Cold Fish (2010) อำมหิตสุดขั้ว ชีวิตของสามีภรรยาคู่หนึ่งในย่านชานเมืองที่เบื่อหน่ายต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล เมื่อชายชราที่ดูน่ารักมอบงานที่ร้านขายปลาให้ลูกสาวของพวกเขา และในไม่ช้างานอดิเรกอันน่าสยดสยองของเขาก็ถูกเปิดเผย
ชีวิตของคู่สามีภรรยาในชานเมืองผู้เบื่อหน่ายเปลี่ยนไปตลอดกาล เมื่อชายชราที่ดูใจดีเสนอให้ลูกสาวของพวกเขามาทำงานที่ร้านขายปลาของเขา และไม่นานความชอบในการทำเรื่องสยองขวัญของเขาก็ถูกเปิดเผย
ชาโมะโตะเปิดร้านขายปลาสวยงามเล็กๆ เมื่อลูกสาวของเขาชื่อมิทสึโกะถูกจับได้ว่าขโมยของในร้านขายของชำ ชายชื่อมูราตะเข้ามาช่วยไกล่เกลี่ยระหว่างเธอกับผู้จัดการร้าน มูราตะเองก็เปิดร้านขายปลาสวยงามเช่นกัน และทั้งคู่ก็กลายเป็นมิตรที่ดีต่อกันในไม่ช้า อย่างไรก็ตาม มูราตะซ่อนความลับมืดมากมายไว้ภายใต้ใบหน้าที่เป็นมิตร
โนบูยูกิ ชิโมะโมะโตะ คือพ่อค้าปลาสวยผู้เรียบง่ายที่ใช้ชีวิตซ้ำซากในร้านขายปลาเล็กๆ ในจังหวัดชิซูโอกะ ชีวิตเขาดูหม่นหมอง ทั้งภรรยาที่ห่างเหินและลูกสาวที่เกลียดทั้งพ่อแม่ หลังจากลูกสาวถูกจับขโมยของในร้าน ยูกิโอ มุราตะ คู่แข่งเจ้าอารมณ์ผู้มีร้านปลาใหญ่โตได้เข้ามาช่วยแก้ปัญหา พร้อมชวนทั้งครอบครัวชิโมะโมะโตะไปเยือนร้านของเขา และเสนอให้ลูกสาวมาทำงาน ทว่าความสัมพันธ์ของสองครอบครัวกลับไม่ใช่แค่มิตรภาพธรรมดา... เมื่อแผนร้ายของมุราตะและภรรยาค่อยๆ กัดกร่อนชีวิตพวกเขาอย่างไม่เหลือชิ้นดี 'Cold Fish' ผลงานระทึกขวัญสไตล์ดำจากผู้กำกับ ไซออน โซโนะ คือหนังที่ผสมผสานความตลกร้าย ความหวาดหลอน และความโหดเหี้ยมได้อย่างน่าตื่นตะลึง เกิดจากแรงบันดาลใจคดีฆาตกรรมโหดชื่อดัง 'Saitama Dog Lovers' เรื่องราวของการควบคุมจิตใจที่มุราตะค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปในชีวิตครอบครัวชิโมะโมะโตะนั้นทั้งสะเทือนใจและชวนคิด ขณะเดียวกันก็สอดแทรกมุกดำเสียดสังคมได้อย่างแหลมคม ด้านงานภาพยนตร์นั้นยอดเยี่ยมทุกองค์ประกอบ ตั้งแต่การถ่ายทำที่เล่นกับสีสันและแสงเงาอย่างมีชั้นเชิง โดยเฉพาะฉากในร้านปลาอลังการของมุราตะ งานออกแบบที่ทำให้สองร้านปลาแตกต่างชัดเจน รวมถึงเพลงประกอบที่เพิ่มอรรถรสให้ฉากตึงเครียดได้ดีเยี่ยม ทีมนักแสดงนำต่างฟาดเต็มบท โดย มิทสึรุ ฟูกิโคชิ ในบทชิโมะโมะโตะนั้นแสดงได้สมบทคนเรียบง่ายที่ถูกกระชากเข้าสู่โลกสยอง ขณะที่ เดนเดน รับบทมุราตะได้อย่างน่าประทับใจ ทั้งอารมณ์ขัน ความคลั่ง และความน่าสะพรึง ส่วน เมกุมิ คากูระซากะ และ อาซูกะ คุโรซาวะ ในบทภรรยาทั้งสองก็สวมบทได้สมจริงจนลืมไม่ออก 'Cold Fish' คือหนังระทึกขวัญสไตล์ดำที่ทั้งโหด ร้าย และฮาในเวลาเดียวกัน แม้บางฉากอาจหนักเกินสำหรับบางคน แต่ถ้าคุณชอบเรื่องราวแปลกประหลาดผสมครีเอทีฟ ภาพสวย และการแสดงชั้นยอด ภาพยนตร์เรื่องนี้คือ 'อาหารป๊อปคอร์น' จานเด็ดที่ควรค่าแก่การลิ้มลอง!
ชาโมโตะ ผู้ชายเรียบง่ายถูกกักอยู่ในธุรกิจตู้ปลาเล็ก ๆ ของตัวเองกับภรรยาที่ดูร้อนแรงแต่เต็มไปด้วยความคับข้องใจ และลูกสาววัยรุ่นที่เกลียดแม่เลี้ยงและดูถูกพ่อไม่ไว้หน้า ทันใดนั้น มุราตะ คู่แข่งเจ้าประจำที่พูดเก่ง ดูคลุมเครือแต่กลับเป็นมิตรอย่างประหลาด ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมธุรกิจตู้ปลาที่ใหญ่และหรูหรากว่า แถมดูเหมือนเขายังมีกิจกรรมลับ ๆ อีกมากมายที่ซ่อนอยู่ ชาโมโตะกำลังจะได้พบกับประสบการณ์สุดระทึกในชีวิต ที่เขาไม่อยากสัมผัสแม้แต่น้อยภาพยนตร์เรื่องนี้จัดอยู่ในประเภทใดได้ยาก เพราะมีทั้งความสยอง คอมเมดี้ดำ (ตลกแบบหม่น ๆ ในบางช่วง) และองค์ประกอบของหนังฆาตกรต่อเนื่อง พร้อมการสะท้อนสังคมญี่ปุ่นและโลกธุรกิจผ่านสัญลักษณ์ แถมยังสนุกได้ใจด้วยการแสดงและกำกับที่เฉียบคม ดึงดูดให้คุณติดตามแม้เรื่องจะเข้มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกตัวละครล้วนน่าติดตามในฐานะคนธรรมดาที่กำลังเดินบนเส้นบาง ๆ ของความผิดปกติทางจิต และคุณก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าใครคือคนบ้าที่แท้จริง มีแต่ปลาในตู้เท่านั้นที่ดูปกติหนังเรื่องนี้ไม่เหมาะกับทุกคน แต่ถ้าคุณชอบคอมเมดี้ดำและทนทานต่อภาพเลือดสาดสมจริงได้ 140 นาทีของเรื่องจะทำให้คุณลืมทุกอย่างไปจนจบ
แม้ตัวเอกหลัก (ชาโมะโตะ) จะเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่เรื่องนี้ก็เหมือนภาพยนตร์วัยเติบโตในโลกที่มืดมน ชาโมะโตะได้รู้จักกับมุราตะ คนโรคจิตที่ทุกคนดูยอมทำตามความต้องการของเขา รวมถึงภรรยาและลูกสาวของชาโมะโตะเอง เขาพยายามต้านกระแส อยากตะโกนว่า 'ฉันไม่ยอมให้เป็นแบบนี้' แต่กลับพบว่าตัวเองต้องสู้กับทุกอย่างตามลำพัง และต้องเรียนรู้ความจริงอันโหดร้ายของโลก นี่คือหนังที่หม่นมัวและเต็มไปด้วยพลังงานด้านลบ บางช่วงอาจดูยากแต่ความรุนแรงนั้นไม่ไร้จุดหมาย ทุกอย่างมีเหตุผลสำหรับการมีอยู่ของมัน ฉากจบที่(เจ๋งมาก)จะไม่ทรงพลังเท่านี้หากขาดสิ่งที่เกิดขึ้นมาก่อนหน้า แม้จะเป็นหนังสุดโต่งเกี่ยวกับฆาตกรโรคจิต แต่แก่นจริงๆ คือการตั้งคำถามถึงปัญหาสากลอย่างการกดขี่ อำนาจ การพึ่งพิง และความรับผิดชอบ ปกติไม่เขียนรีวิวแต่คราวนี้อยากช่วยป้องกันภาพยนตร์ трагиกซึ้งและกระตุ้นความคิดเรื่องดีๆ ไว้ รับรองว่าไม่ใช่แค่หนังสยองเลือดสาดเพื่อความอำมหิตเปล่าๆ
เป็นครั้งคราวที่ผมได้พบกับภาพยนตร์ที่ส่งสารบางอย่างถึงใจ ไม่ใช่เพราะว่ามันสะท้อนชีวิตผม แต่เพราะมันตอกย้ำถึงสิ่งที่มนุษย์เราสามารถทำได้จริงๆ ท่ามกลางหนังฮอลลีวูด แอคชั่นญี่ปุ่น และโรแมนติกคอมเมดี้ที่เต็มโรง ยังมีหนังดาร์คๆ แบบเข้มข้นรสชาติรอให้คนรับไหวไปค้นหาอยู่ นี่ไม่ใช่หนังสำหรับคนที่ชอบความสยองแบบเลือดสาดแบบไร้สาระอย่าง 'Saw' หรือ 'Hostel' แต่คือการดำดิ่งสู่ด้านมืดของมนุษย์ที่ไม่มีทางออก แม้แต่ฉากเดียว! มีคนบอกว่านี่อาจเป็นหนังคอมเมดี้ดาร์คๆ ได้ แต่ถ้าคุณมองแบบนั้นล่ะก็...คุณไม่เข้าใจเจตนาของผู้สร้างและไม่ควรดูตั้งแต่แรก มีหนังสยองขวัญ'บันเทิง'อีกมากให้หัวเราะกันได้อยู่แล้ว ถ้าคุณชอบหนังระทึกขวัญดาร์คๆ เน้นดราม่าและตัวละครลึกซึ้ง คุณต้องหลงรักเรื่องนี้แน่ ส่วนคนอื่นอาจชอบเหมือนกัน แต่ที่สำคัญ - อย่าดูถ้าคุณมีหัวใจไม่แข็งแรง และไม่ใช่แค่เพราะความรุนแรงเท่านั้น ผมกล้าพูดเลยว่าแม้แต่ 'ไตรภาควีแอนเจ้นซ์' ยังสู้ความอึมครึมในบรรยากาศของเรื่องนี้ไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่ามันดัดแปลงจากเหตุการณ์จริงแบบหลวมๆ! ผมจะไม่สปอยล์เนื้อเรื่องเพราะความเซอร์ไพรส์คือส่วนสำคัญ หวังว่าคำรีวิวนี้จะช่วยให้คุณพร้อมเปิดใจดูสิ่งที่อาจเป็นหนังที่สุดดาร์คที่คุณเคยเจอ...ถ้าคุณไม่ยอมเอามันมาเล่าเป็นเรื่องตลกนะ
โนบูยูกิ ชาโมะโตะ (มิสึรุ ฟูกิโกชิ) ผู้ชายเรียบร้อยเจ้าของร้านขายปลาสวยงามเล็กๆ ใช้ชีวิตกับมิซูกิ (ฮิคาริ คาจิวาระ) ลูกสาววัยรุ่นสุดน่ารักและไทโกะ (เมกุมิ คากูระซากะ) ภรรยาคนที่สองที่ร้อนแรงเกินคาด ทว่าทั้งคู่กลับไม่ถูกกันอย่างรุนแรง เมื่อมิซูกิถูกจับได้ว่าขโมยของในห้าง ยูคิโอะ มูราตะ (เดนเดน) นักธุรกิจผู้ร่ำรวยเจ้าของฟาร์มปลาแปลกก็เข้ามาช่วยเหลือและทำให้เรื่องเงียบลงด้วยการตักเตือน มูราตะผู้เจ้าเล่ห์ใช้โอกาสนี้จัดการครอบครัวชาโมะโตะอย่างเนียนสนิท ทั้งเสนองานให้มิซูกิที่กำลังย่ำแย่เป็นพนักงานขาย (ที่สวมเสื้อคับๆ กางเกงขาสั้น!) ชวนโนบูยูกิผู้ขี้อายมาเป็นลูกมือ และแอบมีสัมพันธ์กับไทโกะที่เก็บกดไม่ไหวแล้ว...不仅如此，มูราตะยังเผย ‘วิธีจัดการ’ คนน่ารำคาญของเขาให้โนบูยูกิฟัง นั่นคือการวางยาพิษแล้วนำศพไปทิ้งที่กระท่อมกลางป่าโดยมีไอโกะ (อาซึกะ คุโรซาวะ) ภรรยาสาวเซ็กซี่คอยช่วยเลื่อยกระดูก เผาทิ้ง และโปรยเศษซากลงป่า เมื่อมูราตะบังคับให้โนบูยูกิร่วมสังหาร เขาตกเป็นหุ่นเชิดที่ต้องทำตามทุกอย่างเพราะหวาดกลัวชีวิตครอบครัว...แต่ความอดทนมีขีดจำกัด! หลังถูกซ้ำเติมทั้งจับช่วยเลื่อยศพ รู้เรื่องภรรยานอกใจ โดนมูราตะทำร้าย และถูกล่อลวงให้หลับนอนกับไอโกะ โนบูยูกิก็ตัดสินใจฟื้นฟูความเป็นชายด้วยการจับปากกาสับคู่มูราตะอย่างดุเดือด! คราวนี้轮到มูราตะต้อง ‘หายตัว’ แทนบ้าง โดยมีไอโกะที่ถูกใจที่สามีใหม่กล้าโต้กลับมาช่วยเต็มที่ จากนั้นโนบูยูกิก็จัดการ ‘ปรับความเข้าใจ’ กับลูกเมยที่คิดนอกคอกด้วยวิธีสุดโหดที่ที่ปรึกษาครอบครัวไหนก็ต้องช็อค!หลายคนวิจารณ์ว่า Cold Fish เป็นหนังดูยากด้วยเนื้อหาที่เต็มไปด้วยการฆาตกรรมนองเลือด การเชือดศพ การข่มขืน และความรุนแรงที่ตีหน้าหัก แต่ถึงจะไม่เหมาะกับดูครอบครัว ผู้เขียนกลับเห็นว่าหนังเรื่องนี้มีอารมณ์ขันดำชวนขำมากกว่าจะสะเทือนใจ (อาจเพราะเคยดูหนังเอเชียโหดๆ มาเยอะเลยชิน) ตอนแรกคิดว่าเป็นแค่แฟนตาซีเกินจริงสำหรับผู้ชายญี่ปุ่นที่ถูกกดขี่...จนได้ดูบทสัมภาษณ์เจค แอดเลสไตน์ นักข่าวสืบสวนในดีวีดีเสริม จึงถึงบางอ้อ! แม้ตอนต้นหนังจะบอกว่า ‘สร้างจากเรื่องจริง’ แต่เราก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ (หนังหลายเรื่องก็อ้างแบบนี้) แต่ปรากฏว่าส่วนใหญ่เป็นความจริง! (จนถึงก่อนโนบูยูกิคลั่ง) ทำให้หนังน่าขนลุกขึ้นมาเลยทีเดียว
หลังจากถูกกระแทกจิตใจและเปลี่ยนมุมมองจากหนังสุดโต่งของ Miike อย่าง 'Visitor Q' เมื่อสิบปีก่อน ฉันก็พบภาพยนตร์ที่ตบหน้าฉันอีกครั้งและจะติดอยู่ในความคิดไปอีกหลายวัน หลายสัปดาห์ หลายเดือน หรืออาจเป็นปีๆ เช่นเคยที่เทศกาลภาพยนตร์ FantAsia และเช่นเคยที่หนังมาจากญี่ปุ่น ถ้าพูดถึงศิลปะแบบญี่ปุ่น หากอยากเห็นอะไรที่บิดเบี้ยวในรูปแบบละครเวที ขอแนะนำ 'Yume no Shiro' ผลงานไร้คำพูดของ Daisuke Miura ที่สะท้อนสังคมสมัยใหม่ผ่านฉากเซ็กซ์สุดจัด ฉันได้ดูแบบเต็มอิ่มกับผู้ชมวัย 18+ ที่แน่นขนัดปีนี้ ถ้าคิดว่า 'Suicide Club' ของ Shion Sono แปลกแล้ว เตรียมตัวเซอร์ไพรส์ให้หนัก เพราะคราวนี้ Sono ดำดิ่งลึกเหมือนเรดาร์สะท้อนก้นทะเล หลังดู 'Cold Fish' (หรือ Tsumetai nettaigyo) ฉันรู้สึกเคลิ้มเหมือนร่างกายหลั่งสารเอนดอร์ฟิน เซโรโทนินเต็มพิกัด ทั้งหัวเราะระเบิด (แบบ幽默สีดำ) ทั้งถูกทดสอบขีดจำกัดตัวเองตลอดหนัง เป็นอาการ 'หลังดูหนัง trauma' แบบสุขสันต์ ฉันคุยกับเซเรน่า เพื่อนคลั่งหนังที่ชอบมันไม่ต่างจากฉัน เธอเคยใช้ชีวิตในเอเชียมา 18 เดือน มันสุดยอดที่ได้แบ่งปันประสบการณ์ทั้งอารมณ์ขัน ความตกใจ ความอึ้ง และถกเถียงทุกแง่มุมทางวัฒนธรรมหลังดูจบ ผ่านมาเกือบสัปดาห์ ฉันยังคิดถึงมันไม่หาย ไม่แน่ใจว่าย่อยหมดแล้วหรือยัง แต่ที่แน่ๆ คือสนุกสุดเหวี่ยงและถึงเวลามาแชร์บางส่วนโดยไม่สปอยล์! เรื่องราวดูเรียบง่าย: ครอบครัวธรรมดาเจอคู่รักประหลาด ทุกอย่างดำเนินอย่างสมจริง โลกแห่งปลาแปลก ภรรยาหุ่นร้อน ลูกสาวเหินห่าง และสายฝนครึ้มๆ ถูกถ่ายทอดจนเราซึมซับได้ไม่ยาก มีบางสิ่งที่แปลกแต่ก็ไม่เกินชีวิตจริง ความสัมพันธ์ที่ก่อตัวเร็ว คาริสมาและปริศนาของตัวละครดึงดูดมาก จากนั้นเหตุการณ์ก็เร่งสปีดจนคุณเผลอหลุดเข้าไปในโลกนั้น 2 ชั่วโมงครึ่งโดยไม่รู้ตัว ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างมีชั้นเชิง ดนตรีเข้ากับทุกสถานะ อารมณ์ ภาพถ่ายทำให้นึกตามออก ตัวละครอยู่ในสถานการณ์เหลือเชื่อแต่กลับรู้สึกจริงมาก หนังดราม่าเลือดเย็นเรื่องนี้ดัดแปลงจากเคจริง แต่กลับยิ่งกว่าเรื่องจริง! ไมเคิล แจ็กสันยังเทียบไม่ติด ตอบเลยว่ามีคนตายในเรื่อง แต่ใคร ตายยังไง และทำไม? ต้องไปหาคำตอบ โดยเฉพาะวิธีเล่าที่ตั้งใจกวนประสาทสุดๆ หนังลึกซึ้งด้วยสัญลักษณ์และการเปลี่ยนแปลง วิเคราะห์จิตใจแบบไม่มียางอาย สุดท้ายแล้วทุกอย่างสมบูรณ์แบบ... สำหรับคนใจเปิดเท่านั้น เพราะหนังเรื่องนี้จะทิ้งรอยเปื้อนในใจคุณแบบลบไม่หาย!
โนบูยูกิ ชิโมโตะ (มิตสึรุ ฟูกิโคชิ) ใช้ชีวิตอย่างเซื่องซึมกับเมียใหม่ ลูกสาวนักขโมยของ และร้านขายปลาเล็กๆ ที่แทบไม่มีลูกค้า ชีวิตที่ดูเหมือนจะถูกสาปให้เต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายและการจ้องมองดวงดาว... จนวันหนึ่งเขาได้พบกับ ยูคิโอะ มุราตะ (เดนเดน) ชายผู้มีนิสัยร่าเริงและเป็นเจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตขายปลาที่มีพนักงานสาวเสื้อผ้าน้อยชิ้นพร้อมทรวดทรงเด็ด เขารับชิโมโตะไว้เป็นลูกน้องและพาเขาสู่โลกใหม่ของ 'งานอดิเรก' สุดสยอง... การฆ่าคน! นี่คือหนังตลกดำที่ไม่เคยทำให้เบื่อ พร้อมฉากสุดประทับใจอย่างตอนที่ครอบครัวของเหยื่อที่หายตัวไปพายากุซ่ามาตะคิวใส่ ขณะที่ยูคิโอะกำลังแสดงละครสุดลื่นไหล ภรรยาของเขาก็อยู่ห้องถัดไปพร้อมลูกสาวของชิโมโตะ ในฉากล่อลวงที่ร้อนแรง กล้องสลับฉากไปมาพร้อมเสริมความฮาด้วยการส่งตัวครอบครัวนั้นออกไปแบบงงๆ การเปลี่ยนผ่านของชิโมโตะเกิดขึ้นอย่างฉับพลันและรุนแรง ตอนจบที่เต็มไปด้วยการกระทำสุดช็อค ระดับความรุนแรงและเลือดสาดพุ่งไปสู่ระดับใหม่ แปลกประหลาดจนคุณไม่อาจละสายตาได้!
นี่คือมุมมองที่หม่นมืดต่อความรุนแรงในรูปแบบทั่วไป แม้หนังจะเริ่มต้นช้าๆ เน้นบรรยากาศดราม่า แต่คุณอาจตกใจเมื่อเรื่องราวเริ่มพลิกผันแบบควบคุมไม่อยู่ แม้คุณจะไม่เห็นด้วยกับการกระทำของตัวละคร (ที่ดูเหมือนเป็นทางเลือกเดียวของพวกเขา) แต่คุณจะหลุดจากโลกความเข้มข้นของหนังเรื่องนี้ไม่ได้เลย หนังควบคุมอารมณ์ได้อย่างเหนือชั้นตลอดทั้งเรื่อง การแสดงเปี่ยมพลัง (บางครั้งก็สุดยอด) แม้บางฉากคุณอาจอยากหลับตา แต่กลับทำไม่ได้เพราะบทเรื่องที่ชวนติดตาม แน่นอนว่าไม่เหมาะกับคนใจบาง! หนังอาจดึงดูดบางกลุ่มแต่ก็ทำให้อีกหลายคนสะอิดสะเอียน แต่ในฐานะงานศิลปะ เรื่องนี้ทำได้ดีเยี่ยมในกรอบของตัวเอง
ต้องบอกว่าเป็นหนังที่ทำได้ดีมากครับ การแสดงดี มีความตื่นเต้น บางครั้งก็มีความเหี้ยมและความขำขันปนอยู่บ้าง แม้แต่มุกบางมุกที่ฉันก็ชอบเหมือนกัน ส่วนตัวฉันเจอหนังเรื่องนี้โดยใช้แท็ก 'หนังสยองขวัญที่คนไม่ค่อยรู้จัก' ในกูเกิล มันไม่เป็นที่รู้จักจริงเหรอ? เอาจริงๆ มันช็อคมาก ส่วนที่สำคัญที่สุดคือมันโหดและเต็มไปด้วยเลือดเป็นบ้าเป็นหลัง ฉันว่าใครที่จิตใจไม่แข็งแรงอาจดูแล้วเสี่ยงหลอนได้เลย แต่ถ้าไม่หลอนล่ะก็ คุณจะจำหนังเรื่องนี้ติดตาไปตลอด มันน่าหวาดเสียวแบบไม่ต้องสมจริงก็ได้ ฉันดูกับภรรยา ตอนลูกๆ อายุ 16-17 ลงมาจากห้องข้างบน เราต้องกดหยุดไว้ก่อน จะได้ดูต่อตอนไม่มีเด็ก มันไม่เหมาะให้เด็กดูเลย ส่วนเรื่องแง่คิดหรือศิลปะเนี่ย ฉันตอบไม่ถูกเหมือนกัน แต่ที่บอกได้แน่ๆ คือหนังเรื่องนี้...มันทำลายสมองคุณได้จริงๆ
คุณโซโนะเป็นผู้กำกับที่ยืนหยัดในสไตล์ของตัวเองไม่ยอมลดละ ผลงานของเขามักเต็มไปด้วยตัวละครแปลกประหลาด สถานการณ์เหนือธรรมชาติ และพล็อตหักมุมที่คาดเดาไม่ได้ เรื่องนี้ดัดแปลงจากเค้าโครงจริงของคู่สามีภรรยาจิตวิปริตที่ฆาตกรรมผู้คน (ความจริงนั้นแปลกยิ่งกว่าความคิด!) ในภาพยนตร์ คุณชาโมะโตะ (มิสึรุ ฟุคิโกชิ) เป็นเจ้าของร้านขายปลาสวยหาง่าย ภรรยาคนที่สองชื่อทาเอโกะ (อาซูกะ คุโรซาวะ นักแสดงสาวผู้ยังคงความสดใสเหมือนในเรื่อง 'A Snake Of June') และลูกสาวมิสึโกะอาศัยอยู่ด้วยกัน มิสึโกะลูกสาวของเขาก่อเรื่องขโมยของในร้านและถูกขู่แจ้งตำรวจ แต่คุณมูราตะ (เดนเดน ผู้แสดงที่ทำออกมาได้ดีเกินคาด) ช่วยเจรจาให้ทางร้านยอมปล่อยตัวเธอไป ปรากฏว่ามูราตะเป็นเจ้าของร้านปลาสวยงามขนาดใหญ่และเสนอให้มิสึโกะมาทำงานด้วย ทุกอย่างดูเรียบร้อยเกินไป? ใช่แล้ว...เพราะไม่นานคุณชาโมะโตะก็รู้ความจริงเกี่ยวกับมูราตะ แต่สายไปเสียแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เหมาะกับคนใจเสาะ แต่เป็นเรื่องราวดราม่าสยองขวัญที่เข้มข้น บางครั้งก็โหดร้าย พร้อมอารมณ์ขันดำเล็กๆ การแสดงของนักแสดงทุกคนทำได้ดีเสมอน่าชมเชย คุ้มค่ากับเวลาของผู้ชม โดยเฉพาะแฟนๆ ผลงานของคุณโซโนะ แต่ไม่เหมาะกับทุกคน
ภาพยนตร์เรื่อง Love Exposure (รักที่โลกไม่ยอมรับ) ของผู้กำกับคนเดียวกันคือหนึ่งในภาพยนตร์ที่ฉันชอบที่สุดตลอดกาล ฉันจึงคาดหวังว่าจะได้พบกับความบันเทิงระดับเดียวกัน แต่โชคไม่เข้าข้าง เรื่องนี้กลับทำได้ไม่ใกล้เคียงเลย แถมตอนจบยังทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิดเพราะเห็นฉากความรุนแรงทางเพศที่ดูอึดอัด ไม่เชื่อมโยงกับทวิสต์เรื่องราว และตัวละครส่วนใหญ่ก็ดูไม่สมจริงเมื่อจบเรื่อง สิ่งเหล่านี้ทำลายความรู้สึกดีๆ ที่มีให้หนังไปหมด ฉันคงไม่ติเรื่องการแสดงความรุนแรงถ้าหนังมีเนื้อหาลึกซึ้งกว่านี้ แต่ถ้ามีประเด็นสำคัญซ่อนอยู่ ฉันก็หาไม่เจอเลยคู่รักชาวญี่ปุ่นที่ดูหนังกับฉันบอกว่า เธอคิดว่าหนังเรื่องนี้อาจทำให้นักดูชาวตะวันตกจำนวนไม่น้อยรู้สึกไม่ชอบ เพราะพวกเขาไม่เข้าใจบริบททางวัฒนธรรมญี่ปุ่นที่ให้ความหมายต่างกับหนัง นี่เป็นส่วนหนึ่งของปัญหาที่ฉันเจอ แต่ยิ่งไปกว่านั้น หนังดูพยายามจะเป็นหลายสิ่งทั้ง黑色คอมเมดี้ สยองขวัญเลือดสาด หนังระทึกขวัญ และดราม่าจิตวิทยา แต่กลับรวมทุกอย่างได้ไม่ดีพอ
ช่วงไม่กี่ปีมานี้ฉันดูภาพยนตร์ญี่ปุ่นมาบ้าง และส่วนใหญ่ก็เป็นหนังที่น่าสนใจแทบทั้งนั้น Cold Fish น่าจะเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่แปลกประหลาดที่สุดที่ฉันเคยดูมา เรื่องราวเกี่ยวกับชายสองคนที่เปิดร้านขายปลาสวยงามแตกต่างกันสุดขั้ว และทั้งคู่ก็มีบุคลิกที่แตกต่างและสุดโต่งไม่แพ้กัน นี่เป็นหนังที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและภาพกราฟิก ซึ่งฉากต่างๆ คงทำให้นักแสดงต้องทุ่มเทอย่างหนัก ความรุนแรงทั้งทางร่างกายและเพศดูสมจริงมาก น่าเสียดายที่หนังยาวเกินไป ทำให้ฉากสุดโต่งเหล่านั้นเสียความดุเดือดไปเมื่อเรื่องดำเนินไป ฉันไม่สามารถอธิบายหลักจริยธรรมของเรื่องได้ และก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าชอบหนังเรื่องนี้ไหม แต่ก็ชื่นชมในความทุ่มเทของนักแสดง ถ้าคุณสนใจ想看อะไรที่แตกต่างสุดๆ Cold Fish คือคำตอบของคุณแน่นอน
ดูเหมือนคนญี่ปุ่นจะไม่ถนัดทำหนังดราม่าธรรมดาๆ (จริงๆ แล้วคนเอเชียก็คล้ายกัน) ทุกอย่างมักโน้มไปทางอารมณ์เกินจริง และในหลายกรณีก็เต็มไปด้วยความรุนแรงและเลือดสาด อย่างไรก็ตาม หนังเรื่อง 'Cold Fish' กลับค่อนข้างระงับอารมณ์ไว้ได้เกือบทั้งเรื่อง มีเพียงตอนจบเท่านั้นที่การแสดงออกเกินขอบเขตจนทำลายความประณีตของความระทึกขวัญที่ควรจะได้ ถึงอย่างนั้น การเดินทางสู่จุดจบก็ยังคุ้มค่ากับการติดตาม เนื้อเรื่องเกี่ยวกับชายขี้อายผู้ขัดแย้งในครอบครัว เมื่อลูกสาวถูกจับขโมยของ เขาต้องเผชิญกับชายแปลกหน้าที่แรกดูประหลาด แต่แท้จริงแล้วซ่อนนัยยะอื่นไว้ เมื่อเรื่องดำเนินไป ชายผู้ถูกกดดันนี้ก็ถูกผลักดันถึงขีดสุด ฉันคิดว่าทุกองค์ประกอบของหนังทำได้ดีหมด ทั้งการผลิต การแสดง เพลงประกอบ ฯลฯ Shion Sono ผู้กำกับนั้นมีผลงานระดับมาสเตอร์พีซอยู่แล้ว และเรื่องนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวังเช่นกัน ข้อเสียหลักคือหนังยาวเกินไปประมาณ 30 นาที มีบางจุดในพล็อตที่ดูเยิ่นเย้อ และตอนจบที่ยืดเยื้อเกินไปจนไม่น่าเชื่อถือเมื่อเทียบกับเนื้อเรื่องก่อนหน้า คนดูทั่วไปอาจถอยหนีกับความรุนแรง แต่จริงๆ แล้วเมื่อเทียบกับหนังญี่ปุ่นอื่นๆ นี้ถือว่าไม่มากเกินไป แน่นอนว่าเหมาะสำหรับแฟนๆ หนังสุดโต่งจากญี่ปุ่น แต่ก็อาจเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับมือใหม่ที่อยากลองสัมผัสแนวนี้
Firestarter (2022)
