A Soul Haunted by Painting (1994)

เรื่องย่อ A Soul Haunted by Painting (1994)

A Soul Haunted by Painting (1994) ในตอนต้นของศตวรรษที่ 20 หยูเหลียงออกจากซ่องในเมืองเล็กๆ ของจีน เพื่อมาเป็นภรรยาคนที่สองของนายปาน ขณะที่แพนไม่เข้าร่วมการปฏิวัติในยูนนาน หยูเหลียงก็เรียนรู้การวาดภาพและเข้าเรียนศิลปะที่สถาบันศิลปะเซี่ยงไฮ้ จนกระทั่งสถาบันปิดไม่ให้วาดภาพเปลือย เนื่องจากเธอไม่สามารถมีลูกชายให้เขาได้ Yu-liang จึงทิ้ง Pan ไว้กับภรรยาคนแรกของเขา และเรียนศิลปะในปารีส ซึ่งเธอได้รับรางวัลจากภาพเหมือนตนเองเปลือย เธอกลับมาร่วมงานกับผานที่นานกิงในช่วงทศวรรษปี 1930 และกลายเป็นศาสตราจารย์จนกระทั่งพบว่าเธอมาจากซ่อง เธอกลับมาปารีสเพื่อใช้ชีวิตที่เหลือที่นั่น และในที่สุดก็ได้ชมนิทรรศการสำคัญเกี่ยวกับผลงานของเธอ

รายละเอียด หนัง A Soul Haunted by Painting (1994)

วันฉาย

พุธ, 30 สิงหาคม 1995

ระยะเวลา

130 นาที

รางวัล

ผู้กำกับ

นักเขียน

นักแสดง

ประเภท

ชีวประวัติ, ละคร, โรแมนติก

6.6/10

โครงเรื่อง

หญิงขายบริการชาวจีนแต่งงาน ศึกษาศิลปะการวาดภาพ และกลายเป็นศิลปินและอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในปารีส

รีวิวจากการดูหนัง A Soul Haunted by Painting

Cinema Omnivore - วิญญาณหลอนในภาพวาด (1994) 7.1/10

ในภาพยนตร์ 'วิญญาณหลอนในภาพวาด' การเล่าเรื่องตามลำดับเวลาของหวงทำให้การนำเสนอชีวิตของหยูเหลียงในฐานะศิลปินดูผิวเผิน ผู้ชมไม่มีโอกาสได้รู้ว่าความสามารถของเธอมาจากไหน ทักษะและสไตล์การวาดถูกบ่มเพาะและพัฒนาอย่างไร รวมถึงชีวิตช่วงปลายในฝรั่งเศสที่ถูกกล่าวถึงเพียงคร่าวๆ แทนที่หนังจะเจาะลึกเรื่องเหล่านี้ กลับมุ่งเน้นไปที่การตีแผ่ความอยุติธรรมที่ผู้หญิงคนหนึ่งต้องเผชิญ ตั้งแต่เหตุสยองในโรงโสเภณี เธอถูกพรากความบริสุทธิ์โดยแมงดา ถูกทำให้เสพติดยาและเป็นหมันก่อนจะได้เริ่มรับลูกค้าคนแรก ไปจนถึงการถูกกดขี่แม้ในวันที่มีชื่อเสียงจากงานศิลปะในต่างแดน เธอต้องต่อสู้กับอคติทางเพศและความคิดชายเป็นใหญ่ที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน

ศิลปินหญิงชาวจีนคนแรกที่ได้รับการยอมรับในยุโรป

กงหลี่ ในบทปานยฺหวี่เหลียง และจางอี้โหม ในบท "ผู้กำกับ" ช่วยเสริมฐานะภาพให้หนังเรื่องนี้ของผู้กำกับหญิง หวงซูฉิน ดูเหมือนว่ามีภาพยนตร์หลายเรื่องในจีนที่เน้นฉากหลังชีวิตในซ่องโสเภณีของศิลปินจนเกินไป หนังเรื่องนี้เล่าชีวิตอันปั่นป่วนของปานยฺหวี่เหลียง (1899-1977) ศิลปินหญิงชาวจีนคนแรกที่ได้รับการยอมรับในยุโรป เธอซึ่งเคยเป็นสาวใช้ในซ่องต้องเผชิญอนาคตมืดมนในฐานะโสเภณี จนได้หลบหนีสู่ชีวิตใหม่กับปานจั้นหัว (เอ่อร์ตงเฉิง) ข้าราชการผู้มีหัวใจโอบอ้อมอารี เขารับเธอเป็นภรรยาที่สองเพื่อระงับเรื่องซุบซิบ แต่วิกฤติบังคับให้ทั้งคู่ย้ายไปเซี่ยงไฮ้ ที่นั่นเขาสอนเธออ่านเขียนและแนะนำให้รู้จักกับหง นักวาดภาพสไตล์ตะวันตก ยฺหวี่เหลียงแสดงความสามารถด้านการวาดภาพเปลือยที่สถาบันศิลปะเซี่ยงไฮ้ ก่อนที่สถาบันจะถูกปิดโดยผู้มีอำนาจหัวโบราณ เมื่อไม่สามารถมีลูกชายให้จั้นหัวได้ เธอส่งเขากลับไปหาภรรยาคนแรก (เสินไห่หรง) และเดินทางไปฝรั่งเศสด้วยทุนศิลปะ ของรัฐ (ในความเป็นจริงเธอได้คะแนนสูงสุดที่école des Beaux-Arts และได้ทุนไปโรม) หลายปีผ่านไป เธอได้รับการยอมรับจากแวดวงศิลปะ เมื่อกลับหนานจิง เธอได้รับการต้อนรับจากจั้นหัวและถูกยกย่องในฐานะอาจารย์ศิลปะที่มหาวิทยาลัยกลางแห่งชาติ แต่ความสุขไม่ยั่งยืนเมื่อผลงานของเธอถูกโจมตีจากอดีตในซ่องและสังคมจีนที่ยังไม่พร้อมรับศิลปะตะวันตก ทั้งคู่ตัดสินใจแยกทางกันอย่างสุดเจ็บปวด ยฺหวี่เหลียงกลับไปปารีส ใช้ชีวิตอย่างยากจนทุ่มเทให้ศิลปะตลอดหลายทศวรรษ ชัยชนะสูงสุดของเธอคือนิทรรศการที่พิพิธภัณฑ์ดอร์เซย์อันทรงเกียรติ ซึ่งเธอแบ่งปันกับหวังโช่วซิน (ต้าซื่อฉาง) เพื่อนสนิท ในส่วนเสริม เหอฉง (เกาหยุนเซีย) เพื่อนศิลปะในเซี่ยงไฮ้ ชวนเธอไปฝรั่งเศส แต่ยฺหวี่เหลียงไม่สามารถช่วยเหอฉงที่ถูกนักต้มตุ๋นศิลปะชาวจีนหลอกได้ ความปรารถนาของเธอที่จะมอบผลงานให้สาธารณรัฐประชาชนจีนสำเร็จในปี 1985 ผลงานของเธอจัดแสดงกว่า 20 ครั้งในจีนและไต้หวัน รวมถึงภาพเปลือยที่ก่อข้อถกเถียง "เธอกลายเป็นชื่อที่ทุกคนในจีนรู้จัก" การที่ปานยฺหวี่เหลียงลี้ภัยในฝรั่งเศสถือเป็น "ความโชคดี" ของวงการศิลปะ เพราะเธอและภาพวาดคงไม่รอดจากการปฏิวัติวัฒนธรรม ค้นหาบทความและผลงานของเธอได้ทางอินเทอร์เน็ตด้วยคำว่า "Pan Yuliang"