What to Do with the Dead Kaiju (2022) ซากนรกไคจู โดยเรื่องย่อของซากนรกไคจูได้เริ่มขึ้นเมื่อ ไคจูตัวหนึ่งได้นอนตายขาชี้ฟ้าโดยไม่ทราบสาเหตุ รัฐบาลจึงจัดตั้งหน่วยพิเศษขึ้นมาเพื่อหวังว่าจะจัดการซากศพของเจ้าไคจูตัวนี้ แต่ปฏิบัติการที่ดูเหมือนจะไหวก็กลับไม่มีอะไรเป็นใจเลย ทั้งคนในรัฐบาลที่ต่างเกี่ยงกันทำงานแถมโยนความรับผิดชอบให้กระทรวงอื่น ๆ รวมทั้งคนในหน่วยพิเศษที่ต่างก็มีความลับเก็บซ่อนเอาไว้จนความไว้ใจเริ่มระส่ำระสาย
สัตว์ประหลาดยักษ์โจมตีญี่ปุ่น แต่กลับตายอย่างกะทันหัน ในขณะที่ประชาชนเฉลิมฉลองและโล่งใจ ศพขนาดใหญ่ที่ถูกทิ้งไว้เริ่มเน่าเปื่อยและพองตัว หากมันระเบิดขึ้นทั้งประเทศจะถูกทำลาย
เมื่อประเทศญี่ปุ่นต้องเผชิญหน้ากับโคตรไคจูที่ออกอาละวาดทำลายล้างมานานหลายทศวรรษ จนกระทั่งมันได้สิ้นใจนอนตายในสภาพขาชี้ฟ้า ทำให้งานนี้รัฐบาลจึงต้องหาทางกำจัดซากของมันให้ได้โดยด่วนที่สุด ก่อนที่แก๊สระเบิดจากซากไคจูจะกลายเป็นหายนะที่อาจทำให้ทั้งเกาะญี่ปุ่นจมลงก้นทะเล
ซาโตชิ มิกิ เป็นตัวอย่างชัดเจนของสิ่งที่เรียกว่ามีทั้งมากเกินและน้อยเกินในเวลาเดียวกัน แม้จะมีบางมุกเสียดแทงการปกครองตนเองและความตื่นตระหนกหมู่ แต่การเสียดสีในเรื่องนี้ส่วนใหญ่รู้สึกฝืน ๆ ข้อดีที่พอช่วยได้ในช่วงสุดท้ายอาจสายเกินไปหน่อย
จะจัดการ/กำจัด/ทำเงินจากซากเน่าเปื่อยของคาจูตัวยักษ์ได้ยังไง? แนวคิดนี้ดูน่าจะเป็นจุดตั้งต้นของคอมเมดี้สุดปัง (อย่างน้อยสำหรับคนรักก็อตซิลล่าแบบผม) แต่หนังกลับน่าเบื่อและไม่ตลกสักนิด แม้ใช้มาตรฐานหนังคาจูที่ยอมให้พล็อตหลวมๆ ก็ตาม เนื้อเรื่องยังไม่สมเหตุสมผล (โดยเฉพาะตอนจบ) และในฐานะหนังล้อเลียนแนวนี้ ก็ทำได้ไม่ถึงจุดไหน ความตลกส่วนใหญ่ (ที่เรียกว่าตลกได้) มาจากนักแสดงที่โอเว่อร์บทประชด官僚ญี่ปุ่นที่เถียงกันเรื่องการจัดการซากสัตว์ยักษ์ กับมุขตลกสุดเกรียนแบบเม็ดพุพองแตก ดูบนเครื่องบินพร้อมซับอังกฤษ (แต่ไม่คิดว่าดูบนจอใหญ่พร้อมเสียงญี่ปุ่นจะดีขึ้น) ถ้าอยากเห็นเรื่องแนวนี้แบบดีกว่า แนะนำให้อ่านเรื่องสั้น 'ยักษ์ใหญ่จมน้ำ' ของ J. G. Ballard
เอาล่ะ แนวคิดเบื้องหลังภาพยนตร์ญี่ปุ่นปี 2022 เรื่อง "จะทำอย่างไรกับศพไกจู?" นั้นน่าสนใจอยู่ไม่น้อย ผมต้องยอมรับแบบนั้น ส่วนตัวก็ถูกดึงดูดจากแนวคิดนี้บวกกับความที่ยังไม่เคยดูหนังเอเชียเรื่องนี้มาก่อน ผมชอบแนวคิดของเรื่องนี้มาก โดยเฉพาะหลังจากดูหนังไกจูญี่ปุ่นมานับไม่ถ้วน โครงเรื่องก็ฟังดูน่าสนใจ แต่ต้องบอกว่าผมประทับใจ(ในแง่ลบ)ที่ผู้เขียนบทและผู้กำกับ Satoshi Miki สามารถสร้างหนังที่ไร้จุดหมายอย่าง "จะทำอย่างไรกับศพไกจู?" ออกมาได้ พูดง่ายๆ คือพลาดโอกาสทองที่อยู่ตรงหน้าแบบไม่เห็นฝุ่น โครงเรื่องในหนังดูไม่น่าดึงดูด รู้สึกเชื่องช้า งุ่มง่าม และการนำเสนอออกมาก็ทำได้แย่จนน่าผิดหวัง ผมไม่พบอะไรน่าสนใจขณะเรื่องดำเนินไปด้วยจังหวะที่ซ้ำซาก จนสุดท้ายก็ยอมแพ้ไม่ดูต่อหลังจากดูไปได้ 2 ใน 3 การแสดงพอใช้ได้ แต่ตัวละครต่างๆ นั้นไร้สีสานและน่าเบื่อ ส่งผลให้ความบันเทิงลดลงไปมาก ด้าน视觉效果ของหนังก็พอรับได้ แต่ CGI ไกจูดูไม่น่าเชื่อถือสำหรับผม เหมือน CGI leftover จากยุคต้นปี 2000 ผมไม่คิดจะกลับมาดูหนังปี 2022 ของ Satoshi Miki ให้จบ เพราะทั้งโครงเรื่องไม่สนุก และตัวละครก็ไม่ดึงดูดให้สนใจเลย ให้คะแนน "จะทำอย่างไรกับศพไกจู?" อยู่ที่ 4 เต็ม 10 ดาว
The Passenger ผู้ร่วมเดินทาง (2023)
