เรื่องย่อ Shrooms (2007) มัน…ผุดจากนรกคู่รัก 3 คู่ไปที่ป่าไอร์แลนด์เพื่อเก็บเห็ดวิเศษและออกเดินทาง ระหว่างทางพวกเขาได้พบกับสิ่งมีชีวิตแปลกๆ ในป่า และใช้เวลาไม่นานนัก เรื่องราวน่าขนลุกจะถูกเล่าที่แคมป์ไฟซึ่งอาจเป็นมากกว่าเรื่องเล่า สิ่งประหลาดจึงเกิดขึ้น ผู้คนเริ่มหายไป ภาพเงาเคลื่อนที่ผ่านป่า และเรื่องราวอันน่าขนลุกเริ่มหลอมรวมเป็นความจริง ความน่ากลัวมาพร้อมกับเอฟเฟกต์ของเห็ด
เพื่อนกลุ่มหนึ่งถูกสะกดรอยและฆาตกรรมขณะตามหาเห็ดไซโลไซบินในป่าของไอร์แลนด์
กลุ่มวัยรุ่นอเมริกันเดินทางมาไอร์แลนด์เพื่อพบกับเพื่อนที่พาพวกเขาไปตั้งแคมป์ตามหาเห็ดวิเศษในตำนานของท้องถิ่น เมื่อสารเสพติดเริ่มออกฤทธิ์ พวกเขาตกใจเมื่อถูกโจมตีโดยสิ่งมีชีวิตลึกลับ แต่พวกเขาจะแยกแยะได้อย่างไรว่าสิ่งที่ประสบอยู่คือความจริงหรือเพียงภาพหลอน
ฉันไม่แปลกใจกับความคิดเห็นที่แบ่งขั้วเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ แม้ว่าฉันจะคิดว่ามีการตอบโต้ที่เกินจริงอยู่มาก 'Shrooms' เป็นแค่หนังเรื่องเล็กๆ ที่ดูน่าสนใจตอนเริ่มต้น เพราะเทคนิคการกำกับที่แข็งกร้าว แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวเนื่องจากเนื้อเรื่องที่อ่อนแอและการพยายามตีแผ่แนวทางแบบผิดทาง ตอนเริ่มดู หนังดึงความสนใจได้ดีด้วยตัวละครที่น่าสนใจและพื้นที่ป่าห่างไกลที่ถ่ายทอดได้สมจริง มีการพัฒนาตัวละครเล็กน้อยและเร่งสปีดสร้างอารมณ์ผ่านตำนานเล่าโดยตัวละครรวมถึงฉากกินเห็ด แต่หลังจากนั้น เรื่องก็เริ่มวกวน ผู้วิจารณ์หลายคนรู้สึกผิดหวังเพราะหนังไม่เป็นไปตามสูตรสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นสยองขวัญคลาสสิค สแลชเชอร์ หรือเลือดสาด แม้การตั้ง期望แบบนั้นจะไม่สมเหตุสมผล แต่ต้องยอมรับว่าผู้กำกับ Paddy Breathnach ล้มเหลวในการสร้างเรื่องราวและอารมณ์ที่ต่อเนื่อง เช่น การพัฒนาตัวละครที่ไร้จุดหมาย การสลับแนวระหว่างสยองขวัญจิตวิทยา แอคชั่น และเหนือธรรมชาติแบบครึ่งๆ กลางๆ รวมถึงการเลียนแบบหนังดังอย่าง Deliverance หรือ Blair Witch จนดูขาดเอกลักษณ์ ส่วนพล็อตทวิสต์นั้นคาดเดาได้ตั้งแต่แรก และปิดจบด้วยการย้อนอธิบายเหตุการณ์แบบไม่信任ผู้ชม ด้านดีคือการกำกับที่เฉียบขาด ฉากตื่นเต้นช่วงต้น และการแสดงของ Lindsey Haun ในบท Tara ส่วนนักแสดงอื่นลืมได้เลย ยกเว้น Robert Hoffman ที่ดู格格不入 สงสัยว่าการตัดต่ออาจเป็นปัญหา เพราะรู้สึกว่าเรื่องขาดช่วงสำคัญประมาณ 30-45 นาทีที่ทำให้หนังไม่สมบูรณ์ เปลี่ยนจากสยองขวัญแนวคิดเป็นสแลชเชอร์กลางทาง แม้ผู้กำกับ Paddy Breathnach จะนำลมใหม่สู่แวดวง horror แต่บทโดย Pearse Elliott นี่แหละที่ควรถูกตำหนิ
หนังเรื่อง 'Shrooms' เป็นหนังที่คุณน่าจะรู้อยู่แล้วว่าเกี่ยวกับอะไรตั้งแต่ก่อนดู แค่จากเนื้อเรื่องหลักก็พอเดาได้แล้ว กลุ่มเพื่อนไปทดลองเห็ดประหลาดในป่า แล้วทุกอย่างก็พังทลายกลายเป็นฝันร้ายที่แยกไม่ออกจากความเป็นจริง หนังสยองขวัญสูตรเดิมๆ แบบที่เห็นกันจนชิน พร้อมเซ็ตตัวละครพื้นฐานของหนังแนวนี้ ไม่ว่าจะเป็น女主角ฉลาดน่าประทับใจ, หนุ่มนักกีฬาโง่ๆ น่ารำคาญ, ตากัญชาตลกขบขัน, สาวเจ้าปัญหา, สาวแปลกแยก และหนุ่มหล่อนิสัยดี (ซึ่งบางครั้งก็เป็นชาวต่างชาติแบบในเรื่องนี้) หนังมีช่วงที่ดี บางช่วงอาจเรียกได้ว่าเยี่ยม โดยเฉพาะสองตัวละคร 'ชาวบ้าน' ที่แม้ไม่ใช่ตัวละครใหม่ในวงการแต่ก็สร้างความสนุกและลุ้นระทึก พร้อมเพิ่มลูกเล่นแปลกตาให้เรื่องเอฟเฟกต์บางส่วนทำได้ดี เนื้อเรื่องก็สนุกเพียงพอให้ติดตาม และตอนจบก็ใส่รายละเอียดได้น่าประทับใจ แต่อย่างไรก็ตาม หนังก็เต็มไปด้วยคลิชชี่ การกระตุ้นด้วยเสียงแบบเดิมๆ ที่คาดเดาได้ เอฟเฟกต์เลือดสาดก็ทำได้ไม่ค่อยดีเท่าที่ควร มีช่วงใกล้จบที่ดูเหมือนจะมีโอกาสทำให้ดีแต่กลับออกมาน่าเบื่อ ส่วนอื่นๆ ก็ธรรมดา ไม่มีอะไรเด่นหรือแย่เกินไปทั้งด้านการแสดง กำกับ หรือบท พูดสั้นๆ ก็คือหนังสยองขวัญธรรมดาๆ ถ้าคุณหาอะไรตื่นเต้นสุดๆ นี่ไม่ใช่แน่ แต่ถ้าว่างๆ หรือเป็นแฟนหนังสยองขวัญที่อยากเก็บให้ครบทุกเรื่อง ก็น่าลองดูสักครั้ง ฉากโปรดของฉัน: ฉากในบ้านของชาวบ้านสองคน ชอบบทสนทนาระหว่างพวกเขาที่สร้างความไม่สบายใจได้ดี
โดยพื้นฐานแล้ว Shrooms เป็นภาพยนตร์แนวสแลชเชอร์ ว่าด้วยกลุ่มวัยรุ่น 3 คู่ที่เดินทางไปเก็บเห็ดวิเศษในป่าไอร์แลนด์เพื่อหาเรื่องตื่นเต้น แต่ระหว่างทางพวกเขาก็พบกับชาวบ้านแปลกๆ ในป่า และไม่นานเรื่องเล่าผีรอบกองไฟก็เริ่มขึ้น—ซึ่งไม่ใช่แค่เรื่องเล่าเฉยๆ เมื่อเหตุการณ์ประหลาดเริ่มเกิด คนเริ่มหายตัวไป รูปเงาเคลื่อนไหวในป่า และเรื่องสยองก็ค่อยๆ กลายเป็นจริง แนวคิดการทำให้เส้นแบ่งระหว่างความเป็นจริงกับจินตนาการพร่ามัวนั้นน่าสนใจ และได้ผลเมื่อถึงช่วงฮอร์โรร์ที่เห็ดเริ่มออกฤทธิ์ แต่ปัญหาคือจังหวะเรื่องช้ามาก แทบไม่มีการเร่งสปีดจนถึงตอนจบ ทำให้ผู้ชมอาจรู้สึกเนือยและมองนาฬิการอจบ บอกเลยว่า Shrooms ไม่ใช่หนังแย่ มีองค์ประกอบสมัยใหม่อย่างโทนสีซีดขุ่น, ฉากหลอนแปลกตาเช่นวัวพูดได้ ผสมกับธีมคลาสสิกอย่างเรื่องเล่ากองไฟและป่าหลอน แม้พยายามสร้างอารมณ์หลอนด้วยภาพหลอนตื่นเต้นและความไม่ชัดเจนของจริงvsจินตนาการ แต่ก็ยืดเยื้อเกินไป จนถึงตอนพลิ๊ทวิสต์ ผู้ชมอาจเหนื่อยล้าและไม่สนใจแล้ว ถ้าอยากดูมิกซ์ระหว่าง Evil Dead, Blair Witch Project และ High Tension แบบติดไซโค ลองดูได้ แต่อย่าคาดหว็องแอคชันหรือเลือดสาดมากนัก
กลุ่มคนไร้สมอง 6 คนออกตามหาเห็ดวิเศษในป่าลึกแห่งไอร์แลนด์ ระหว่างเมายาเห็ดขมนั่น พวกเขากลับต้องเผชิญกับคนลึกลับที่พยายามฆ่าพวกเขาทีละคน และต้องสู้เพื่อความอยู่รอด เป็นหนังที่แย่สุดๆ! เรื่องราวกระจัดกระจาย น่าเบื่อสุดๆ รู้สึกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 90% ของเวลาที่ดู แค่เห็นพระเอกวิ่งหนีตัวละครคลุมผ้าที่ไม่น่าขนลุกเลย แล้วก็ทำซ้ำไปซ้ำมาจนเบื่อหน่าย การตัดต่อที่คิดว่าแปลกตากลับดูน่าสมเพช ตัวละครน่าเกลียด นิสัยแย่และน่ารำคาญสุดขีด บทพูดก็แย่ เหมือนตอนที่สาวสองคนถามเพื่อนว่าชอบอะไรในผู้ชายที่แฟนเธอมีดี มีมุกตลกที่พยายามใส่ลงไปก็ตายอย่างน่าสงสาร ฉากฆาตกรรมก็อ่อนแรง ไม่เห็นถึงครึ่ง ส่วนที่โชว์ก็ไม่ได้น่าตื่นเต้นเลย ตอนจบที่ดูแล้วตลกขบขัน ผมไม่เคยรู้สึกรำคาญหนังเรื่องไหนขนาดนี้มานานแล้ว... ตอนนั้นที่เห็นดีวีดีวางขายก็คิดซื้อเพราะความขี้เกียจไปหาข้อมูล ผิดถนัด! ทนดูไม่ไหวจนต้องโยนทิ้งถังขยะไปสุดท้าย หนังระดับนี้สมควรอยู่แต่ในหลุมฝังกลบ!
จำไม่ได้เลยว่าครั้งสุดท้ายที่หนังสยองขวัญทำให้ฉันหงุดหงิดได้ขนาดนี้... SHROOMS (2007) เล่าเรื่องกลุ่มเพื่อนอเมริกัน (ที่ดูไม่ค่อยชอบกันเท่าไหร่) ที่ไปเที่ยวไอร์แลนด์ พวกเขาดูเป็นเด็กมีสกุล เพราะสิ่งที่คิดตลอดเวลาตอนอยู่ไอร์แลนด์คือการหาเห็ดวิเศษมากินให้เร็วที่สุด! พวกเขาเจอเพื่อนชาวไอริช (ที่จริงเป็นคนอังกฤษแต่แอบทำสำเนียงไอริชห่วยๆ) ซึ่งนางเอก (นักแสดงสาวหน้าผากกว้างจากหนัง JC's VILLAGE OF THE DAMNED - ตอนนี้หน้าตาก็สมส่วนแล้วนะ) หลงใหลจนน้ำลายไหล ทั้งกลุ่มรีบไปตั้งแคมป์ในป่าและตามหาเห็ดวิเศษ ทันใดนั้น สาวหน้าผากกว้างก็กัดเห็ดที่หนุ่มไอริช(ปลอม) เตือนว่ามีพิษ ไม่นานเธอก็เริ่มประสาทหลอนและเห็นภาพอนาคตเพื่อนๆ ถูกฆ่า ภารกิจช่วยเพื่อนจากมนุษย์ป่าดิบน่ากลัว ผีสวมฮูดดำที่โผล่ตามจุดอับ และบทหนังที่เต็มไปด้วยจุดพลิกเดิมๆ ก็เริ่มขึ้น...ทุกบทพูดของตัวละครวัย 20 กว่าๆ ในเรื่องนี้ต้องมีคำว่า 'เห็ดวิเศษ' แทรกตลอด! ถ้าดื่มไอริชคอฟฟี่ทุกครั้งที่ได้ยินคำนี้ คุณคงตายก่อนถึงฉากหลอนแรก! สิ่งดีเดียวของ SHROOMS คือโปสเตอร์หนังที่ออกแบบกะโหลกจากเห็ดวิเศษใต้แสงจันทร์ - เท่สุดๆ!
สรุปสั้นๆ 'Shrooms' ก็คือหนังสแลชเชอร์สูตรเดิมๆ กลุ่มวัยรุ่นเดินทางเข้าป่าในไอร์แลนด์เพื่อลองกินเห็ดวิเศษให้มึนเมา ท่ามกลางความสนุก พวกเขาได้ยินเรื่องเล่าผีเกี่ยวกับโรงเรียนชายล้วนที่เคยมีเด็กชายเคราะห์ร้ายจากมือพระชุดดำ...ไม่นานก็มีเงาร่างชุดดำลอบตามล่าพวกเขาในป่า จุดพลิกผันคือการที่พวกเขากินเห็ดวิเศษจนเมา ทำให้ไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริงหรือแค่หลอน...จุดนี้แหละที่ทำให้หนังแตกต่างจากสแลชเชอร์ทั่วไป แต่เหมือนหนังสแลชเชอร์ส่วนใหญ่ ที่น่าเสียดายคือมันไม่น่าตกใจจริงๆ มีแค่ฉากสะดุ้งบ้างเวลาเห็นอะไรโผล่มา แต่บรรยากาศสยองนั้นแทบไม่มี นักแสดงทำได้ดี แต่ตัวละครค่อนข้างตีกรอบ บทภาพยนต์ทำหน้าที่ได้ดี ส่วนผู้กำกับ Paddy Breathnach ก็ทำได้ดีกับเนื้อหาที่มี แต่สิ่งที่ช่วยให้หนังดูดีคือตอนจบที่ผมชอบ แม้ไม่ใหม่สุดแต่ก็จบสวย นับว่าดีที่ได้เห็นหนังสยองขวัญจากไอร์แลนด์บ้าง แม้ว่านักแสดงส่วนใหญ่จะเป็นคนอเมริกัน...ถ้าทำได้ดีกว่านี้คงจะเยี่ยม นี่ไม่ใช่หนังสยองขวัญแย่ๆ ของปี แต่ก็ไม่ติดลิสต์หนังดีเหมือนกัน
ฉันเห็นโฆษณาของ 'Shrooms' แล้วอยากดูทันที เลยไปเช่ามาดู จุดขายหลักที่ทำให้คนดูหนังเรื่องนี้คงเป็นองค์ประกอบเรื่องยาเสพติดในแนวสยองขวัญ ฉันหวังว่าจะได้ดูหนังที่หลอนประสาทจนไม่รู้ว่าจะกรีดร้องหรือต้องกรอกลับไปคิดใหม่ แต่โชคไม่ดีที่ 'Shrooms' เลือกใช้แนวทางการทำนาย หลังจากกินเห็ดเสพติดที่เสียแล้ว Tera ตัวละครหลักเริ่ม 'เห็นภาพหลอน' จากจุดนั้นฉันก็รู้สึกว่ามันเหมือนเรื่องเดิมๆ ที่เคยดูมาแล้ว และฉันก็คิดถูก ส่วนใหญ่ของหนังเป็นแค่คนเดินไปเดินมาหาอะไรไปมาพร้อมกับสีหน้าขวัญผวา เนื้อเรื่องย้อนหลังดูเหมือนนิทานรอบกองไฟที่เล่าซ้ำๆ ในหนังส่วนใหญ่ 'บ้านผีสิง เด็กถูกทารุณ แล้วเหลือเด็กคนหนึ่งที่บอบช้ำ' แบบนี้ไม่น่าหลอนเลย ต้องยอมรับว่าตอนจบฉลาด แต่ก็ยังไม่ใช่ที่สุดของความแปลกใหม่ ศักยภาพที่หนังเรื่องนี้น่าจะมี กลับเสียไปกับเนื้อเรื่องที่ดูน่าเบื่อ ไม่มีทั้งความหลอนประสาทหรือความตื่นเต้นสะกวนใจ มีแต่เพียงหนังสยองขวัญระดับ B อีกเรื่องหนึ่ง
ฉันดูหนังเรื่องนี้มาตอนกลางคืน ไม่เคยแสดงความเห็นในนี้มาก่อน แต่รู้สึกต้องเตือนทุกคนก่อนจะเสียเงินไปดูในโรง—หลีกเลี่ยงให้ไกล! ฉันเป็นคนไอริช และหนังเรื่องนี้สร้างโดยคนไอริชเหมือนกัน แต่ไม่เคยรู้สึกถูกเหยียดด้วยสเตอริโอไทป์แบบไอริชแบบนี้มาก่อน หรือจะฮากับเรื่องราวที่นำเสนอซ้ำซากจนน่าขำนี้ก็ตาม มันแย่สุดๆ—ขโมยฉากมาจากหนังอย่างน้อย 10 เรื่อง ไม่น่ากลัวหรือมีอะไรน่าตลกขบขันเลย พวกเขาประหยัดงบไม่ลงทุนเอฟเฟกต์สยองเลยเลือกใช้วิธี 'ไม่ต้องแสดงให้เห็น' แทน ตอนเครดิตจบ ผู้ชมครึ่งห้องส่งเสียงโห่ไล่ ไม่ใช่แค่ฉัน แต่เป็นครึ่งห้องเลย Breathnach ควรรู้สึกอับอาย อย่าเอาเรื่องนี้มาแสดงในไอร์แลนด์อีก และอย่ามายุ่งกับแนวสยองขวัญอีก บอร์ดสนับสนุนหนังไอร์แลนด์น่าอายที่ให้เงินเขาทำ ซึ่งสะท้อนว่า 'อุตสาหกรรมหนังไอริช' เป็นเหมือนชุมนุมคนเก่าแก่ *ตอบ 'Johnofgod'* ฉันไม่ได้ทำงานในวงการบันเทิง และไม่มีปัญหาส่วนตัวกับใครที่นั่น ฉันเป็นแค่นักศึกษาวิทยาศาสตร์ และไม่คิดจะมาทำหนัง แต่ว่าเป็นแฟนหนังและหนังสยองขวัญ จึงรู้สึกแย่เวลาผู้กำกับดังเลือกแนวหนังยอดนิยมแต่ทำออกมาแย่แบบนี้ แล้วยังต้องจ่ายเงินแพงๆ เพื่อสนองอีโก้คนกลุ่มหนึ่ง เงินที่ใช้ไปกับหนังเรื่องนี้ควรไปสนับสนุนคนรุ่นใหม่ที่มีความสามารถกว่า เพื่อสร้างชีวิตให้วงการ แทนที่จะได้ของแย่ๆ แบบนี้ ฉันดูหนังเรื่องนี้ในงาน Horrorthon ที่ IFI โดยไม่รู้มาก่อน ถ้าเทียบกับหนังเซอร์ไพรส์ปีก่อนๆ เรื่องนี้ทำเซอร์ไพรส์จริงๆ และคงไม่ไปงานปีหน้าอีก ไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นั่นไหม แต่เสียงโห่ที่ได้ยินไม่ใช่เสียงหลอน ฉันมีสิทธิ์แสดงความเห็นในหน้านี้เหมือนคนอื่น และจากคอมเมนต์อื่นๆ ก็เห็นว่ามีคนคิดเหมือนกัน คำวิจารณ์รุนแรงของคุณทำให้คิดว่าคุณอาจไม่พอใจกับวงการที่ตัวเอง 'เข้า/ออก' ทำงานอยู่
ถ้าคุณกำลังเมายาหม้อและเห็นภาพหลอนอยู่แล้ว ผีที่คุณเห็นนั้นมีจริงหรือไม่? นี่คือแนวคิดที่น่าสนใจของหนังเรื่อง Shrooms ที่ใช้สร้างเรื่องราว และมันก็ทำได้ดีทีเดียว เมื่อกลุ่มนักเรียนอเมริกันที่ไปตั้งแคมป์ในพื้นที่ห่างไกลของไอร์แลนด์ (ซึ่งเป็นที่ที่เลือกมาแปลกมาก เพราะเมื่อตัวละครหลักมาถึงจุดหมาย พวกเขาอยู่ที่ไหนก็ได้) เริ่มลองกินเห็ดขี้ควายและค่อยๆ ตายลง มันเป็นฝีมือของผีท้องถิ่น... หรือแค่ภาพหลอน? ก่อนอื่นต้องบอกว่าแม้หนังเรื่องนี้จะมีข้อบกพร่อง—เช่น การแสดง (ยกเว้นนักแสดงนำ Lindsey Haun) แค่พอใช้ได้ ตัวละครขาดการพัฒนาที่ลึกซึ้ง (มีทั้งเด็กนักกีฬา, ตากัญชาแบบตัวละคร Jay จาก Jay And Silent Bob, สาวขี้งอนสองคน และสาวบริสุทธิ์) และตอนจบที่ดูเลียนแบบหนังสยองขวัญเรื่องอื่นที่ดีกว่า—แต่ก็ยังมีอะไรน่าชื่นชอบหลายอย่างใน Shrooms เหตุผลหลักที่หนังเรื่องนี้ทำงานได้ดีสำหรับผมคือการกำกับของ Paddy Breathnach ที่สร้างบรรยากาศหวาดกลัวและความมืดมนได้อย่างชัดเจนในบางฉาก โดยเฉพาะการถ่ายทำตัว antagonist หลักที่เคลื่อนไหวกระตุกผ่านต้นไม้หรือโผล่จากน้ำขุ่นได้น่าสยอง สถานที่เองก็เหมือนตัวละครอีกตัว—เต็มไปด้วยเงามืด ต้นไม้ threatening และบึงน้ำมืดมน Breathnach ยังถ่ายทอดความรู้สึกเมายาได้อย่างสมจริงผ่านการสั่นของกล้องหรือการเบลอภาพเมื่อเห็ดออกฤทธิ์ ส่วนหลังของหนังให้ความรู้สึกเหมือนการ Trip แย่ๆ ที่น่าประทับใจ และยังมีฉากวัวพูดที่เพิ่มความขำเข้าไป ซึ่งอยากให้มีแบบนั้นอีกบ้าง ส่วนตัวผมว่าการกำกับของ Breathnach ทำให้นึกถึง Eli Roth (จะดีหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับคุณ) เพราะมีความคล้ายคลึงกับหนังเรื่อง Cabin Fever ของ Roth อ่านคอมเมนต์ใน IMDb แล้วไม่เข้าใจว่าทำไมหลายคนวิจารณ์ Shrooms แย่ขนาดนั้น แม้หนังจะได้แรงบันดาลใจจาก The Blair Witch Project และ Silent Hill แต่สุดท้ายมันก็สนุกตลอดทั้งเรื่อง ผมดูซ้ำแน่และแนะนำให้แฟนๆ สยองขวัญลองดู!
ฉันให้คะแนนหนังเรื่องนี้ 5.7/10 หนังเรื่องนี้ไม่ได้ดีเลิศอะไร เชื่อว่าถ้าดูรีวิวอื่นๆ ส่วนใหญ่ก็คงรู้แล้ว แต่สรุปง่ายๆ คือหนังเรื่องนี้เหมาะมากถ้าคุณเป็นวัยรุ่น (14-17?) นั่งดูอยู่บ้านกับเพื่อนๆ พร้อมสูบกัญชา ไม่อย่างนั้นการแสดงและพล็อตเรื่องที่ธรรมดาๆ อาจทำให้ลืมไปว่านี่คือหนังเกี่ยวกับเด็กๆ ในป่ากินเห็ดประหลาด! คือแบบ... หนังแบบนี้ต้องดูสักครั้งแน่นอน! ถึงพล็อตจะไม่เด็ด แต่ความบ้าว้าวของหนังอาจชดเชยได้ถ้าอยู่ในอารมณ์ที่ใช่ ไม่แนะนำให้ดูถ้าคุณกำลังหาหนังสยองขวัญแบบ 'โอ้พระเจ้ากูขี้แตกแล้วว์' จริงจัง
ผมไม่เข้าใจคำวิจารณ์แย่ๆ ที่หนังเรื่องนี้ได้รับเลย ผมชอบมันจริงๆ อาจเป็นเพราะผมเคยใช้เห็ดขมนาในวัยรุ่นมาก่อน เลยเข้าใจดี การเดินทางของตัวละครในเรื่องดูสมจริงมาก! ใครที่เคยลองเห็ดขมนาควรดูเรื่องนี้ คุณจะประหลาดใจ หนังไม่ใช่แค่เรื่องยาเสพติด แต่ยังเต็มไปด้วยความตื่นเต้น และทำให้ผมสะดุ้งหลายครั้ง เนื้อเรื่องน่าสนใจ นักแสดงคัดมาดี และการถ่ายทำยอดเยี่ยม ผมยังชอบมุขตลกในหนังหลายๆ จุด สรุปคือ อย่าเชื่อทุกสิ่งที่คุณอ่าน ต้องดูด้วยตัวเอง ผมคิดว่าคุณจะสนุกแน่นอน
ฉันดูหนังเรื่องนี้กับเพื่อนตอนกลางคืน เราสนุกทั้งคู่แต่ไม่ได้รู้สึกกลัวเหมือนที่หวังไว้ แนวคิดการสร้างสยองในป่าเมื่อตัวละครได้รับผลจากเห็ดหลอนจนแยก現實กับ幻觉ไม่ออกถือว่าทำได้ดี ไม่มีข้อผิดพลาดใหญ่โต แต่ก็ขาดความหลอนขั้นสุดจนน่าเสียดาย ไม่เข้าใจว่าทำไมบางคนให้คะแนนแค่1/10 เพราะถ้า1คะแนนควรเป็นหนังคุณภาพต่ำ กำกับแย่ แสดงห่วย แต่Shroomsไม่ใช่! หนังถ่ายทำสวย การแสดงดี แค่ขาดอะไรบางอย่างที่จะเพิ่มความระทึก แม้ทุกอย่างจะดูสมบูรณ์แบบ ก็ให้7/10แล้วกัน
ฉันดูหนังสยองขวัญมาเป็นร้อยเรื่องในชีวิต และนี่คือหนึ่งในหนังที่ให้ความบันเทิงน้อยที่สุดและไม่น่ากลัวเลย ตัวละครทุกตัวดูไม่น่าเชื่อถือหรือน่าสนใจ แท้จริงแล้วฉันถึงขั้นอธิษฐานให้พวกเขาตายหลังจากดูไปแค่ 15 นาที โครงเรื่องแทบจะแย่จนมึนหัว และความน่ากลัวขึ้นอยู่กับเสียงเอฟเฟกต์เกือบทั้งหมด โดยมี视觉效果ให้น้อยนิด แม้โครงเรื่องจะไม่สามารถคาดเดาได้ทั้งหมด แต่ฉันก็ไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากดูไปไม่ถึงหนึ่งในสามของเรื่อง เหตุผลบิดเบือนเรื่องการไปเที่ยวกินเห็ดสามารถตัดทิ้งได้ง่ายๆ และภาพวิวาทะลฯ สามารถอธิบายได้ด้วยกลิ่นแปลกๆ ในอากาศ...ยังไงก็ตาม อย่าเสียเวลากับหนังเรื่องนี้เลย ไปจิบชาสักถ้วยและทำอะไรที่มีประโยชน์ดีกว่า
Fatal Seduction (2023) ปรารถนาอันตราย
