เรื่องย่อ Heartsong (2022) เพลงหัวใจขณะขับกล่อมงานแต่งงานที่ระเบิดอย่างรวดเร็ว โอ นักดนตรีเร่ร่อนตกหลุมรักเจ้าสาวที่เดินตามครอบครัวของเธอ ตอนนี้เขาต้องช่วยชีวิตเธอ
ขณะที่กำลังร้องเพลงให้งานแต่งงานที่ล่มสลายลงอย่างรวดเร็ว นักดนตรีเร่ร่อนคนหนึ่งก็ตกหลุมรักเจ้าสาวผู้มีปัญหากับครอบครัวของเธอ ตอนนี้เขาต้องช่วยชีวิตเธอไว้
ขณะที่กำลังร้องเพลงให้งานแต่งงานที่ล่มสลายลงอย่างรวดเร็ว นักดนตรีเร่ร่อนคนหนึ่งก็ตกหลุมรักเจ้าสาวผู้มีปัญหากับครอบครัวของเธอ ตอนนี้เขาต้องช่วยชีวิตเธอไว้
ผลงานล่าสุดของโซเนอร์ คาเนอร์ ที่ผมตามมาตั้งแต่หนังเรื่อง 'Rauf' แถมยังก้าวกระโดดจนถึงระดับสตอล์คเกอร์ โซเนอร์ คาเนอร์ คือผู้กำกับที่มีแนวคิดแบบที่ผมหลงรัก ทุกเรื่องราวเป็นสีสันต่างกัน ต่างแนว แต่ทุกเรื่องทำให้รู้สึกว่านี่คือหนังของโซเนอร์ คาเนอร์ตั้งแต่เฟรมแรกเสมอ คล้ายกับความสุขในการดูหนังของ Tolga Karacelik แบบที่ไม่อยากเชื่อว่า 'Mukavemet' หนึ่งในสองหนังที่ผมดูใน 3 เดือน กับหนังเรื่องนี้เกิดมาจากความคิดคนคนเดียวกัน Gönül/Heartsong ในสมองของคาเนอร์ เปรียบเหมือนการเดินเล่นในแถบตะวันออกเฉียงใต้ของอานาโตเลียกับ Emir Kusturica อีกครั้งที่คาเนอร์ไม่พอใจแค่ชื่อเสียงของทีมงาน แต่ดันพวกเขาไปถึงขีดสุดทั้งด้านภาพและการแสดง เหมือนในหนัง Rauf และ Mukavemet คาเนอร์ทำได้ดีในการย้ำให้นักแสดงตระหนักว่าพวกเขาคือส่วนหนึ่งของเรื่องราว นี่คือสิ่งที่หนังตุรกียุคใหม่ทำได้ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ งานเสียงและภาพของหนังก็สุดยอดไม่แพ้กัน
ตั้งแต่เริ่มต้น งานชิ้นนี้มีความสวยงามและมีรสนิยมดี ไม่ว่าความเห็นต่อมันจะเป็นอย่างไร คุณควรดูเพราะมันบรรลุเป้าหมายสำคัญที่สุดของศิลปะ นั่นคือการให้ความเพลิดเพลิน งานนี้ดูคลาสสิกแต่ไม่ยึดติดแบบเดิมเลย เส้นเวลาในเรื่องกระจัดกระจายบ้าง แต่คุณจะเข้าใจเพราะไม่มีเป้าหมายเฉพาะเจาะจง หากแต่เป็นข้อความเกี่ยวกับความรักและการสร้างความรักจากความว่างเปล่า ส่วนอื่นๆ ที่สวยงามเช่น (ภาพยนตร์กราฟิก) มุมกล้องที่ประณีตและการลำดับฉากธรรมชาติที่ช่วยสร้างบรรยากาศให้หนังน่าทึ่ง แม้ผมจะไม่ชอบการใช้สีสันสดใสในหมู่บ้านแบบนี้ (นักแสดง) เป็นหนึ่งในสิ่งที่งดงามที่สุด ทีมนักแสดงลงตัวมาก รู้สึกถึงความกลมเกลียวกัน แต่ตัวละครน่าจะถูกพัฒนาให้ลึกซึ้งกว่านี้ เพราะ *เออร์คาน* ไม่ได้ทุ่มเทเต็มที่ ขณะที่ *ฮาซาร์* ทำได้ดีจนคนไม่คุ้นหนังตุรกีอย่างผมยังประทับใจ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ (เพลงประกอบ) ที่สมบูรณ์แบบ เรียบเรียงได้น่าจดจำ และความชัดเจนของเสียงทำให้รู้สึกพิเศษ โดยเฉพาะฉากสุดท้าย ส่วน (การแต่งหน้า) ที่เน้นความเรียบง่ายแต่สวยงามตามธรรมชาติก็ทำได้ดี สุดท้าย (การนำเสนอศาสนาอิสลาม) ที่ดีคือภาษาอาหรับและบทกุรอ่านถูกต้อง แต่ไม่ควรนำศาสนามาผสมเวทมนตร์หรือมุกตลกแบบนี้ เพราะดูเป็นการดูถูก
จริงๆ แล้วเรื่องนี้ไม่ได้มีความพิเศษอะไรมาก เราเห็นเรื่องแบบนี้มาก่อนในภาพยนตร์ตุรกี แต่การเพิ่มเนื้อหาว่าด้วยชนเผ่าเร่ร่อนทำให้หนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จ ต้องยอมรับว่าหนังเรื่องนี้ทำให้ฉันหลั่งน้ำตาได้บ้างแหละ จริงๆ นะ
หนังสนุกและน่าดูที่ดูแล้วรอยยิ้มของคุณจะไม่หายไปเลย... พระเอกอย่างเอรกันแสดงได้ยอดเยี่ยม โดยเฉพาะลีลาการแสดงที่สัมผัสได้จากใบหน้าและการแสดงออกทางสายตาไม่ว่าจะตอนเศร้า、สุขใจหรือล้อเล่น เอฟเฟกต์เสียง、เพลง และการกำกับภาพก็ยอดเยี่ยม สรุปแล้วนี่เป็นผลงานที่ดีและรื่นเริง รับรองว่าดูแล้วไม่เสียใจแน่นอน
ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเรื่องนี้ถึงติดลิสต์รายการที่ดูมากที่สุดบน Netflix ในตุรกี มีความคิดเห็นหนึ่งกล่าวว่า "ไม่ว่าความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้จะเป็นอย่างไร คุณควรดูเพราะมันบรรลุเป้าหมายสำคัญที่สุดของศิลปะนั่นคือความสนุก" ซึ่งนั่นคือเหตุผลที่ฉันแทบดูไม่จบ ถึงหนังจะ "เป็นศิลปะ" แค่ไหน แต่ฉันไม่มีความสนุกเลย เนื้อเรื่องน่าเบื่อ ตัวละครส่วนใหญ่ที่ถูกสร้างให้แปลก/พิลึก กลับกลายเป็นน่ารำคาญและน่าอึดอัดในบางช่วง ฉันไม่ชอบหนังเพลง เลยต้องข้ามส่วนดนตรีไป เนื้อเรื่องก็ไม่มีความใหม่หรือน่าสนใจ แนวคิดหลักของเรื่องก็พื้นฐานและถูกใช้ซ้ำมาแล้วในหนัง/ซีรีส์ตุรกี
เอาจริงๆ ก็ไม่ค่อยมีอะไรจะพูดถึงมากนัก.. เนื้อเรื่องห่วยแตกและไม่มีเหตุผล ตอนจบก็ไม่มีความหมาย ฉันชอบการแสดงของ Hazar เธอทำได้ดีจริงๆ บางช่วงฉันก็ฮานะ และชอบการแสดงโดยรวม แต่สรุปแล้วหนังเรื่องนี้ก็ห่วยน่าเสียดาย
ฉันรักหนังเรื่องนี้ที่ทั้งแปลกใหม่และหวานละมุน การตั้งเรื่องอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ท่ามกลางขุนเขาทำให้บรรยากาศน่าสนใจมาก ไลฟ์สไตล์การอยู่อาศัยในเต้นท์หรือรถยนต์ของตัวละครก็ไม่เหมือนใคร โครงเรื่องมีความสดใหม่ไม่ซ้ำใคร การแสดงและงานสร้างก็ทำออกมาได้ดีมาก
เป็นเย็นวันจันทร์ที่ฉันกลับบ้านมาพร้อมความเหนื่อยล้าจากการทำงาน เรื่องราวน่ารังเกียจ หนังที่ทั้งน่าเบื่อและไม่มีจุดหมาย Netflix กรุณาทำเรื่องให้กระชับและมีคุณภาพหน่อยครับ.เป็นเย็นวันจันทร์ที่ฉันกลับบ้านมาพร้อมความเหนื่อยล้าจากการทำงาน เรื่องราวน่ารังเกียจ หนังที่ทั้งน่าเบื่อและไม่มีจุดหมาย Netflix กรุณาทำเรื่องให้กระชับและมีคุณภาพหน่อยครับ.เป็นเย็นวันจันทร์ที่ฉันกลับบ้านมาพร้อมความเหนื่อยล้าจากการทำงาน เรื่องราวน่ารังเกียจ หนังที่ทั้งน่าเบื่อและไม่มีจุดหมาย Netflix กรุณาทำเรื่องให้กระชับและมีคุณภาพหน่อยครับ.
ภาพที่สมบูรณ์แบบ ดนตรีที่ยอดเยี่ยม การแสดงชั้นยอด... วัฒนธรรมที่นำเสนอเป็นการผสมผสานของวัฒนธรรมดั้งเดิมของอนาโตเลียและกลายเป็นสากล รู้สึกเหมือนวัฒนธรรมของชาวยิปซีส่วนใหญ่ แต่แล้วก็กลายเป็นเคิร์ด ต่อมาเป็นชาวเติร์กเร่ร่อน บางครั้งก็เป็นชาวลาซ... แต่ในภายหลัง ยังรู้สึกเหมือนอินเดีย แอฟริกัน หรือลาติน... ใกล้แค่เอื้อมแต่ไกลออกไปในเวลาเดียวกัน ฉันทั้งยิ้มและร้องไห้ในเวลาเดียวกัน... เหมือนสูตรอาหารอร่อยที่ผสมผสานเครื่องเทศหลากหลาย
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหนังเรื่องนี้ถึงถูกบอกว่าดี กำกับแย่ เนื้อเรื่องน่าเบื่อและไร้สาระ นักแสดงทำได้ดีแต่พวกเขาจะไปทำอะไรได้นอกจากปฏิเสธไม่รับบทนี้ คงตั้งใจให้เป็นเรื่องเล่าแบบเหนือจริงเหมือนฝัน แต่บทเขียนอ่อนแอและเสียงเพลงน่ารำคาญทำลายทุกอย่าง น่าจะเป็นหนังสั้นดีๆได้ถ้าตัดบทพูดอวดปัญญาและลดเพลงแปลกๆลง แล้วพูดตรงๆนะ ถ้าภรรยาไม่บังคับให้ดูจนจบ ผมคงเลิกดูตั้งแต่ยี่สิบนาทีแรก ตอนจบแทบจะโมโห ความโง่ระดับนี้เคยเห็นแค่ในหนัง 'ศิลปะ' ตุรกียุค 80 หวังว่าจะไม่เป็นเทรนด์ใหม่นะ
ภาพยนตร์เรื่องนี้คือผลงานอันน่าหลงใหลและเต็มไปด้วยจินตนาการ - เป็นงานมาสเตอร์พีซที่สมบูรณ์แบบ แต่ทำไมฉันถึงหักไปหนึ่งดาว? อาจเพราะปัญหาด้านเทคนิคบางจุดเกี่ยวกับการเล่าเรื่องและมุมกล้องในบางช่วง แต่นี่คือหนึ่งในภาพยนตร์ไม่กี่เรื่องในทศวรรษที่เรียกได้ว่าเป็นงานอัจฉริยะ ทั้งพล็อตเรื่อง การถ่ายทำ นักแสดง จังหวะละคร ดนตรี การผสมผสานระหว่างความอ่อนโยนและความตรงไปตรงมา ล้วนสื่อถึงคำว่าบ้า ๆ ความงาม และศิลปะได้อย่างเหมาะเจาะ ในบางมุมมันทำให้ฉันนึกถึงความคิดสร้างสรรค์แบบฉบับ ‘อเมลี’ นี่คือศิลปะที่สร้างขึ้นเพื่อสื่อสารถึงความงามและอารมณ์ความรู้สึกโดยแท้ ดนตรีมีโทนที่น่าสนใจและให้ความรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงจากเพลง BGST ของเวดัต ส่วน ‘บากลามา’ ฉันตามหาดูแต่ไม่เจอ มีแต่เสียงเท่านั้น ภาพยนตร์เต็มไปด้วยตัวละครสุดเพี้ยนแบบอนาโตเลียตะวันออก นี่คือความสำเร็จของโซเนอร์ คาเนอร์ ที่รังสรรค์ทั้งตัวละครสร้างสรรค์และฉากแปลกประหลาดที่สุดที่เคยเห็นบนจอ แต่เรื่องยังคงสมดุล สื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งโดยไม่เสียจังหวะหรือหลุดโฟกัส บางฉากให้ความรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปยุคเก่า ที่คุณสามารถสนุกได้แบบไร้ขีดจำกัด คุณต้องขอบคุณคนสร้างเพชรเม็ดนี้ที่ทำให้มันแตกต่างจากหนังฮอลลีวูดทั่วไป!
อเมลี เป็นภาพยนตร์ที่น่ารักและสนุกสนาน ส่วนฮีตซอง (2022) นั้นหวานกว่า อุ่นใจกว่า มีชีวิตจริงกว่า แถมบทพูดน้อยลงแต่เพลงมากขึ้น ฉันไม่เคยเขียนรีวิวและก็ไม่ค่อยร้องไห้ง่ายๆ เวลาดูหนัง แต่เรื่องนี้คืออีกระดับของความรักหวานขมในชีวิตจริงที่ถ่ายทอดอย่างเรียบง่าย ไม่เร่งรีบ มีแต่ความรักและจิตวิญญาณบริสุทธิ์ ยังสะท้อนชีวิตจริงของชาวโรมันในอดีตเมื่อประมาณ 30-40 ปีก่อนอีกด้วย นักแสดงนำ โดยเฉพาะนักแสดงหญิงแสดงได้ซึ้งใจมาก ฉันทั้งประทับใจและดีใจที่ได้เจอภาพยนตร์ตุรกีที่น่ารักแบบนี้ มีคำถามหน่อย... ทำไมรีวิวต้องยาวเป็นล้านตัวอักษรนะ?
“เพลงหัวใจ (2022)” เป็นภาพยนตร์ตุรกีที่ผู้ชมและนักวิจารณ์จำนวนมากระบุว่าถูกประเมินค่าต่ำเกินไป ภาพยนตร์เรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวของ “กอนูล” สาวน้อยผู้เผชิญความท้าทายและแรงกดดันจากสังคมรอบตัว ผ่านพล็อตเรื่องที่ลึกซึ้งและไม่เหมือนใคร เน้นสำรวจธีมเกี่ยวกับความรัก ความสัมพันธ์ในครอบครัว และการเติบโตของตัวละครอย่างมีชั้นเชิง การแสดงของนักแสดงโดยเฉพาะนางเอกที่สื่ออารมณ์เปราะบางของตัวละครได้อย่างสมจริงถือเป็นจุดเด่นอีกข้อ นอกจากนี้การถ่ายทำและงานภาพที่สวยงามเปี่ยมบรรยากาศยังช่วยดึงผู้ชมให้หลงเข้าไปในโลกของเรื่องราวได้อย่างเต็มที่ แม้จะมีจุดแข็งหลายด้าน แต่ภาพยนตร์กลับไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควรเมื่อออกฉาย อาจเพราะถูกบดบังโดยภาพยนตร์กระแสหลักหรือการประชาสัมพันธ์ที่จำกัด อย่างไรก็ตาม “เพลงหัวใจ” ยังคงถูกพูดถึงในกลุ่มผู้ชมที่ชื่นชอบเนื้อหาลึกซึ้งและการแสดงสุดประทับใจ จนกลายเป็นภาพยนตร์แคตตาล็อกที่แม้ไม่ดังยุคแรกปล่อย แต่ก็เต็มไปด้วยคุณค่าคู่การค้นหา
5.7
Awasarn Lok Suey (2016) อวสานโลกสวย
