50 First Dates (2004) 50 เดท จีบเธอไม่เคยจำ

เรื่องย่อ 50 First Dates (2004) 50 เดท จีบเธอไม่เคยจำ

เรื่องย่อ 50 First Dates (2004) 50 เดท จีบเธอไม่เคยจำเฮนรี่ ร็อธ (อดัม แซนด์เลอร์) สัตวแพทย์สัตว์น้ำขั้วโลกเหนือ มีอนาคตที่เขาวางแผนไว้หมดแล้ว ในยามที่เขาไม่ต้องดูแลบรรดาสัตว์น้ำ ที่ซีไลฟ์ปาร์กในฮาวาย เขาจะออกตระเวณทลายหัวใจ ของบรรดานักท่องเที่ยวจากแผ่นดินใหญ่ ที่ดั้นด้นมาเพื่อการพักผ่อนที่สุดแสนโรแมนติก ไอ้เรื่องความสัมพันธ์ระยะยาว ไม่มีวันได้กินเฮนรี่ เพราะมันอาจทำลายความฝัน ที่เขามีมาตลอดสิบปี เฮนรี่ฝันว่าเขาจะได้ล่องเรือไปอลาสก้า เพื่อศึกษาชีวิตใต้น้ำของตัววอลรัส

รายละเอียด หนัง 50 First Dates (2004)

วันฉาย

ศุกร์, 13 กุมภาพันธ์ 2004

ระยะเวลา

99 นาที

รางวัล

Awards, 6 wins & 10 nominations total

ผู้กำกับ

นักเขียน

นักแสดง

ประเภท

ตลก, ละคร, โรแมนติก

6.8/10

โครงเรื่อง

เฮนรี่ ร็อธ เป็นชายที่ไม่กล้าผูกมัดกับความสัมพันธ์ใดๆ จนกระทั่งเขาได้พบกับลูซี่ สาวสวย ทั้งคู่เข้ากันได้ดีและเฮนรี่คิดว่าเขาเจอหญิงในฝันแล้ว แต่แล้วเขาก็พบว่าลูซี่มีภาวะความจำระยะสั้นซึ่งทำให้เธอลืมเขาในวันถัดไป

หนังตลกโรแมนติกที่ยากจะลืมเลือนอย่างเรื่อง 50 First Dates ความรักหมายถึงการจะต้องไม่พูดว่า เธอเป็นใคร เฮนรี่ ร็อธ (แซนด์เลอร์) นักชีววิทยาทางน้ำได้พบผู้หญิงที่เพอร์เฟ็กต์ที่ชื่อ ลูซี่ วิตมอร์ (แบร์รี่มอร์) และเขาตกหลุมรักเธอหัวปักหัวปำ แต่เมื่อเขาพบเธอในวันรุ่งขึ้น เธอกลับจำไม่ได้เลยว่าเขาเป็นใคร ลูซี่ป่วยเป็นโรคทางเดินสมอง โดยความทรงจำของเธอจะถูกลบทิ้งทุกคืน บัดนี้ด้วยความช่วยเหลือของ อูล่า เพื่อนของเขา (ชไนเดอร์) เฮนรี่จึงต้องหาวิธีที่จะทำให้พบลูซี่ และทำให้เธอตกหลุมรักเขาทุกวัน

รีวิวจากการดูหนัง 50 First Dates

ถูกประเมินค่าต่ำเกินไป ถูกประเมินค่าต่ำอย่างน่าเสียดายที่สุด

นี่เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม - ฉันสนุกกับทุกช่วงเวลาของเรื่องนี้ บทพูดที่เฉียบคม เหตุการณ์ดำเนินไปอย่างดี และตอนจบเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกันได้อย่างลงตัว สรุปแล้ว นี่คือภาพยนตร์ที่สมควรได้รับการจดจำ แม้ว่าจะมีบางจุดที่พลาดไปบ้าง เช่น ฉากที่ *น่าจะ* ตลกได้มากกว่านี้ (ตัวอย่างเช่น ฉากเพนกวิน) แต่ตัวละครชาวฮิสแปนิกนั้นเด่นมาก การปรากฏตัวของเขาทำให้เรื่องนี้มีสีสันขึ้นมาเยอะ สรุปคือ ลองดูหนังเรื่องนี้สักครั้ง ทั้งตลกและยอดเยี่ยมมาก

หนังตลกแซนด์เลอร์ที่ดียังคาดไม่ถึง

เฮนรี่ ร็อธ คือผู้ชายที่กลัวความผูกพันธ์จนกระทั่งได้พบกับลูซี สาวสวย ทั้งคู่เข้ากันได้ดีและเฮนรี่คิดว่าเจอหญิงในฝันแล้ว...จนกระทั่งพบว่าเธอเป็นโรคความจำสั้น จำเขาไม่ได้ในวันถัดไป! ตอนแรกฉันก็แค่ชอบมุขฮาตามสไตล์หนัง: การใช้สแปมมาเชื่อมโยงให้รู้สึกว่าเราอยู่ฮาวายจริงๆ รวมถึงการปรากฏตัวของร็อบ ชไนเดอร์ ที่มักเป็นตัวละครฮาที่สุดในหนังของแซนด์เลอร์ (เขายังทำได้ดีที่นี่ แม้อาจไม่สุดฝีมือ) แต่สิ่งที่ประทับใจคือท่ามกลางมุขตลกโง่ๆ กลับมีเรื่องราวความรักและพัฒนาการของความสัมพันธ์ระหว่างสองคน แทนที่จะยัดมุข 'วันเดิมซ้ำ' แบบหนัง Groundhog Day เต็มไปหมด (แม้จะมีบ้าง) และตัวละครของแซนด์เลอร์ที่นี่ก็อบอุ่นน่าประหลาดใจ ใครจะคิดว่าเขาทำบทแบบนี้ได้นะ?

ฉันชอบหนังเรื่องนี้

พูดตรงๆ ก็คือหนังเรื่องนี้สนุกมาก แม้อาจไม่ใช่สุดยอดหนังแต่มันให้ความบันเทิงและทิ้งความรู้สึกดีๆ ให้หลังดูจบ เรื่องราวความรักคอมเมดี้ระหว่าง เฮนรี่ กับ ลูซี่ ที่พบรักกัน แต่ปัญหาคือลูซี่จะลืมทุกอย่างในวันถัดไป! อาจมีจุดให้จับผิดบ้าง เช่น ช่วงแรก 5-10 นาทีอาจดูไม่เข้ากันเท่าไร บางตัวละครอย่าง ดับเลส (ฌอน แอสติน) ที่แสดงเกินกว่า必要なจนดูแปลก หรือตัวช่วยสาวของเฮนรี่ที่ดูไม่เข้าพวก แต่ทั้งหมดนี้ไม่สำคัญเพราะหนังยังสนุกอยู่ดี แม้โครงเรื่องอาจดูตั้งใจเกินไป แต่ก็ฉลาดและเชื่อถือได้ในบริบทของหนัง มีจุดเริ่ม กลางเรื่อง และตอนจบที่ลงตัว หนังไม่หลีกเลี่ยงประเด็นยากๆ เช่น การที่ผู้ชายใช้ข้อได้เปรียบที่ผู้หญิงลืมเรื่องราวทุกวัน แต่ก็จัดการประเด็นนี้ดีผ่านคำถามที่ท้าทายตัวละครหลัก ทำให้เราดูได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องกังวล แนะนำว่าไม่ต้องคิดมาก ดูเพื่อความสนุกไปเลย หนังให้ความรู้สึกเหมือนหลุดจากโลกความจริง ชิ้นนี้คือความบันเทิงชั้นดี ที่จะทำให้คุณยิ้มออกแบบพอใจเหมือนฉัน!

นี่คือสิ่งที่เรียกว่า 'ภาพยนตร์ Feel-Good' ที่จะทำให้คุณยิ้มได้ทั้งเรื่อง

เนื้อเรื่องพื้นฐานของ 50 First Dates: เฮนรี รอธ อาศัยอยู่ในฮาวายและใช้เวลาว่างจีบผู้หญิงที่มาเที่ยวบนเกาะ เพราะคิดว่าไม่ต้องมีความผูกพันระยะยาว จนวันหนึ่งเขาได้พบกับลูซี่ วิทมอร์ ทั้งคู่เข้ากันได้ดีในวันแรก แต่พอวันต่อมาเธอกลับจำเขาไม่ได้เลย ปรากฎว่าเธอป่วยเป็นโรคความจำสั้น ทำให้เขาต้องพยายามทำให้เธอตกหลุมรักทุกวันใหม่ ต้องบอกเลยว่า 50 First Dates เป็นหนังตลกที่เฮฮามาก แม้ไม่ถึงกับโง่สนิทแต่ก็ไม่ได้ละเอียดอ่อนนัก แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้ความตลกคือความงามของเรื่องราวที่แสดงให้เห็นความรักในรูปแบบที่ไม่เคยเห็นจากที่ไหนมาก่อน ตั้งแต่ครอบครัวของลูซี่ที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อให้เธอมีความสุขโดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองป่วย ไปจนถึงเฮนรีที่แม้จะจีบผู้หญิงไหนก็ได้ แต่กลับเลือกอยู่กับลูซี่แม้ต้องทำความรู้จักกันใหม่ทุกวัน ตัวละครของเฮนรีพัฒนาไปต่อหน้าต่อตาเรา ตั้งแต่เริ่มต้นที่ดูเหมือนผู้ชายเจ้าชู้ (ในสายตาผู้หญิงอย่างเรานะ :) ) แต่จบลงที่ทำให้เราชื่นชมเขาอย่างมาก เขายอมสละความฝันส่วนตัวเพื่ออยู่ช่วยลูซี่ใช้ชีวิตต่อไป หนังเรื่องนี้ก็คาดเดาทางจบไม่ค่อยได้เหมือนกัน ตลอดเรื่องฉันนึกว่าจบจะออกแนวอื่น แม้หนังรักคอมเมดี้มักจบสุขเสมอ แต่เรื่องนี้แทบทำให้ฉันเสียน้ำตา! ทั้งที่ไม่ได้เศร้าเลย นี่แหละที่เขาเรียกว่า Feel-Good Film ตัวจริง...แนะนำให้ดูอย่างยิ่ง!

หมอปลา

ในฐานะคนที่ไม่ค่อยชอบอดัม แซนด์เลอร์ เราเคยหลีกเลี่ยงหนังเรื่องนี้เมื่อตอนออกฉายปีก่อน เพราะเนื้อหาดูคล้าย 'Groundhog Day' เกินไป แต่พอได้ลองดูตอนฉายทางทีวี คุยตรงๆ ว่ามันสนุกกว่าที่คิด! มีมุกตลกมากกว่า 'Punch Drunk Love' ที่ดูจริงจังกว่าอีก ดริว แบร์รี่มอร์ กับอดัม แซนด์เลอร์ เคมีเข้ากันได้ดี ช่วยให้เรื่องดำเนินไปอย่างลื่นไหล ไอเดียให้อดัมเป็นหมอสัตว์น้ำก็สร้างมุขได้เยอะ โดยเฉพาะฉากกับวอลรัสที่ฮาตาย แถมนักแสดงสมทบก็เด่นไม่แพ้กัน อย่างร็อบ ชไนเดอร์ ที่ปกติไม่ค่อยชอบ แต่ในเรื่องนี้เขาทำได้ดีภายใต้การกำกับของปีเตอร์ ซีเกล ส่วนฌอน แอสติน ในบทพี่ชายพูดติดอ่างติดสเตอรอยด์ และเบลก คลาร์ก ในบทพ่อของลูซี่ ก็เติมเต็มเรื่องได้ดี แดน ไอครอยด์ ยังมาเล่นบทหมอที่รักษาหญิงสาวผู้สูญเสียความทรงจำระยะยาวอีกด้วย ลองดูแบบไร้อคติ แล้วคุณอาจจะประทับใจ!

อย่าไปสนส่วนแย่ๆ นี่แหละความรักที่แท้จริง

บอกเลยว่าผมเป็นคนมีครอบครัว ตอนดูหนังเรื่องนี้บนโซฟากับภรรยาที่ผมรักที่สุด แทบทะลุจอไปด้วยกัน หนังทำให้ผมแทบน้ำตาซึม ส่วนเธอนั้นร้องไห้แบบไม่ยั้ง ถึงตัวละครบางส่วนจะดูโอเวอร์และอดัม แซนด์เลอร์ แสดงตอนร้องไห้ได้แย่สุดๆ แต่เรื่องนี้ก็ถ่ายทอด 'ความรัก' ได้ดีที่สุดแล้ว การที่เราตื่นมาทุกวันแล้วพยายามทำให้คนที่รักหลงใหลใหม่อีกครั้ง นี่คือสิ่งที่ทุกคู่ควรทำ แม้ว่าบางวันเราอาจหมดพลังไปบ้าง ผมเชื่อว่าการวิจารณ์หนังมักจับผิดรายละเอียดเทคนิคเล็กน้อยเกินไป ถ้ามีใครดูเรื่องนี้แล้วไม่รู้สึกอะไรล่ะก็ เขาคนนั้นไม่เข้าใจความรักจริงๆ แบบจริงจังเลย ผมไม่ใช่คนเคร่งศาสนา แต่หนังทำให้ผมรู้สึกใกล้ชิดกับสิ่งที่คนเรียกว่าพระเจ้า ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม อาจฟังดูเวอร์ไปหน่อย แต่ผมชอบที่จะรู้สึกแบบนี้ ไม่มีงานศิลปะเรื่องไหนจะทำได้มากไปกว่านี้แล้ว ให้คะแนน 11 เต็ม 10 (เห็นมั้ยว่าพอดีเป๊ะ!)

สุดฮา

ภาพยนตร์เรื่อง 50 First Dates เป็นเรื่องตลกมากและถือเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของแซนด์เลอร์ แอดัม แซนด์เลอร์ รับบทเป็น Henry Roth นักชีววิทยาทางทะเลเจ้าชู้ที่ไม่ยอมผูกมัด ซึ่งตกหลุมรักหญิงในฝันที่รับบทโดย ดรูว์ แบร์รีมอร์ น่าเสียดายที่เธอมีความผิดปกติของสมองที่ทำให้ลืมทุกเหตุการณ์ในวันก่อนหน้าเมื่อหลับไป ทุกวันเขาจึงต้องทำให้เธอตกหลุมรักใหม่อีกครั้ง เนื้อเรื่องอาจไม่ใหม่เพราะคล้ายกับการผสมผสานระหว่าง Memento และ Groundhog Day สิ่งที่ทำให้หนังเรื่องนี้น่าดูคือเคมีระหว่างดรูว์และแอดัม ที่ร่วมงานกันได้ดี สร้างความสนุกได้อยู่หมัด แถมยังดีกว่าภาพยนตร์ก่อนหน้าของแซนด์เลอร์อย่าง Anger Management อีก แซนด์เลอร์แสดงได้เยี่ยมและยังเป็นนักแสดงตลกชั้นนำของยุค ส่วนดรูว์ก็ทำบท Lucy ได้ดี ชดเชยความน่าเบื่อจาก Duplex ได้เลย ทีมนักแสดงสมทบก็เด่นไม่แพ้ โดยเฉพาะ ฌอน แอสติน ที่ทำออกได้ดีที่สุด ส่วน ร็อบ ชไนเดอร์ แม้รับบทเล็กแต่ก็สร้างเสียงหัวเราะได้อยู่ ส่วน แดน เอคройด์ กลับรับบทที่ไม่ค่อยน่าจดจำ หนังเรื่องนี้มีทั้งความเจตนาดีและช่วงเศร้าอย่างตอน Lucy ค้นว่าตัวเองไม่สามารถรักษาหน่วยความจำได้ หรือตอนเห็นรูปภาพเหตุการณ์ accident แต่ก็ยังมีมุขตลกแบบสุดโต่งที่เหมาะกับคนอายุต่ำกว่า 21 อยู่บ้าง ให้คะแนน 8/10 เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ตลกที่สุดของปี และต้องดูหากอยากได้คอมเมดี้ดีๆ

สุดยอดความประทับใจ

นำเรื่องราวของ 'Memento' มาผสมกับ 'Groundhog Day' และเพิ่มรสชาติของ 'Sommersby' เล็กน้อย คุณจะได้ '50 First Dates' ที่ดึงดูดใจด้วยเคมีระหว่าง Drew Barrymore และ Adam Sandler ที่ไม่มีใครแทนที่ได้ คู่รักคู่นี้สร้างความประทับใจไม่แพ้คู่ดังอย่าง Gere กับ Roberts, Day กับ Hudson, Grant กับ Loren หรือ Tracy กับ Hepburn ฉันกับภรรยาดู 'The Wedding Singer' ปีละครั้ง แต่ถึง '50 First Dates' จะดีกว่าหลายเท่า ฉันก็ยังกังวลกับตอนจบที่ชวนหดหู่ โชคดีที่การแสดงตลกแบบสุดเหวี่ยงของ Sean Astin และ Rob Schneider ช่วยเติมสีสันให้เรื่องราว ถ้า Schneider ไม่รับบทตลกเกินจริง เขาควรได้ลงแข่งชิงออสการ์แล้วแน่ๆ สัตว์ต่างๆ ในเรื่องก็ช่วยเพิ่มความฮาได้ดี ความขำขันช่วยให้พล็อตเศร้าๆ กลายเป็นเรื่องสนุกและน่าดู ส่วน Sandler ก็เล่นบทนักชีววิทยาทางทะเล(!!!)ในฮาวายได้น่าเชื่อถือ เขาชวนสาวท่องเที่ยวให้ตกหลุมรัก แต่ไม่ยอมลงเอยกับใครเพราะอยากตามความฝันศึกษา Walrus จนวันหนึ่งเขาพบ Barrymore ที่ร้านอาหาร และถูกใจความคิดสร้างสรรค์ของเธอ แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือเธอมีอาการสมองเสียหาย ความจำระยะสั้นถูกลบหายทุกครั้งที่หลับ Sandler ที่เคยเป็นหนุ่มเจ้าชู้ลืมผู้หญิงง่ายๆ ต้องมาหลงรักคนที่ลืมเขาใน 24 ชั่วโมง นี่คือบทประพันธ์ชั้นยอดที่ถ่ายทอดออกมาได้ดีโดยทีมนักแสดง แม้ภรรยาฉันจะพิการและแม่ก็มีปัญหาความจำระยะสั้นเหมือนในเรื่อง ฉันจึงสัมผัสถึงความเศร้านี้ได้ดี แม้หนังจะทิ้งความรู้สึกหม่นหมอง แต่ก็ไม่มีจุดไหนให้แก้ไขให้ดีขึ้นได้อีก คะแนนเต็ม 10 จากใจ และรอคอยผลงานต่อไปของ Sandler กับ Barrymore!

ชอบหนังแอคชั่นแต่...

ก่อนอื่นต้องบอกว่าผมเป็นผู้ชาย ให้หนังที่มีแต่ความรุนแรงไร้สาระ การไล่ล่าด้วยรถ และการระเบิดแบบจัดเต็มมาสิ ผมจะชอบมากกว่า ส่วนหนังรักแบบไหนก็ตาม แม้จะมีดรูว์ แบร์รีมอร์แสดง ซึ่งเธอเป็นนักแสดงที่มีความสามารถอย่างน่าประทับใจ แถมดูเธอในหนังเรื่องไหนก็ไม่น่าเบื่อ แต่เรื่องนี้มันต่างออกไป สิ่งที่ผมไม่ค่อยชอบในหนังรักส่วนใหญ่คือการที่ทั้งเรื่องเน้นแต่ความรักอย่างเดียว จนบางทีก็ดูโง่ลงทุกที (เอางัยวะ แค่เริ่มคุยก็จีบกันได้แล้ว!) อีกอย่างคือตัวละครมักฝ่าฟันอุปสรรค (ที่มักเป็นสาเหตุให้พวกเขามาคบกัน) แล้วก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขแบบน้ำตาร่วง ถ้าไม่ใช่ Happy Ending ก็กลายเป็นโศกนาฏกรรมจนคนดูร้องไห้ตาม แต่ '50 First Dates' ไม่ทำแบบนั้นเลย ประการแรก อุปสรรคของตัวละครดรูว์คืออาการบาดเจ็บทางสมองจากอุบัติเหตุร้ายแรง ซึ่งพ่อของเธอรู้สึกผิดมาก แถมแพทย์ยังวินิจฉัยว่าไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ (ต่างจากหนังทั่วไปที่มักบอกว่า 'เป็นไปได้' แล้วตัวละครก็หายดี) สิ่งนี้พิสูจน์ว่าในหนังอื่น ถ้าตัวละครไม่หายดี ความรักก็จบ แต่หนังเรื่องนี้ตั้งแต่เริ่มก็บอกเลยว่าเธอไม่หาย ซึ่งไม่ใช่ปัญหาสำหรับตัวละครของอดัม แซนด์เลอร์ เขายังอยู่ข้างเธอ แม้ว่าเธอจะลืมเขาในทุกๆ เช้า วิธีการรับมือของเขาไม่เพียงแต่ทั้งลึกซึ้งและสร้างแรงบันดาลใจ แต่ยังฮาแตกในหลายๆ จุด หนังมีส่วนรัก แต่ไม่ได้ยึดเรื่องรักเป็นแกนหลัก สำหรับผู้ชายก็มีฉากความรุนแรงเมื่อเธอปกป้องแฟนหนุ่ม (ที่เธอไม่รู้จัก) จากคู่กรณีด้วยการไล่ตีด้วยไม้เบสบอล หนังยังแสดงความจริงจังของอาการบาดเจ็บผ่านฉากที่เธอดูคลิปข่าวที่บอกเล่าความเสียหาย แต่ก็มีมุขฮาระเบิดเฮเมื่อเธอตื่นมาพบ 'คนแปลกหน้า' นอนอยู่ข้างๆ แล้วต่อยเขาจนสลบ จนพี่ชายของเธอต้องพูดว่า 'ฉันอาจต่อยแกไม่ลง แต่น้องสาวฉันทำแทนก็ได้' ถ้าหนังรักเรื่องอื่นเป็นแบบนี้บ้าง ผมคงชอบหนังรักมากขึ้น มันไม่จบแบบโศกนาฏกรรม เพราะมันไม่ใช่ แต่เธอก็ไม่หายเป็นปกติเช่นกัน แสดงให้เห็นว่าในสายตาของเขานั้นเธอสมบูรณ์แบบ และนั่นคือสิ่งที่สำคัญ หนังสอนให้เรารู้ว่าไม่เป็นไรถ้าเราจะมองคนที่เรารัก แล้วมองข้ามความไม่สมบูรณ์แบบบ้างก็ได้ เป็นหนังส่งสารแต่ไม่ยัดเยียด หรือทำให้คุณรู้สึกสงสารเธอ แบบนี้ผมดูได้ สรุปคือหนังที่ดูได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อ