Babes (2024) เพื่อนซี้ตลอดกาลอย่างอีเดนและดอว์น คนหนึ่งโสดและอยากมีลูก ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นแม่แล้ว เผชิญความท้าทายเพื่อสานสัมพันธ์ของพวกเขาเมื่ออีเดนไล่ตามการตั้งครรภ์ตามลำพังหลังจากวันไนท์สแตนด์
เพื่อนสนิทตลอดชีวิตอย่างอีเดนกับดอน ซึ่งคนหนึ่งโสดและต้องการมีลูก ส่วนอีกคนเป็นแม่แล้ว ต้องเผชิญกับความท้าทายต่อความสัมพันธ์ของพวกเธอเมื่ออีเดนตัดสินใจตั้งครรภ์เพียงลำพังหลังจากการมีสัมพันธ์แบบหนึ่งคืน
หลังจากตั้งครรภ์จากการมีความสัมพันธ์เพียงคืนเดียว หญิงโสดคนหนึ่งต้องพึ่งพาเพื่อนสนิทที่แต่งงานแล้วและเป็นแม่ของลูกสองคนเพื่อคอยชี้นำเธอตลอดการตั้งครรภ์และหลังจากนั้น
ตอนเริ่มเรื่องฉันไม่แน่ใจว่าจะชอบหนังเรื่องนี้ไหม เพราะช่วงต้นดำเนินเรื่องค่อนข้างสะดุด และมีบางช่วงที่ดูอึดอัดใจ แต่เมื่อเนื้อเรื่องเริ่มเดินหน้า ฉันก็ถูกดึงเข้าไปในโลกของเรื่องราว พร้อมกับช่วงเวลาตลกๆ ที่ทำให้หัวเราะได้จริงๆ มันน่าสนใจที่ได้เห็นมุมมองสมจริงเกี่ยวกับการตั้งครรภ์และการเป็นแม่ผ่านสายตาตัวละครหลักสองคน ส่วนตัวละครสมทบก็เด่นไม่เบา โดยเฉพาะบทหมอที่แสดงได้สุดจี๊ด! แม้ไม่ใช่หนังโปรดของปีนี้เลย แต่มันดึงดูดฉันได้มากกว่าที่คิดไว้ แม้คงไม่ดูซ้ำแต่ก็รู้สึกไม่เสียดายที่ได้ดู ส่วนเพลงประกอบก็เข้าบรรยากาศดี
มุกแรกๆ คาดเดาได้ง่าย เช่น ฉากที่นั่งเปียกที่ดูตรงไปตรงมาเกินไป รู้สึกว่ายืดเยื้อน่าเบื่อ แต่หลังจากนั้นเรื่องเริ่มตลกขึ้น แถมดีขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งดูนานยิ่งสนุก แม้เริ่มต้นไม่ค่อยดีแต่ช่วงฮาสุดๆ ทำให้เราชอบเรื่องนี้ โดยเฉพาะฉากฝาแฝด ฉากลางเตียงมรณะ และฉากเข็มยักษ์ที่ชอบสุด! มีคำหยาบและมุกร้ายๆ บ้างที่บางคนอาจไม่ชอบ แต่เราสนุกเลย เพราะหนังพูดถึงการตั้งครรภ์ ความเป็นพี่น้อง และครอบครัว ทั้งส่วนสวยงามและเลวร้าย ที่ส่งผลต่อสุขภาพจิต บางคนอาจดูเพราะธีมเหล่านี้แต่ไม่ชอบอารมณ์ตลก แต่เราว่าสองส่วนนี้ผสมกันดี ดึงดูดคนต่างกลุ่ม มันทำให้เรานึกถึง 'Scrambled' ที่ควรมีคนดูมากกว่านี้ หนังค่อนข้างรกและวุ่นวาย แต่ก็สร้างฉาดีๆ อย่างปัญหาท่อน้ำสุดบังเอิญ เราเลยชอบความวุ่นนี้ ส่วนที่แปลกคือทำไมไม่มีพยาบาลพาขึ้นชั้น4? เราชอบที่เห็น Stephan James จาก 'Beacon 23' มาเล่น ส่วนคุณหมอก็ตลกดี แม้เคมีระหว่างตัวละครจะไม่สุดปัง แต่บทสนทนาดูจริง เพื่อนแท้แบบนี้จริงๆ หนังอาจเริ่มไม่แรงแต่ค่อยๆ ดีขึ้น เรานับถือและแนะนำให้ดู ถ้าชอบเรื่องนี้ ลองดู 'Scrambled' ด้วยนะ
น่าผิดหวังมากเมื่อคุณตั้งตารอหนังเรื่องหนึ่ง แต่สุดท้ายกลับต้องเดินออกมาพร้อมกับความรู้สึกไม่ประทับใจ หรือแม้กระทั่งผิดหวังอย่างหนัก เรื่องนี้ก็เป็นเช่นนั้นกับผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของพาเมลา แอดลอน ผู้กำกับ ที่นำเสนอคอมเมดี้-ดราม่าเกี่ยวกับความสัมพันธ์สุดป่วนของสองเพื่อนซี้วัยสามสิบในนิวยอร์ก (อิลานา เกลเซอร์ และ มิเชล บูโต) ที่ต้องเผชิญกับการตั้งครรภ์ การคลอดลูก และการเป็นแม่ พร้อมกับพยายามรักษามิตรภาพแบบอิสระเสรีเหมือนก่อนเป็นแม่ เนื้อเรื่องถูกแบ่งเป็นตอนสั้นๆ บางตอนโหดเหี้ยม บางตอนซาบซึ้ง และบางตอนจริงจัง ที่สะท้อนชีวิต ความสัมพันธ์ และการปฏิสัมพันธ์กับคนรอบตัวของพวกเธอ แต่น่าเสียดายที่แต่ละตอนกลับไม่สอดคล้องกัน บางตอนทำได้ดี (โดยเฉพาะตอนที่เล่นกับมุขตลกร้ายสุดโต่งแบบไม่เกรงใจใคร) แต่ส่วนใหญ่กลับย่ำแย่เพราะหลายเหตุผล ปัญหาหลักคือบทเขียนที่พยายามยัดเยียดให้เรื่องดูตลกจนเกินไป บางช่วงไม่ฮา ต้องพึ่งการแสดงเกินบทและโอเว่อร์ของนักแสดง บางตอนก็ดูไม่สมจริง แม้พยายามสร้างบรรยากาศ "บ้าๆ" หรือ "สุดโต่ง" แต่กลับขาดความน่าเชื่อถือทั้งในแง่พล็อต การพัฒนาตัวละคร และการดำเนินเรื่อง ส่วนบางตอนก็ดูปลอมๆ โดยเฉพาะเคมีระหว่างตัวละครหลักที่ทำตัวเหมือนเด็กๆ และความสัมพันธ์ของพวกเธอก็ไม่น่าเชื่อถือพอ ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อหนังพยายามสร้างอารมณ์สะเทือนใจ กลับทำไม่สำเร็จ เพราะผู้ชมไม่รู้สึกผูกพันกับตัวละครหรือปัญหาของพวกเธอเลย ข้อดีของหนังคือการแสดงสนับสนุนของ จอห์น แคร์โรล ลินช์, สเตฟาน เจมส์ และเอเลน่า อูสเปนสกายา ที่ทำได้ดี แต่ตัวละครหลักกลับน่าเบื่อขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะเมื่อหนังยืดเยื้อไปเรื่อย ๆ สรุปแล้ว "Babes" คือหนังที่พลาดเป้า แม้จะมีมุขตลกบางช่วง แต่แนะนำให้รอสตรีมมากกว่าไปดูในโรง
สำหรับสาวๆ ที่ชอบหนังเกี่ยวกับเพื่อนซี้ เรื่องนี้ก็น่ารักและมีมุกตลกบ้าง อิลานา เกลเซอร์ เป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยม ส่วนจูเลีย โรเบิร์ตส์ ที่เล่นได้แคบมากกลับมีชื่อเสียงร่ำรวย น่าเสียดายแทน หนังเรื่องนี้คล้ายกับตอนหนึ่งของ Girls จาก HBO ถ้าคุณชอบแนวนั้น ผมชอบนะ บางครั้งเราก็เบื่อความรุนแรง แวมไพร์ หรือฉากเซ็กซ์ที่ไม่จำเป็น อยากดูหนังสนุกๆ เรียบง่ายที่มีเสน่ห์บ้าง แต่ถ้าให้คะแนนแค่ 6/10 ก็ต้องมีคำวิจารณ์ เช่น ทำไมอีเดนที่เป็นครูสอนโยคะถึงมีอพาร์ตเมนต์ใหญ่โตขนาดนั้น? ไม่สมเหตุสมผลเลย ส่วนการออกจากเรื่องของคลอดด์ก็ดูไม่สมเหตุสมผล น่าจะใช้เหตุผลอื่นมากกว่า ผู้หญิงหลายคนเข้าใจดีว่าเพื่อนแท้ตลอดชีวิตมีทั้งขึ้นทั้งลง บางครั้งก็จบแฮปปี้เอ็นดิ้ง บางครั้งก็เลิกรากันไป และเหลือแค่ความทรงจำดีๆ กับคนที่ช่วยกันผ่านวัยมัธยมมา
ดอว์น (มิเชล บูโต) กำลังจะคลอดลูก เธอแต่งงานกับมาร์ตี้ (ฮาซาน มินฮาจ) ผู้ชายที่ดูแลตัวเองดีจนเกินไป และเป็นเพื่อนสนิทกับอีเดน (อิลานา เกลเซอร์) ที่อยากมีลูกแต่ยังหาผู้บริจาคอสุจิที่เหมาะๆ ไม่เจอ ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่ออีเดนพบกับคลอดด์ (สเตฟาน เจมส์) ชายหนุ่มหล่อเหลาบนรถไฟ เธอคิดว่าช่วงมีประจำเดือนคงไม่ท้องแน่ๆ เลยลองเล่นด้วยกัน แต่แล้วคลอดด์ก็หายตัวไปแบบไม่เหลือร่องรอย อีเดนจึงปล่อยไว้เป็นเรื่องเก่า ผ่านไปหลายเดือน เธอก็ได้เรื่องช็อคเมื่อรู้ว่าตั้งครรภ์ ส่งผลให้มิตรภาพระหว่างเธอกับดอว์นถูกทดสอบหนักมาก และเรื่องราวต่างๆ ก็ตามมาแบบที่คาดเดาได้ หนังเรื่องนี้ไม่มีอะไรใหม่เลย หลังจาก 20 นาทีแรกที่การแสดงเกินจริงสุดโต่ง และฉากร้านอาหารที่พนักงานกังวลว่าของเหลวจากถุงน้ำคร่ำที่เลอะพื้นจะไม่สะอาด แล้วโดนตราว่าเป็น 'ผู้ชายที่เกลียดผู้หญิง' ก็ทำให้รู้แล้วว่าตลกนี้幼稚แค่ไหน โครงเรื่องเหมือนซีรีส์ซิทคอมธรรมดาๆ สลับกับการเล่าแบบสแตนด์อัพของเกลเซอร์ ที่ยัดเยียดแนวคิดพลังหญิงที่หมดยุคไปแล้วกว่า 30 ปี เราไม่สนเลยว่าเพื่อนสองคนนี้จะรอดไหม เพราะตัวละครพัฒนาไม่เห็นมี ไม่งั้นคลอดด์คงไม่หนีไปตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แถมปมเพื่อนรักแตกหักแล้วต้องกลับมาคืนดีแบบ predictable ยังทำเอาหนังเรื่องนี้ดูจืดชืด ไร้ซึ่งความสร้างสรรค์สุดๆ
หนังก็ตลกอยู่หรอก แต่คงจะตลกกว่านี้ถ้าผมเป็นผู้หญิงนะ มันไม่ได้สนุกเท่าไบรด์สเมดส์แบบที่โปสเตอร์อ้างเลย โอเค อย่าโกหกสิผู้ผลิต การโกหกไม่ดีนะ! นักแสดงนำสองคนนี้ตลกดีและน่าจะก้าวไกลในวงการ ทั้งคู่ยังหนุ่มสาวและดูดี ได้รับกำไรทั้งคู่ โครงเรื่องเรียบง่ายแต่ทำได้ดี เนื้อหาเกี่ยวกับเธอที่ตั้งครรภ์กับเพื่อนที่มีประสบการณ์มาคอยช่วย แต่เพื่อนคนนั้นก็มีปัญหาชีวิตตัวเองที่จัดการไม่ง่าย เป็นคอมเมดี้เกี่ยวกับมิตรภาพและความท้าทายในการรักษาสายสัมพันธ์ ทุกคนเคยผ่านอะไรแบบนี้มาก่อนรวมๆ ให้ 6/10 เป็นหนังเบาๆ ดูเพลินๆ
มีโอกาสมากมายที่จะสร้างมุกและสถานการณ์ตลกๆ แต่โชคไม่ช่วย... ไม่มีอะไรตลกเลย! ทุกบทพูดที่แย่ๆ ถูกเสกขึ้นมาเหมือนเป็นมุขเด็ด สคริปต์ห่วยแตก นักแสดงแสดงได้แย่ ผมออกจากโรงตั้งแต่กลางเรื่องแล้ว นี่คือความอึดอัดสุดๆ ทั้งที่หวังไว้เต็มเปี่ยมว่าจะได้ดูคอมเมดี้สุดเฮี้ยวแบบ 'Knocked Up' เป็นแฟน 'Broad City' ก็คาดหวังการแสดงของอิแลน่า เกลเซอร์ รวมถึงบทเขียนของเธอที่ควรสร้างเสียงฮา แต่นี่คือความผิดหวังสุดๆ ส่วนนักแสดงนำหญิงอีกคนก็ไม่ช่วย น่ารำคาญและไม่ตลกแม้แต่น้อย ผ่านเหอะ ไม่ต้องดู
ฉันชอบหนังเรื่องนี้มาก! หนังทำให้เราหัวเราะทั้งเรื่อง บางทีก็ช็อกไปเลย แล้วพอจบก็ร้องไห้ ฉันเริ่มเรียนรู้ว่าไม่ควรเชื่อเรตติ้งบนนี้เสมอไป หนังเรื่องนี้อาจไม่เหมาะกับทุกคน แต่มันเหมาะมากๆ สำหรับคุณแม่ ป้าๆ และเพื่อนสนิท ส่วนผู้ชายที่ยังไม่เป็นพ่ออาจรู้สึกว่า 'จริงจัง' เกินไป ฉันเห็นตัวเองในความสัมพันธ์ของผู้หญิงที่ต้องแบกรับปัญหาต่างๆ พวกเขาแสดงให้เห็นความเหงาของการเป็นพ่อแม่ลูกหลาย รวมถึงส่วนจริงจังของการตั้งครรภ์และการเลี้ยงลูกที่หนังหรือซีรีส์อื่นไม่ค่อยแสดง หนังเรื่องนี้ทั้งฮา เฉียบคม น่าประทับใจ และคาดเดาไม่ได้ ดีใจที่ได้เห็นพลังแบบ Broad City ของ Ilana Glazer อีกครั้ง ผสมผสานกับความฮาระเบิดของ Michelle Buteau ได้อย่างลงตัว ส่วนนักแสดงสมทบก็เติมเต็มบทได้ดีมาก
Babes คือหนังคอมเมดี้ใหม่จากค่าย NEON ที่เล่าเรื่องราวของหญิงสาวและเพื่อนสนิทกับการเดินทางสู่การเป็นแม่ โดยส่วนตัวผมไม่ค่อยถูกจริตเท่าไร แต่พอเห็นว่าผลงานจาก NEON ก็ตื่นเต้นไม่น้อย เพราะช่วงนี้ชอบหนังของค่ายนี้มาก แต่น่าเสียดายที่预感ผมถูก ในฐานะผู้ชายอายุ 18 หนังเกี่ยวกับการตั้งครรภ์และปัญหาที่ตามมานี่ไม่ใช่เรื่องของฉันเลย คิดว่าน่าจะเหมาะกับผู้หญิงและคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวเป็นพิเศษ ถึงเนื้อหาจะไม่เกี่ยวกับฉันโดยตรง แต่ก็เป็นประเด็นสำคัญที่หนังหยิบมาเสนอ ส่วนมุกตลกนั้นไม่คงที่ ช่วงเปิดเรื่องตลกได้ดี มีมุกเด็ดๆ แต่ช่วงหลังดูฝืนมาก อยากให้ตลกแต่กลับไม่ค่อยฮา แถมปิดจบไม่ค่อยสนุกเท่าไร อย่างไรก็ตาม Ilana Glazer และ Michelle Buteau ต่างแสดงได้ดีมาก มีเคมีดีต่อกัน หนังเรื่องนี้ให้อารมณ์เหมือนดูซิตคอมมากกว่า เพราะโครงเรื่องเป็นตอนๆ ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นภาพยนตร์เต็มตัว สรุปแล้ว Babes อาจไม่ใช่หนังที่เหมาะกับคนแบบผม 100% แต่เชื่อว่าหลายคนคงอินและรู้สึกถึงกันได้มากกว่าผม แม้จะมีจุดบกพร่องบ้าง แต่ก็ยังเป็นหนังอินดี้เล็กๆ ที่ดูสนุกได้ไม่เลว
เราไปงานฉายภาพยนตร์ลึกลับที่โรงหนังใกล้บ้าน รู้สึกเหมือนถูกบังคับให้นั่งดูจนจบ ผ่านไปแค่ 10 นาทีแรกก็รู้แล้วว่าหนังเรื่องนี้ต้องยาวหน่อย หนังเรท R ที่ดูแล้วรู้สึกเหมือนทำมาให้เด็ก 15 ดู คอมเมดี้ก็ไม่สนุกเอาเสียเลย ดูครั้งเดียวก็พอแล้ว แม้เราสองคนจะไม่ชอบ แต่ราว 50% ในโรงก็หัวเราะเกือบทุกมุก มีคู่รักประมาณ 5 คู่ลุกออกไปภายใน 30 นาทีแรก เราก็เกือบจะออกเหมือนกัน แต่คิดว่าหนังอาจจะดีขึ้น พอรู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้วเพราะนั่งมานานเกินจนเสียดายถ้าลุกไป
ฉันไม่เคยเขียนรีวิวอะไรบนนี้มาก่อน แต่รีวิวแง่ลบทำให้ฉันต้องเขียนเลย ฉันดูหนังเรื่องนี้ในซีรีส์ 'หนังลับ' ของ Cinemark แล้วดีใจมากที่ได้ดู เรื่องนี้ไม่เคยอยู่ในเรดาร์ของฉันเลย (ทั้งที่เข้าห้องหนังทุกสัปดาห์) ตกใจสุดๆ ที่หนังเรื่องนี้ทำให้ฉันชอบมาก!! ถ้าไม่ใช่ระบบ 'หนังลับ' นี่ฉันคงไม่ดูแน่ๆ แต่ตลกขนาดนี้ดูอีกรอบก็ยอม! ฉันหัวเราะตั้งแต่ต้นจนจบ เพิ่งเห็นโปสเตอร์มีคำวิจารณ์ว่า 'Bridesmaids เวอร์ชันเตรียมมีลูก' เห็นด้วยสุดๆ นี่คือหนังเกี่ยวกับผู้หญิงและประเด็นผู้หญิง ถึงฉันไม่ใช่ผู้หญิงแต่อารมณ์ขันมันดีจนไม่สำคัญเลย บางทีเพราะฉันคลั่ง Broad City หนังเรื่องนี้ให้อารมณ์เดียวกันเป๊ะ สุดยอดมาก! และก็มีความอบอุ่นน่าประทับใจด้วย ไม่ต้องสนรีวิวอื่นๆ ที่เขียนโดยคนยุคโบว์เมอร์ที่ไม่รับได้ที่ผู้หญิงจะดูกระดากๆ ตลกๆ แบบนี้ หาตลกดีๆ แบบนี้ยากแล้ว เรื่องนี้ไม่ทำให้ผิดหวัง ต้องดู!
โทนของภาพยนตร์เรื่อง "Babes" สะท้อนบุคลิกของผู้กำกับ พาเมลา แอดลอน ได้เป็นอย่างดี ทั้งเฉียบคม ตลกเสียดสี และลึกซึ้งไม่เกรงใจใคร อีเดน (อิลานา เกลเซอร์ จาก "Broad City") และ ดอว์น (มิเชล บูโต จาก "Isn't It Romantic," "Survival of the Thickest") เป็นเพื่อนซี้กันตั้งแต่อายุ 11 ปี พวกเธอมีพิธีกรรมมากมายที่เชื่อมความสัมพันธ์ รวมถึงการไปดูหนังทุกวันขอบคุณพระเจ้า อีเดนเป็นครูสอนโยคะโสด ส่วนดอว์นเป็นทันตแพทย์ที่ฝันอยากเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้ Invisalign™ หลังจากเจอหนุ่มฮีโร่อย่าง คลอดด์ นักแสดงสมัครเล่นที่ได้พูดแค่ 2 บทในหนังของมาร์ติน สกอร์เซซี อีเดนก็พบว่าตัวเองท้อง การทดสอบการตั้งครรภ์ 29 ครั้งไม่เคยผิดพลาด กลายเป็นว่าอีเดนเป็นคนชอบคิดมากอยู่หน่อย เมื่อเธอตัดสินใจเก็บลูก อีเดนหวังให้ดอว์นมาเป็นคนคอยสนับสนุนเธอแบบตัวต่อตัว ทั้งที่ดอว์นเองก็มีครอบครัวและลูกเล็ก 2 คน รวมทั้งทารกแรกเกิด "Babes" คือผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องยาวครั้งแรกของ พาเมลา แอดลอน (นักแสดงจาก "Better Things," "Californication" และผู้ได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลเอ็มมีปี 2018 จากบท Bobby Hill ใน "King of the Hill") เธอให้อิสระกับเกลเซอร์และบูโตในการแสดงได้เต็มที่ ทำให้เรื่องราวดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ และหลีกเลี่ยงการถูกตีกรอบด้วยประเภทภาพยนตร์ใดประเภทหนึ่ง แม้จะมีบางองค์ประกอบของโรแมนติกคอมเมดี้ แต่หัวใจหลักคือมิตรภาพแน่นแฟ้นของสองสาวที่ผ่านทุกอย่างมาด้วยกัน น่าขันที่เกลเซอร์ในฐานะผู้ร่วมเขียนบท กลับสร้างบทบาทที่น่าสนใจกว่าให้กับบูโต ตัวละครดอว์นของบูโตโดดเด่นทั้งความฮาและทักษะคอมเมดี้ทางกายภาพ ส่วนอีเดนนั้นเป็นมิกซ์ระหว่างความมั่นใจในตัวเอง ความอ่อนไหว และความต้องการการดูแลที่บางครั้งก็ดูขัดแย้งในตัว ขอเปิดใจตรงนี้: ผมผู้เขียนรีวิวเป็นผู้ชายที่ไม่เคยมีลูก บางบทพูดและเนื้อหาอาจดูทั้งฉลาดลึกซึ้งแต่ก็ปนความเด็กๆ ในสายตาผม การพูดถึงเครื่องปั๊มนมหลายครั้งก็ทำเอาสงสัย หรือการได้รู้ว่าสารประกอบทั้งสามสถานะ (ของแข็ง ของเหลว แก๊ส) สามารถถูกปล่อยออกจากร่างกายผู้หญิงระหว่างตั้งครรภ์ได้แบบสุดแรง ก็เป็นความรู้ใหม่! แต่สิ่งที่ทำให้ผมอึ้งคือตอนจบที่คาดเดาได้ แต่กลับมีอะไรบางอย่างทำให้คอเฝื่อนัตถ์และดวงตาชุ่มฉ่ำ ทั้งที่ตลอดทั้งเรื่องผมรู้สึกไม่ค่อยอินด้วยซ้ำ บางทีประสบการณ์ของคุณอาจต่างออกไป
Babes เป็นหนังที่แทบจะเหมือนกับ 'Knocked Up' แต่ขาดความตลกขบขันไปหมด ระหว่างการสร้าง 'ภาพยนตร์คอมเมดี้' เรื่องนี้ ดูเหมือนว่าทุกคนที่เกี่ยวข้องจะลืมใส่ความตลกลงไป ตัวละคร попаบัดเจอสถานการณ์ที่ควรตลกมากมาย แต่กลับไม่เกิดผลลัพธ์ตามที่คาดหวัง แม้จะมีเสียงหัวเราะประปรายจากผู้ชม แต่พอถึงกลางเรื่อง เราไม่มีใครหัวเราะอีกแล้ว ผู้ชมหลายคนลุกออกไปกลางคัน... และฉันก็ชื่นชมความตั้งใจของพวกเขา ฉันนั่งรอหวังว่าจะมีอะไรมาช่วยกอบกู้หนังระเบิดเถิดเทิงเรื่องนี้ แต่ไม่มี! ไปหาที่อื่นดูเถอะ นอกเหนือจากนี้ Oliver Platt ยังถูกใช้ไม่เต็มที่ในสองฉากสั้นๆ ที่เขาแสดง หลีกเลี่ยงหนังเรื่องนี้ไว้ให้ไกลที่สุด!
The Spirit Hunter (2024) เกจิ คนฆ่าผี
