อเวลาฮอลลีวูดตบตาให้เรื่องร้ายๆ ในสังคมดูสวยหรูเหมือนเคย!
เป็นหนังน่ารักดี ถึงจะไม่ถึงกับประทับใจมากก็ตาม จูเลีย โรเบิร์ตส์ สวยมากจริงๆ นะ แต่พอจบปุ๊บถึงเข้าใจว่าทำไมพวกเขาไม่จูบกัน เพราะคงไม่มีทักษะการจูบแบบโรแมนติกซะเลย 555 แต่โดยรวมเรื่องราวก็หวานดี ตัวเธอก็เล่นได้โอเค ส่วนการเปลี่ยนตัวละครให้กลายเป็นคนมีการศึกษานั้นรู้สึกเร็วเกินไป เหมือนการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกะทันหัน น่าจะค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป会更自然นะ นอกจากนี้ก็คิดว่าเรื่องควรมีเบื้องหลังของตัวละครทั้งคู่เพิ่มอีกหน่อย เพราะเนื้อเรื่องเน้นแต่ปฏิสัมพันธ์ระหว่างคู่รักมากเกินไปจนละเลยการพัฒนาตัวละครแต่ละคน ส่วนคะแนนรวมให้ 7/10 เพราะเป็นหนังน่ารักและเป็นหนังคลาสสิกที่จดจำง่าย!
ฉันเป็นคนชอบหนังรักมาก และนี่คือหนังเรื่องเดียวที่ฉันกลับมาดูซ้ำบ่อยๆ ขอบคุณจูเลีย ขอบคุณริชาร์ด ที่ทำให้ชีวิตฉันดีขึ้นเล็กน้อย ยอมแลกทุกอย่างเพื่อรอยยิ้มหนึ่งครั้งจากจูเลีย สำหรับฉันเธอคือเทพธิดา แม้ตอนนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม เหมือนไวน์ดีๆ ที่ยิ่งนานยิ่งดี... :)
ฉันดูหนังเรื่องนี้ในโรงภาพยนตร์ช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 1990 ตอนนั้นฉันอายุ 18 (ลองคำนวณดูสิ!) ความรู้สึกต่อหนังตอนนั้นอาจ受อิทธิพลจากวัยรุ่นอยู่ไม่น้อย เพราะถ้าถามฉันสมัยนั้นว่าคิดว่าเรื่องนี้ให้กี่ดาว คงตอบว่าเต็ม 10 เลย หรือไม่ก็ 9 เป็นอย่างต่ำ ส่วนหนึ่งเพราะฉันหลงรักจูเลีย โรเบิร์ตส์สุดๆ ในตอนนั้น จะไม่หลงได้ยังไง? เธอเป็นดาวรุ่งวัย青年 สดใส และขับเคลื่อนเรื่องนี้ได้สุดพลัง เหมือนแบร์รี แซนเดอร์สหรือเอมมิตต์ สมิธ (นักอเมริกันฟุตบอลสำหรับคนที่ไม่ใช่ชาวอเมริกันหรือไม่ติดตาม NFL) ที่วิ่งโหม่งลูกฟุตบอลได้คล่องแคล่ว นอกจากนี้ฉันยังชอบที่เนื้อเรื่องซินเดอเรลล่าถ่ายทอดมาแบบไม่หวานจัดเกินไป (ยกเว้น 15 นาทีสุดท้ายนั่นแหละ) และมีมุกขำขันเพียบ ริชาร์ด เกียร์ก็ทำหน้าที่เป็นคู่หูที่สุขุม กลายเป็นจุดดุลกับบุคลิก接地气และเป็นกันเองของจูเลีย โรเบิร์ตส์ได้ดี แต่เมื่อมองย้อนกลับมาและดูซ้ำหลายรอบ หนังเรื่องนี้ก็เสียคะแนนในสองจุดสำหรับฉัน หนึ่งคือฉันเริ่มเบื่อสไตล์การกำกับของแกร์รี มาร์แชลล์ที่พยายามทำให้โลกเชื่อว่าเทพนิยายมีอยู่ทุกที่ และความรักคือตอนจบแบบนิทานสำหรับทุกความสัมพันธ์ สองคือเนื้อเรื่องถูกฮอลลีวูดทำให้สะอาดเกินไปจนขาดความสมจริง พยายามชดเชยด้วยการคัดนักแสดงหล่อสวย (ไหนจะมีโสเภณีที่สวยระดับจูเลีย โรเบิร์ตส์วัย青年หาอีกได้ยากเต็มที!) และตอนจบหวานเลี่ยน แม้หนังจะเหมาะกับฉันสมัยเด็กๆ ที่ยังดูหนังไม่มาก แต่พอโตขึ้นก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเวิร์กแล้ว แถมยังทำให้เจสัน อเล็กซานเดอร์ นักแสดงตลกความสามารถ กลายเป็นตัวละคร一มิติจนสงสัยว่าเขาได้เล่นซีรีส์ 'Seinfeld' ได้ยังไง! ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังคิดว่ามันเป็นหนังน่ารัก สนุกแบบไม่ต้องคิดมาก (ถึงจะหวือหวาไปหน่อย) และน่าดูซ้ำ ซึ่งฉันก็ทำไปแล้วหลายรอบ เพราะมีดีวีดีเก็บไว้ จำได้ว่าได้รับแผ่นนี้เป็นของขวัญ ตอนที่...คุณเดาได้เลย ฉันอายุ 18 พอดี
7.8

The Notebook (2004) รักเธอหมดใจ ขีดไว้ให้โลกจารึก
The Treacherous (2015) 2 ทรราช โค่นบัลลังก์